12

1146 Words

EP12 - แพ้รัก(ดินแดน) NCLUB “เป็นห่าอะไรมานั่งหน้าบอกบุญไม่รับกระดกเหล้าเอาๆ” อาณาจักรเอ่ย “เปล่า” “น้องเพลินไปไหน ไม่พามาด้วย” อาณาจักรเอ่ยถาม “.......” “ไอ้แดน!! มึงจะไปไหนว่ะ!!” เสียงอาณาจักรตะโกนตามหลัง เมื่อดินแดนจู่ๆก็ลุกออกจากโต๊ะดื้อๆแบบนั้น พาเพลินถูกเขาขังไว้ในห้องนอนจนเขาลืมไปว่าในนั้นไม่มีทั้งน้ำดื่มและอาหาร รถสปอตคันหรูถูกเหยียบด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่จะทำได้ ชายหนุ่มพรางมองนาฬิกาที่ข้อมือมันบอกเวลา2ทุ่ม นั่นมัน12ชั่วโมงเต็มที่เขาขังเธอไว้ตั้งแต่เช้าโดยที่ไม่ได้กลับไปอีก แอ๊ด!!!! ทันทีที่มาถึง ดินแดนเปิดประตูห้องที่ถูกล็อคจากด้านนอก ก่อนจะกวาดสายตาหาหญิงสาวที่ถูกขัง จนไปสะดุดตาเข้ากับร่างที่ทรุดอยู่บนพื้นใบหน้าซีดเซียว “เพลิน!!! เพลิน!!!” ร่างบางของหญิงสาวถูกดินแดนอุ้มขึ้นก่อนพาเธอไปส่งที่โรงพยาบาล เขาทำบ้าอะไรกับเธอลงไปนะ รู้เพียงว่าเมื่อเช้าเขาโมโหเธอมากที่ยืนต่อหน้าผู้ชายคนนั้นแล้วยิ้มแบบนั้น “ให้คนไข้แอทมิดสักคืนนะครับ ร่างกายเธออ่อนแอมากครับ และคงอักเสบแผลที่แขนด้วยถึงไข้ขึ้น ยัฝไงหมอขอตัวนะครับ” หมอเอ่ย “ขอบคุณครับ” หลังจากหมอออกจากห้องพักฟื้นของพาเพลินไป ดินแดนทรุดตัวลงนั่งข้างๆเตียงที่เธอนอน แขนที่ถูกชาร้อนล้วกเมื่อวานอักเสบขึ้นเพราะไม่ได้ทำแผลหรือทายา จนเธอไข้ขึ้น แถมยังไม่ได้กินทั้งข้าวหรือได้ดื่มน้ำสักนิด ดินแดนนั่งเฝ้าพาเพลินอยู่แบบนั้นทั้งคืนจนเช้า ก่อนที่เธอจะรู้สึกตัวตื่นขึ้น “พี่แดน” “ว่าไง” ดินแดนเอ่ยเพียงสั้นๆก่อนลุกขึ้นจากที่นอนฟุ่บหน้าอยู่ข้างเตียง “เพลิน....” “อย่าเพิ่งพูดเลย นอนไปเถอะ เดี๋ยวจะตายซะก่อน!” ดินแดนเอ่ย “แล้วทำไมไม่ปล่อยให้เพลินตายไปล่ะค่ะ จะได้จบๆไป” พาเพลินเอ่ย “อย่ามาอวดเก่งกับฉัน ฉันไม่ได้ห่วงเธอ ฉันแค่ไม่อยากให้ใครมาตายในห้องฉันเท่านั้น!” ดินแดนเอ่ย “แบบนั้นเหรอค่ะ ฮึก! เพลินจะให้คุณพ่อมาถอนหมั้น เพลินจะกลับไปเรียนต่อที่ออสเตรเลีย” พาเพลินเอ่ย “ว่าไงนะ!!!” “เพลินไม่อยากอยู่แบบนี้อีกแล้ว ฮึก! เพลินไม่อยากอยู่บนความเกลียดชังของพี่ ไม่อยากอยู่กับคำว่าผู้หญิงไร้ค่าที่พี่บอก ฮึก! เพลินไม่ไหวแล้ว” “.......” “เพลินกับพี่จักรไม่เคยมีอะไรกัน เพลินไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายคนไหน ฮึก! พี่มันคนใจร้าย!!” พูดจบพาเพลินดึงสายน้ำเกลือออกจากมือแล้ววิ่งออกจากห้องไป “เพลิน!!!” ดินแดนพยายามวิ่งตามแต่เข้าลิฟต์ไม่ทันเธอ เขาจึงเลือกวิ่งลงทางบันไดจนกระทั่งถึงชั้นล่างแต่ไม่ทันเมื่อพาเพลินขึ้นรถแท็กซี่ไปทั้งชุดคนไข้ “โถ่เว้ย!!!!” สุดท้ายดินแดนก็รีบขับรถกลับมาที่คอนโดเพราะคิดว่าพาเพลินต้องกลับมาที่นี่แน่นอน และก็จริง เมื่อเข้าเจอเธอกำบังจะเก็บของอยู่ในห้องในขณะที่เธอเปลี่ยนชุดแล้ว ที่มียังคงมีเลือดออกจากการกระชากเข็มน้ำเกลือเต็มแรง “เพลิน!!!!” “ปล่อยนะ!! ปล่อยเพลินเดี๋ยวนี้ ฮึก!” พาเพลินพยายามดิ้นในขณะที่ถูกดินแดนกอดแบบนั้น “หยุดก่อน อย่าทำแบบนี้ มือเลือดออกไม่หยุดเลยเห็นมั้ย” ดินแดนเอ่ย “ฮึก!” “พี่ปล่อยเพลินไปเถอะ เพลินขอร้อง” พาเพลินเอ่ย “ไม่! เธอต้องอยู่กับฉัน ฉันไม่ให้เธอไป!” “........” “หยุดร้องไห้ แล้วมานี่” ดินแดนดึงแขนพาเพลินเข้ามาในห้องนอนของตัวเองก่อนลงมือเช็ดเลือดที่มือให้แล้วปิดพลาสเตอร์แปะแผลให้ใหม่ พาเพลินไม่เข้าใจในสิ่งที่ดินแดนทำ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จะเอายังไงกับเธอกันแน่ “ปล่อยได้แล้วค่ะ เพลินจะกลับห้อง” “ไม่ต้อง!! นอนอยู่ห้องนี้แหละ! ต่อไปนี้เธอต้องมานอนที่ห้องนี่กับฉันทุกวัน!” ดินแดนเอ่ย “เพื่ออะไรค่ะ! ทำไมเพลินต้องมานอนที่นี่ด้วย!” “ผัวเมียกันเขาไม่แยกกันนอนหรอก!” พูดจบดินแดนจ้องหน้าพาเพลินอยู่แบบนั้นจนเป็นเธอเองที่หลบสายตาของเขา มหาวิทยาลัย หลายวันต่อมาดินแดนกับพาเพลินมามหาวิทยาลัยพร้อมกัน ก่อนที่จะแยกกันไปเข้าเรียน “เพลิน! แกไปไหนมา ติดต่อไม่ได้เลย” จอมขวัญเอ่ย “เพลินไม่สบายน่ะจอม” “แล้วนี่แกหายหรือยัง” จอมขวัญเอ่ย “หายแล้ว ไม่เป็นอะไรแล้ว” “แต่หน้าน้องเพลินยังซีดอยู่เลยนะครับ” เจตพี่ขายของจอมขวัญที่มาด้วยเอ่ยทักขึ้น “เพลินเพิ่งหายมั้งค่ะพี่เจต เลยยังหน้าซีด” “งั้นไปกินข้าวกันเถอะ ใกล้ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว”จอมขวัญเอ่ย “อืม” “แล้วพี่จะมายืนทำไมค่ะ ไปทำงานซิ!” จอมขวัญเอ่ยกับพี่ชายที่เอาแต่ยืนไม่ยอมไปไหนทั้งที่มาส่งเธอเสร็จถึงที่แล้ว “พี่จะไปกินข้าวด้วย หิวข้าว” เจตเอ่ย “อ่อ งั้นก็ไปกันเถอะ” จอมขวัญเอ่ยก่อนเดินจูงมือพาเพลินนำหน้าโดยมีเจตเดินตามหลังไปที่ร้านอาหารของมหาลัย “น้องเพลินกินอะไรดี เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง” เจตเอ่ย “เลี้ยงน้องด้วยนะไม่ใช่เลี้ยงแต่สาว!” จอมขวัญเอ่ย “อะไรก็ได้ค่ะเพลินกินได้หมด” พาเพลินเอ่ย “งั้นรอพี่แปปนะ เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้ เพิ่งหายป่วยอย่าเกินเลย” เจตหมุนตัวเดินออกไป ก่อนที่จอมขวัญจะกดยิ้มอย่างรู้ทัน “พี่ชายจอมดูชอบเพลินนะ” จอมขวัญเอ่ย “ไม่หรอกมั้ง” “จริง จอมดูออก พี่เจตเป็นคนดีนะเพลิน เขาน่ารัก น่ารักกว่าพี่ดินแดนคู่หมั้นเพลินอีก ไหนๆก็ไม่ได้เต็มใจหมั้น ไม่ลองเปิดใจให้พี่ชายจอมบ้างเหรอเพลิน” จอมขวัญเอ่ย “เอ่ออ...” “ลองดู ถ้าไม่ใช่ก็แค่ไม่สานต่อแค่นั้นเอง พี่ดินแดนเพลินก็ไม่ได้เต็มใจนิ” จอมขวัญเอ่ย “คุยอะไรกันอยู่สาวๆ อ่ะพี่ซื้อน้ำมาให้ ส่วนข้าวรอเขามาเสิร์ฟ” เจตเอ่ย “ขอบคุณค่ะ” จอมขวัญนั่งยิ้มแป้นเมื่อรู้ว่าพี่ชายตัวเองชอบพาเพลินเพื่อนสนิทเพราะพาเพลินเป็นคนน่ารัก และพี่ชายเธอก็โสด จอมขวัญเลยทำหน้าที่เป็นแม่สื่อแม่ชักทั้งที่พาเพลินไม่ได้ตอบตกลงเพราะใจเธอรักดินแดนเข้าไปเต็มหัวใจแล้ว ??????

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more