EP7 - แพ้รัก(ดินแดน)
“เพลิน นั่นพี่แดนนิ!”
พาเพลินมองไปตามที่จอมขวัญพูดกำลังเจอคู่หมั้นหนุ่มนั่งนัวเนียสาวอยู่ที่โต๊ะอีกมุมของคลับ เขาทำแบบนี้ถ้าพ่อแม่เธอรู้เข้าต้องเป็นเรื่องแน่ๆ
“ปล่อยเขาเถอะ นั้นมันเรื่องส่วนตัวของเขาเพลินไม่เกี่ยว”
“แต่เขาเป็นคู่หมั้นแกนะ จะมามั่วสาวแบบนี้ได้ไง!” จอมขวัญเอ่ย
“ช่างเขาเถอะจอม”
“ไม่ได้หรอก!! อีนั่นก็หน้าด้าน!! จอมจะไปจัดการให้!”
“จอม ไม่ต้องหรอก จอม!”
พาเพลินพยายามจะดึงแขนจอมขวัญไม่ให้เดินไปหาดินแดนเพราะเธอไม่อยากมีเรื่องมีราวกับเขา
"สวัสดีค่ะพี่ดินแดน มาเที่ยวไม่คิดจะชวนเพื่อนจอมบ้างเหรอค่ะ"
จอมขวัญเดินไปหยุดตรงหน้าดินแดนที่กำลังนั่งนัวเนียอยู่กับอกอึ๋มคนนึงจนเขาถึงกับขมวดคิ้วเมื่อเห้นหน้าจอมขวัญแต่กลับมีสีหน้าที่หนักกว่าเมื่อเห็นพาเพลินเดินตามจอมขวัญมา
"จอม กลับโต๊ะเถอะ" พาเพลินเอ่ยพรางดึงแขนเพื่อนสาวให้ออกจากโต๊ะของดินแดน
"ทำไมฉันต้องชวนเพื่อนเธอ!" ดินแดนเอ่ย
"เพื่อนจอมก็คู่หมั้นพี่ไม่ใช่เหรอค่ะ จะมั่วใครหัดเกรงใจคู่หมั้นซะบ้าง" จอมขวัญเอ่ย
"หุบปากไป!!! มานี่เลย!!!"
"พี่แดน ปล่อยเพลินนะ โอ๊ย!!!"
จอมขวัญพยายามเดินตามแต่ไม่ทัน ดินแดนลากแขนของพาเพลินเดินออกมาขึ้นรถ ก่อนขับรถกลับมาที่คอนโด
ตุบ!!!! ดินแดนโยนพาเพลินลงบนเตียง แต่เธอก็รีบลุกขึ้นจากเตียงทันทีเช่นกัน ชุดที่เธอใส่วันนี้ไม่ได้โป๊เท่าผู้หยิงทุกคนที่เขาเคยควง แต่มันกลับโป๊มากสำหรับการแต่งตัวของเธอเอง ปกติพาเพลินจะแต่งตัวหวานๆน่ารัก แต่วันนี้กลับไม่เป้นแบบนั้น
"เพลินเจ็บนะคะ พี่แดนทำเพลินทำไม"
"เธอไปทำอะไรที่นั่น!! แล้วการที่เธอให้เพื่อนไปยืนด่าฉันปาวๆกลางผับ มันคืออะไร!!!"
"เพลินป่าวนะคะ เพลินไม่ได้ให้จอมไปว่าพี่ แต่จอมเขาแค่โกรธแทนเพลิน แทนพ่อของเพลินเท่านั้น" พาเพลินเอ่ย
"อย่ามายุ่งเรื่องของฉัน!!!"
"ผู้หญิงคนนั้นแฟนพี่เหรอค่ะ ทำไมถึงได้นั่งนัวเนียแบบนั้น" พาเพลินเอ่ย
“เธอไม่ใช่เมียฉัน เพราะฉะนั้นอย่าลำเส้นเรื่องส่วนตัวฉัน!!” ดินแดนเอ่ย
“แต่เพลินเป็น...”
“ทำไม!! อยากแสดงความเป็นเจ้าของฉันมากนักหรือไง!” ดินแดนเอ่ยด้วยเสียงที่ดังขึ้น
“ไม่ใช่ค่ะ เพลินแค่ไม่อยากให้คุณอากับคุณพ่อรู้เรื่องนี้”
“ดูเป็นคนดีจังนะ..ถ้าอยากยุ่งเรื่องของฉัน ก็ขึ้นเตียงให้ฉันเอาซิ!!!”
“พี่แดน!!!”
"ทำไม!!! เธอบอกเธอเป็นคู่หมั้นฉัน เธอก็ต้องให้ฉันเอาไม่ถูกหรือไง จะช้าจะเร็วเธอก็ต้องเป็นเมียฉันอยู่ดี!!" ดินแดนเอ่ย
"ถอยไปนะพี่แดน ยะ..อย่าเขามานะ!!!"
พาเพลินเอ่ยพรางเดินถอยหลังจนกระทั่งชนขอบเตียงล้มลงอย่างไม่ตั้งใจ
"กรี๊ดดดดดด"
ดินแดนขึ้นคร่อมบนร่างบางนั่นก่อนจะล็อคมือทั้งสองข้างของเธอไว้ ทำเอาพาเพลินถึงกับกรีดร้องลั่น
"ทำไม!!! อย่ามาทำเป็นสะดีดสะดิ้งกลัวไปหน่อยเลย อ้าขาให้ไอ้จักรเธอก็ทำมาแล้ว กับฉันจะกลัวทำไม ฉันกับไอ้จักรมันก็หน้าตาคล้ายๆกันนั่นแหละ!!!"
"อย่านะพี่แดน ฮึก!! ปล่อยเพลินนะ!"
พาเพลินเอ่ยทั้งน้ำตา เมื่อถูกดินแดนซุกไซ้ไปตามซอกคอทั้งที่เธอไม่ได้สมยอมสักนิด
"หึ!! เธอนี่มันแสดงชะมัดเลย!!!"
พูดจบดินแดนก็ลุกขึ้นจากร่างบางของหญิงสาวที่นอนห่มร้องไห้จนสะอื้น
"ถ้าฉันมีเธอเป็นเมียจริงๆ ชีวิตฉันคงจืดชืดน่าดู!!"
พูดจบดินแดนก็เดินออกจากห้องของพาเพลินไป ก่อนที่เธอจะรีบลุกขึ้นไปปิดประตุห้องและล้อคมันทันที
หญิวสาวค่อยๆทรุดลงนั่งกับพื้นตรงหน้าประตุห้องแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เธอแค่ไม่คิดว่าดินแดนจะใจร้ายกับเธอได้มากถึงขนาดนี้
ตกดึก พาเพลินค่อยๆเดินออกจากห้องอย่างระมัดระวังเพราะหิวน้ำ ข้างนอกเงียบสนิทเพราะดินแดนคงจะยังไม่กลับ พาเพลินยืนดื่มน้ำสักพักกำลังจะเดินกลับเข้าห้อง แต่ประตูบานใหญ่กลับถูกเปิดออกจากด้านนอก พร้อมดินแดนที่เดินกอดคอหญิงสาวคนนึงมา
“แดนค่ะ นี่ใคร” หญิงสาวคนนั้นเอ่ย
“ช่างเถอะ ... ถ้าเธอได้ยินเสียงอะไรเข้า ก็ทำเป็นไม่ได้ยินไปแล้วกัน” ดินแดนเอ่ย
นาทีนั้นพาเพลินรู้สึกดวงตาร้อนผ่าว ถึงเขาจะไม่ได้รักเธอ แต่เขากลับไม่ให้เกียรติเธอสักนิด ทำไมเธอต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ด้วย น้ำตาหยดเล็กๆค่อยๆรินไหลแต่เธอเองกลับไม่รู้ว่าทำไม
“เพลินจะทำเป็นไม่ได้ยินค่ะ เชิญพี่ตามสบาย”
“.......”
พาเพลินรีบวิ่งกลับเข้าห้องทันทีก่อนล็อคประตู เธอไม่ต้องการได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น เมื่อล้มตัวลงนอนเธอรีบใส่หูฟังแล้วเปิดเพลงกล่อมตัวเองให้หลับ เพื่อให้เสียงเพลงกลบเสียงที่ชายหนุ่มเอ่ยถึง
เช้า
พาเพลินลุกขึ้นแต่เช้าตรู่พร้อมชัดนักศึกษากำลังทำมื้อเช้าไว้ให้ดินแดนที่ยังไม่ตื่น ถึงเธอและเขาจะถูกจับให้หมั้นกัน แต่เธอไม่ต้องการให้ใครมาดูถูกว่าเธอทำหน้าที่ไม่ดีพอ ไม่นานหลังจากเสร็จเธอรีบถอดผ้ากันเปื้อนออกเพราะอยากรีบออกจากห้องไปก่อนที่ดินแดนและผู้หญิงคนนั้นจะตื่น
“จะรีบไปไหนแต่เช้า”
ดินแดนทั้งสภาพเปลือยท่อนบน มีเพียงกาเกงนอนขาสั้นสบายๆเท่านั้นค่อยๆเดินออกมา
“เพลินมีเรียนค่ะ”
“แต่เช้าขนาดนี้?”
“ค่ะ เพลินไม่อยากรบกวนพี่ อ๊ะ!! ปล่อยเพลินนะพี่แดน!”
ก่อนที่พาเพลินจะเกินพ้นตัวของดินแดน เขากลับคว้าเธอไว้ก่อนอุ้มเธอขึ้นนั่งบนโต๊ะกินข้าว
“ทำไม! เธอหลบหน้าฉันทำไม!”
“เพลินเปล่าค่ะ พี่แดน!!!!”
ดินแดนซุกไซ้ใบหน้าหล่อๆลงไปตามคอขาว มือข้างนึงรวบแขนของหญิงสาวไว้ก่อนผลักเธอนอนลง มืออีกข้างเคล้นคลึงเต้าอวบทั้งชุดนักศึกษา
“อย่านะ...พี่แดนปล่อยเพลิน!!! อย่า!!!”
“ขอเอาสักทีจะเป็นไร ไอ้จักรเธอยังปล่อยให้มันเอาได้เลย ไหนๆก็กินยาคุมแล้ว เอากับฉันอีกสักคนคงไม่เป็นอะไร!!”
“อ๊ะ!! พี่แดน ฮึก! ปล่อยเพลินนะ”
หญิงสาวพยายามดิ้นแต่กลับสู้แรงของคนตัวโตไม่ไหว เมื่อกระโปรงนักศึกษาของเธอถูกถบกขึ้นจนถึงเอว ก่อนชั้นในตัวน้อยจะถูกถอดทิ้งอย่างง่ายดายแบบนั้น
“อย่านะพี่แดน!!!! ไม่ๆๆ กรี๊ดดดด”
“อ๊า!! แน่นอะไรขนาดนี้ว่ะ!”
ท่อนเอ็นลำใหญ่สอดใส่รวดเดียวจนสุดความยาว จนทำให้เจ้าของท่อนนั่นแปลกใจไม่น้อย แต่กลับไม่ได้สนใจต่อ เขาสาวเอวสอบอย่างช้าๆเมื่อรู้สึกปวดหนึบที่ท่อนเอ็นเพราะแรงบีบเช่นกัน
“มันส์แบบนี้ไง ไอ้จักรมันถึงยอมนอกใจแฟนมัน!!!”
????