6

1233 Words

EP6 - แพ้รัก(ดินแดน) “พะ..พี่แดน” “ทำไม เห็นฉันทำท่าเหมือนเห็นผี” ดินแดนเอ่ย “ปะ..เปล่าค่ะ” “สำออยเก่งเหมือนกันนะ เธอมันผู้หญิงประเภทไหนกันแน่ เพื่อนฉันบอกเธออยากให้ฉันรับผิดชอบใช่มั้ย เดี๋ยวฉันจะดูแลเธอเป็นไง!” “เพลินไปทำอะไรให้พี่นักหนา พี่ต้องทำกับเพลินแบบนี้ด้วย ฮึด!” “ไม่ต้องมาบีบน้ำตา ฉันไม่ใจอ่อนกับน้ำตาผู้หญิงแบบเธอหรอก”ดินแดนเอ่ย “.........” พาเพลินคิดวนไปวนมาในคำพูดของดินแดนที่พูดกับเธอแต่ล่ะคำ ทำไมเขาจะต้องพูดจาดูถูกทำร้ายเธอขนาดนี้ด้วย เธอไม่เคยทำอะไรให้เขาต้องโดรธ ตั้งแต่เล็กจนโต ถึงดินแดนกับอาณาจักรจะพูดน้อย แต่ทั้งคู่ก็เป็นพี่ขายที่แสนดีเสมอมา จนกระทั่งเธอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศและการพบเจอกันอีกครั้งเขาดูเปลี่ยนไปราวกับคนล่ะคน ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ อาณาจักรและดินแดนถูกตามให้เข้ามาที่บ้านอีกรอบ และครั้งนี้เขาทั้งคู่ก็ได้พบกับครอบครัวของพาเพลินอีกครั้ง “ไอ้เพียว ไอ้จักรมันมีคนรักแล้ว กูไม่อยากไปทำลายความรักมัน มึงไม่ว่าอะไรกูนะ” เจ้านายเอ่ย “ไม่เป็นไร กูรู้มึงอยากรักษาสัญญา แต่อย่าให้ลูกกูต้องไปทำให้ใครเจ็บเลย” เพียวเอ่ย “พ่อครับ ไอ้แดนมันโสด ถ้าอาเพียวไม่ว่าอะไร ไม่ลองให้มันศึกษาดูใจกับน้องเพลินหน่อยเหรอครับ อาณาจักรเอ่ย “ไอ้แดน มึงไม่ได้มีเมียอยู่ใช่มั้ย” เจ้านายเอ่ย “ไม่มีครับ” “หมั้นกันไปก่อน ถ้าไปกันไม่ได้ก็แค่ถอนหมั้นกัน มึงจะได้ไม่ลำบากใจด้วยไอ้นาย” เพียวเอ่ย “พ่อค่ะ คือหนู..” พาเพลินพยายามจะพูดบางอย่าง แต่กลับถูกคำพูดของดินแดนขวางไว้ซะก่อน “ดีครับคุณอา น้องเองก็น่ารัก ผมจะดูแลน้องอย่างดี” ดินแดนเอ่ย แต่แววตาเขามันไม่ได้เป็นอย่างที่ปากพูดสักนิด “อื้ม งั้นอาฝากดูแลน้องด้วยนะ” เพียวเอ่ย สุดท้ายการพูดคุยก็จบลง เมื่อครั้งที่ทั้งหมดยังเล็ก ในวันที่พาเพลินคลอด เจ้านายเอ่ยกับเพื่อนสนิทไว้ว่า จะให้ลูกตัวเองกับลูกของเพียวหมั้นกัน สิ่งที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ คนที่ถูกว่งตัวมาตั้งแต่แรกคือดินแดน ไม่ใช่อาณาจักรทแต่ด้วยความที่อาณาจักรเป็นพี่ เจ้านายจึงเลือกอาณาจักรก่อนเท่านั้น “ว่าไงล่ะ คู่หมั้น!!” ดินแดนเอ่ยกับพาเพลินในขณะที่ผู้ใหญ่ให้เขาเป็นคนขับรถไปส่งเธอที่คอนโด “พี่ไม่ได้อยากหมั้นกับเพลินพี่รับปากทำไมค่ะ” “มันก็น่าสนุกดีนะ ผู้หญิงแบบเธอจะมีอะไรให้ฉันเซอร์ไพรส์อีกฉันก็แค่อยากรู้” ดินแดนเอ่ย “เพลินไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยค่ะ” “จะว่าไปเธอนี่คุ้มดีนะ ได้ทั้งพี่ทั้งน้อง!” ดินแดนเอ่ย “พี่พูดเรื่องอะไร?” “ช่างเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะให้ลูกน้องไปย้ายของที่คอนโดเธอ เธอเป็นคู่หมั้นฉัน เธอต้องมาอยู่กับฉัน อาเพียวอนุญาติแล้ว” ดินแดนเอ่ย “แต่เพลินไม่อยาก..” “หุบปาก!!! อย่าให้ฉันหงุดหงิด!” ดินแดนเอ่ย พาเพลินได้นั่งก้มหน้าเม้มปากเข้าหากันพรางนั่งเงียบๆโดยที่ไม่กล้าพูดอะไรต่อ วันถัดมา ทุกอย่างถูกย้ายมาที่ห้องของดินแดน พาเพลินมองรอบๆด้วยความระแวง เธอไม่เคยอยู่ในห้องกับผู้ชายสองต่อสองแบบนี้มาก่อน มันไม่ชินและมันเูหวาดกลัวไปหมด “ไปทำอะไรให้กินหน่อย หิว!” ดินแดนเอ่ย “พี่แดนอยากกินอะไรค่ะ” “อะไรก็ได้ อย่ามัวชักช้า!” “ได้ค่ะ พี่แดนรอแปปนึงนะคะ” พาเพลินเอ่ยก่อนเดินเข้าไปในครัวแล้วลงมือทำอะไรให้ดินแดนกินเท่าที่จะทำได้ เมื่อของสดในตู้เย็นมีจำกัด ไม่นานอาหารฝีมือของพาเพลินก็ถูกเสิร์ฟลงบนโต๊ะต่อหน้าดินแดน ก่อนที่เขาจะลงมือกินมัน “เธอนี่ทำอาหารไม่ได้เรื่องเลยนะ!” “ขอโทษค่ะ เดี๋ยวเพลินทำให้ใหม่นะค่ะ” พาเพลินเอ่ย “ไม่ต้อง! ฉันจะรีบ” สุดท้ายดินแดนก็กินมันจนหมดจานทั้งที่บอกมันไม่อร่อย พาเพลินเก็บจานไปล้าง พอหันกลับมาอีกทีไม่เจอดินแดนแล้ว เขาออกไปตอนที่เธอไม่เห็นแน่ๆ พาเพลินเริ่มลงมือเก็บข้าวของที่ย้ายมาเข้าห้องนอนเล็กข้างๆห้องของดินแดน เพราะเธอไม่ได้นอนกับเขา นั่นมันทำให้พาเพลินเบาใจลงไปได้บ้าง เพราะเธอคงทำตัวไม่ถูกที่ต้องนอนร่วมห้องกับเขา ครืด ครืด?จอมขวัญ ?พาเพลิน : ว่าไงจอม ?จอมขวัญ : แกอยู่ไหน คืนนี้มีนัดวันเกิดจอมนะอย่าลืม ?พาเพลิน : ไม่ลืมๆ เดี๋ยวเจอกันนะจอม ?จอมขวัญ : โอเค เดี๋ยวจอมไปรับที่คอนโดมั้ย ?พาเพลิน : ไม่เป็นไร เดี๋ยวเพลินไปเอง ตอนนี้เพลินไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้ว ?จอมขวัญ : เอาแบบนั้นก็ได้ เดี๋ยวเจอกันนะ ?พาเพลิน : จ้า วันนี้เธอมีนัดกินเลี้ยงวันเกิดของจอมขวัญที่คลับ ปกติเธอไม่เคยชอบไปสถานที่แบบนี้ แต่ครั้งนี้เป็นวันเกิดจอมขวัญทั้งที เธอเลยปฏิเสธไม่ได้ NCLUB พาเพลินมาจนถึงคลับก่อนเดินเข้ามาหาจอมขวัญที่นั่วรออยู่ เธอนัดกันแค่สองคนเพราะไม่ได้สนิทกับคนอื่น “แกไม่ได้อยู่คอนโดเดิมแล้วเหรอเพลิน” จอมขวัญเอ่ยถาม “อืม เรื่องมันยาวน่ะ” “เรื่องอะไรอ่ะ ทำไมแกต้องย้ายคอนโด” “พ่อให้เพลินหมั้นน่ะ ตอนนี้มาอยู่คอนโดคู่หมั้นแทน” พาเพลินเอ่ย “คู่หมั้น?? คู่หมั้นแกนี่ใคร” จอมขวัญเอ่ยถาม “พี่ดินแดน” “ห๊ะ!!!! โลกกลมไปป่ะ!!” จอมขวัญเอ่ย “ไม่กลมหรอก เพลินรู้จักพี่แดน ครอบครัวเพลินกับเขาพ่อเราเป็นเพื่อนสนิทกันน่ะ” พาเพลินเอ่ย “แล้วเขารักแกหรอถึงยอมหมั้น” “ไม่หรอก เพลินก็ไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ช่างเถอะ อย่างน้อยก็นอนคนล่ะห้องกับเขา” พาเพลินเอ่ย “อ่อ แกก็ระวังหน่อยนะ ถ้าอยู่ไม่ได้ไปอยู่กับจอมก็ได้นะ” “ขอบใจนะจอม อ่ะนี่ ของขวัญวันเกิด” พาเพลินยื่นกล่องของขวัญกล่องเล็กให้จอมขวัญ ก่อนที่ทั้งคู่จะนั่งคุยกับไปก่อนที่จอมขวัญจะเอ่ยขึ้น “เพลิน นั่นพี่แดนนิ!” พาเพลินมองไปตามที่จอมขวัญพูดกำลังเจอคู่หมั้นหนุ่มนั่งนัวเนียสาวอยู่ที่โต๊ะอีกมุมของคลับ เขาทำแบบนี้ถ้าพ่อแม่เธอรู้เข้าต้องเป็นเรื่องแน่ๆ “ปล่อยเขาเถอะ นั้นมันเรื่องส่วนตัวของเขาเพลินไม่เกี่ยว” “แต่เขาเป็นคู่หมั้นแกนะ จะมามั่วสาวแบบนี้ได้ไง!” จอมขวัญเอ่ย “ช่างเขาเถอะจอม” “ไม่ได้หรอก!! อีนั่นก็หน้าด้าน!! จอมจะไปจัดการให้!” “จอม ไม่ต้องหรอก จอม!” พาเพลินพยายามจะดึงแขนจอมขวัญไม่ให้เดินไปหาดินแดนเพราะเธอไม่อยากมีเรื่องมีราวกับเขา ??????

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more