Chapter 8
"Ayaw ko lang na nalulungkot ka."
"Ano bang sinasabi mo?" Ano bang paki niya kung malungkot ako?
"Uhm, never mind. By the way, may pupuntahan ka pa ba?"
"Pauwi na ako, b-bakit?"
"Baka lang gusto mong kumain."
"Kumain na ako." Binilisan ko ang hakbang pero nahinto ako nang pumwesto siya sa harapan ko para harangan ako.
"Kain ka ulit. Kahit meryenda. Please."
"Pero kasi baka hanapin na ako ng Auntie ko—"
"Don't worry mabilis lang naman tayo. May bagong bukas kasi d'yan na Japanese Restaurant, gusto ko lang i-try ang takuyaki nila. D'yan lang naman iyong pagtawid sa kabilang kanto," aniya at pinagsaklob pa ang kaniyang mga palad.
"S-Sige. Pero pwede ba na take out na lang? Huwag nang kumain sa loob."
"Sure. Ano tara?"
"Um," tumango-tango ako.
Pumayag na ako dahi
