8

1063 Words

EP8 - แพ้รัก (ดินแดน) ท่อนเอ็นลำใหญ่คลืบคลานผลุบเข้าผลุบออกร่องสวาทคับแคบที่ฉีกขาดจนเลือดอาบ “พี่แดน เพลินเจ็บ ฮึก!” “หุบปาก!! ตอนเอากับไอ้จักรไม่เจ็บหรือไง!! อย่ามาสำออย!” ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เอวสอบยังคงสับกระแทกความเป็นชายด้วยความกำหนัก ก่อนแขนแกร่งจะจับขาทั้งสองข้างของหญิงสาวขึ้นพาดบ่าแล้วถาโถมเอวสอบใส่อีกครั้ง “กรี๊ดดดด เจ็บ!” “จะแตกแล้ว! อ่าส์” ดินแดนคร่างกระเส่าเมื่อความเสียวซ่านแบบที่ไม่เคยเจอกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนกำลังมอบความสุขสมให้กับเขา “พอสักที เพลินเจ็บ!” “แตกแล้ว!” น้ำรักถูกชายหนุ่มสำลักมันออกมาพร้อมความสุขสมจนเอ่อล้นผสมผัผนกับเลือดสาวออกมาจนเปรอะเปื้อน “ไปอาบน้ำซะ! อย่าคิดว่าเซ็กของเธอมันจะทำให้ฉันรู้สึกดี .... ไร้ค่าชะมัด!” ดินแดนถอนท่อนเอ็นก่อนจะสวมใส่กางเกงกลับ สายตาคมมองร่างบางที่ถูกเขาย้ำยีจนหมดแรงนอนบนโต๊ะกินข้าว พาเพลินรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีคว้าเสื้อผ้าก่อนวิ่งกลับเข้าห้องไปทั้งน้ำตา ในห้องน้ำ เสียงสะอื้นยังคงดังกึกก้องพร้อมมือเรียวที่ถูไถเนื้อตัวจนเกิดจ้ำแดงไปทั่วทั้งผิวขาวนวล พาเพลินร้องไห้อย่างหนัก ความบริสุทธิ์ของเธอถูกเขาน้ำนีแถมถูกมองด้วยสายตาที่ไม่ใยดี คำว่าไร้ค่าจากปากของชายหนุ่มมันทำร้ายหญิงสาวอย่างหนัก ผู้ชายไม่เคยจดจำเซ็กส์ที่เกิดขึ้นแม้จะเป็นครั้งแรก แต่กับผู้หญิง ครั้งแรกมักจะจำฝังใจเสมอ หลังจากอาบน้ำเสร็จ หญิงสาวแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาชุดใหม่ ก่อนสะพายกระเป๋าออกจากห้องทั้งที่ตายังคงบวมอยู่แบบนั้น ร่องรักที่ฉีกขาดสร้างความเจ็บปวดทุกครั้งที่เธอก้าวขาเดิน พาเพลินเดินลงมาที่ร้านขายยาด้านล่างคอนโดเพื่อซื้อยา ถึงเธอจะไม่เคยมีแฟนมาก่อนก็ตาม แต่เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัว เธอจึงรู้วิธีที่จะป้องกัน “กินเม็ดที่สองห่างกัน12ชั่วโมงนะคะ” เภสัชเอ่ยวิธีใช้ให้ก่อนที่เธอจะจ่ายเงินแล้วเก็บยาเข้ากระเป๋าแล้วเดินออกไปนั่งรถแท็กซี่เพื่อไปมหาลัย มหาวิทยาลัย “เพลิน เมื่อวานพี่ดินแดนทำอะไรแกหรือเปล่า!” จอมขวัญเอ่ยถามทันทีที่เจอหน้าของพาเพลิน “อ่อ..มะ..ไม่ได้ทำอะไร” “เฮ้ออ โล่งอกไปที” จอมจวัญเอ่ย “แต่จอมอย่าไปหาเรื่องเขาแบบนั้นอีกนะ เพลินกับเขาไม่ได้เต็มใจหมั้นกัน พ่อเพลินกับพ่อพี่แดนตกลงกันแล้วว่าถ้าไปกันไม่ได้ก็แค่ถอนหมั้น ถึงเวลาก็จบเอง” พาเพลินเอง “แต่ระหว่างนี้ แกจะยอมเป็นผู้หญิงที่คู่หมั้นมั่วไปทั่วหรือไง” จอมขวัญเอ่ย “ช่างเถอะจอม” “แกก็เป็นซะแบบนี้ แกดีเกินไป!” “ช่างเถอะจอม เราไปเรียนกันเถอะ” ทั้งคู่เข้าคลาสเรียนจนจบวิชาในช่วงเย็น จนกระทั่งเดินออกจากคงกลับต้องตกใจเมื่อเจอเข้ากับคนที่ไม่อยากเจอในตอนนี้ ดินแดนยืนมือล้วงกระเป๋าพิงอยู่หน้าห้องเรียน หญิงสาวถึงกับชะงักฝีเท้า ทันทีที่เห็นใบหน้าของเขา ภาพของการกระทำป่าเถื่อนเมื่อตอนเข้ากลับวิ่งเข้าสู่ห้วงความคิดของเธออีกครั้ง “จะมองหน้าอีกนานมั้ย” ดินแดนเอ่ย “พี่มาทำอะไรค่ะ” พาเพลินเอ่ย “หุบปากแล้วตามมา” “พี่แดน!!” ดินแดนคว้าข้อมือพาเพลินเดินออกไปอย่างรวดเร็ว เธอถูกเขาลากแขนทั้งกึ่งเกินกึ่งวิ่งตามจนกระทั้งถึงรถที่จอกไว้ที่ตึกคณะ “พี่แดนเพลินเจ็บ” “คิดว่าฉันอยากถูกตัวเธอนักหรือไง!” ดินแดนเอ่ย “แล้วจะมาลากแขนเพินทำไมล่ะค่ะ!” “แม่ฉันโทรตามให้เข้าไปกินข้าวที่บ้าน ให้พาเธอไปด้วย ฉันถึงลากเธอมานี่ไง! คิดว่าฉันพิศวาสเธอมากหรือไง!” ดินแดนเอ่ย “.......” พาเพลินนั่งเงียบๆมาตลอดทาง สายตาคมกริบที่ต้อมงมองถนนเบื้องหน้าลอบมองไปที่ข้อมือเธอที่เขาเพิ่งบีบเต็มแรงลากเธอให้เดินตามมาเมื่อไม่กี่นาที ซึ่งเธอนั่งจับมันไว้ไม่ปล่อยเพราะมันขึ้นจ้ำแดงจนช้ำ “เจ็บเหรอ ข้อมือน่ะ” ดินแดนเอ่ย “ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เจ็บเท่าไหร่” พาเพลินเอ่ยแต่กลับไม่มองหน้าดินแดนสักนิด “ก็ดี ฉันได้ไม่ต้องรู้สึกผิด” ดินแดนเอ่ย บ้านเจ้านาย-หมอสโนว์ “อย่าพ่อแม่ฉันรู้ว่าระหว่างเธอกับฉันทะเลาะอะไรกัน เข้าใจมั้ย!” ดินแดนเอ่ย “ขะ..เข้าใจค่ะ” พูดจบดินแดนเดินลงจากรถก่อนจับมือพาเพลินเดินเข้าบ้าน หญิงสาวลอบมองมือหนาที่เกาะกุมมือของตัวเองไว้ ทำไมมันทำให้หัวใจดวงน้อยๆของเธอกระวนกระวายได้ขนาดนี้ “แม่ครับ” ดินแดนเอ่ยพรางเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหารแต่ยังคงจับมือพาเพลินไม่ยอมห่าง จนหมอสโนว์ผู้เป็นแม่มองด้วยความแปลกใจ “หืม?? กลัวน้องหายหรือไงแดน” หมอสโนว์เอ่ย “คู่หมั้นผมนี่ครับแม่ ผมก็ต้องดูแลหน่อยซิครับ” ดินแดนเอ่ย “สวัสดีค่ะคุณอา” พาเพลินเอ่ย “นั่นลงข้างพี่นี่แหละ” ดินแดนเอ่ย แถมแทนตัวเองว่าพี่แบบที่ไม่เคยพูดมาก่อน “ค่ะ” พาเพลินนั่งลงข้างๆกดินแดน ไม่นานอาณาจักรก็ขับรถเข้ามา ก่อนเดินเข้ามาที่ห้องกินข้าวแล้วเอ่ยทักขึ้น “มาไวนิ” อาณาจักรเอ่ย “อื้ม มึงก็ไว ปกติช้าไม่สนโลกไม่ใช่หรือไง!” ดินแดน “สนเว้ย ช่วงนี้กูอารมณ์ดี” อาณาจักรเอ่ย “อารมณ์ดีอะไรของมึง” ดินแดนเอ่ยถามผู้เป็นพี่ชาย “เรื่องของกู ว่าไงน้องเพลิน ไม่สบายหรือเปล่าหน้าไม่ค่อยดีเลย” อาณาจักรเอ่ย “อะ...อ่อป่าวค่ะพี่จักร เพลินสบายดีค่ะ” พาเพลินเอ่ย “เดี๋ยวพี่มีเรื่องจะคุยด้วย กินข้าวเสร็จก่อนกลับมาคุยกับพี่ก่อนนะ” อาณาจักรเอ่ย “คุยอะไรของมึงว่ะ” ดินแดนเแ่ย “เรื่องของกู!” “ไอ้จักร!!!” ????

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more