Chapter Four: Given name
1104 Words
"Ms. Suico! Answer my damn question!" napaigtad ako sa lakas ng boses ng demonyitong kaharap ko na halos nagpadagundong sa loob ng opisina.
"Ah eh, a-ano po kasi-"
"Excuse me Devon." napalingon ako sa boses na mula sa pintuan. It was Mrs. Cherry. Mabuti na lang at nandito siya, I was indeed save by the bell. "Sorry to interrupt but I heard you were shouting and saw your door open so I just walk in without knocking. May problema ba?" mukhang hindi pa ako napapasin ni Ma'am Cherry.
"Nothing at all" umiling pa siya. "It was just a misunderstang Mrs. Cherry, nothing to worry about." he looked at me with raging eyes. Parang nananaksak at bumabaon ng maigi sa katawan ko. Baka sa mga oras na ito ay nangingisay at naliligo na ako sa sarili kong dugo.
Napadako din ang tingin sa akin ni Ma'am Cherry na nagulat pa ng makita akong nasa loob ng opisina. Napilitan akong ngumiti at kumaway ng patago rito.
Please do save me sa demonyong nasa harapan natin Mrs. Cherry. Please! Please, Lord! Pakinggan niya sana ako. Gawin niyo po siyang instrumentong magtatanggol sa akin sa kampon ng kadilimang kaharap namin ngayon.
"Oh nandito pala si Kendra," nakangiting sabi nito at tumingin ulit pabalik kay Devon. "I think I know why were you mad and shouting like that. I'm sorry, it was my fault for not telling you a little early what happened to her."
Napalingon rito si Mr.Diyablo galing sa pagkakatingin sa akin ng masama. I see confusion in his eyes. Pero- Duh, as if I care..
"Care to tell me what's going on Mrs.Cherry?" with a very manly tone. Masesense mo din yong, a little bit of sarcasm sa pananalita niya.
"Nawalan kasi siya ng malay kanina when she was about to follow you here in your office." napalunok ako na mabuti. "Nagwapuhan ata sayo kaya nawalan ng malay" biro nito. Pati ata tinga sa ngipin ko at mismong dila ko ay nalunok ko. Kusa pang lumaki ang mata ko sa mga narinig kong pinagsasabi ni Mrs. Cherry. "I guessed she seems a little nervous working with you." dagdag pa nito na may halong pang-aasar sa tono ng boses. She even looked at me with amusement in her eyes.
Narinig kong tumikhim siya dahil sa sinabi ni Ma'am Cherry and my eyes constantly drifted to Devon's.
My God! What am I gonna do. Si ma'am naman kasi pinapangunahan ang nararamdaman ko. Pucha! Paano ko ito lulusutan? Argh.. Lupa lunukin mo na ako please!!
I saw him looked at me with a glitch of spark but turned into a surprising amusement. I even saw calmness in his clenching jaw, which means hindi na siguro siya galit sa akin.
"Okay I understand. Thanks for informing me even if it was a little late. Hindi ko na muna siya papagalitan in the mean time." tiningnan niya ako ng masama. "You can get back to your work now, Mrs. Cherry."
"Okay Sir and by the way I was truly sorry for barging in and join your discussion even if I'm not allowed to." nakayukong sabi ni Mr. Cherry. "I'll go ahead." yun lang at naglakad na ito palabas ng opisina ni Devonyo. Short for demonyong Devon. I was mocking him inside my head.
Hahaha, Devonyo. That's so new!
Naiwan kaming nakatayong dalawa na parehong walang imik.
"Ahm.. S-sir g-galit ka pa rin po ba sa akin?" mautal-utal kong tanong. Ako na ang bumasag ng katahimikan since mukhang wala siyang balak kausapin ako. Dahil umupo na ito at hinarap ang tambak ng papeles na nasa desk niya.
"Should I?" tanong niya. Ni hindi man lang ako tinapunan ng kaunting tingin.
"Ah a-ano k-kasi sir-"
"I'll asked you the same question again should I be mad at you after what Mrs. Cherry told me?" tanong ulit niya. Nakita kong hininto niya saglit ang pagpirma sa sandamukal na papeles na nasa harap niya at tiningnan ako once in for all.
Hindi ko alam kung kinikilig ba ako o naiihi dahil sa pagkatitig niya sa akin eh. Hindi ko kasi maifocus ang paningin ko sa kanya. Kung saan saan ako tumitingin para lang iwasan ang precious eyes niya. Narinig kong bumuntong hininga siya at inalis ang pagkakatitig sa akin. Bumalik ulit ito sa ginagawa niya.
"Nevermind my question, just take your break now." wika nito. At hindi na ako binalingan pang muli. Tumalikod ako at dahan dahang naglakad palabas ng pinto. I just wanna make sure na walang ingay siyang maririnig sa paglalakad ko kahit pa yung heels ng 5 inches kong stiletto.
"What the hell are you doing? Bakit ka ganyan maglakad?" napahinto ako sa dahan-dahan kong paglalakad at awtomatikong napalingon ako sa kanya dahil sa tanong niya.
"Naglalakad po palabas Sir" sagot ko.
"What the f*ck!?" mahinang naibulalas nito pero umabot sa pandinig ko.
"Sir m-may sinasabi ka ba?"
"Wala, just continue what your doing. And get the hell out of my office." yun lang at hindi na niya ako pinansin pa.
"Okay sir, I'll go ahead." sabi ko at tuluyan ng lumabas ng opisina niya. Huminga ako ng malalim at naglakad palayo. Impit akong napatili habang naglalakad. Grabe! Hindi ko maitago yung kilig ko kahit na galit siya sa akin. Sobrang gwapo niya pa rin.
Dali-dali akong pumunta sa cubicle ni Avon para ikwento ung nangyari.
"Baklush! Sisterat! May amazing chararat ako sayo!" malakas na sabi ko. Napalingon tuloy sa akin lahat ng nasa opisina namin. Tiningnan ko sila ng masama. "Hoy, exclusive lang 'tong chikaness ko sa beshie ko. Magsibalik kayo sa mga ginagawa niyo. Mag chismosa!"
"Hoy tumigil ka nga Kendra, ang maldita mo talaga!" saway sa akin ni Avon. "Ano bang ikukwento mo sa akin?"
"Eto na nga bakla-"
"Wait let me guess, at last hindi ka na virgin at nagpapakyaw ka na agad sa boss natin." nakangising sabi nito.
"T*nginang bibig nito, hindi no! Mas maganda pa dun pero muntikan ko ng ngang gawin yang sinasabi mo." sabi ko ng nakangiting aso.
"Ano buntis ka na agad at siya ang ama?" tawang tawang hula nito.
"Gaga, pasalbahe ng pasalbahe lumalabas sa bibig mo. Dun na tayo magchikahan sa canteen. Ikukwento ko sayo. Huwag dito may mga nakikinig kasi dyan sa tabi tabi." pairap kong sabi dahil nakita ko si Catherine na nakikinig sa usapan namin ni Avon.
" O siya, tara na nga baka makain mo pa iyang si Catherine." bulong nito at tumawa.
"F.Y.I beshie hindi ako kumakain ng hito, hita OO. Pero hito? Yuck!" tumayo na ako at kinaladkad si Avon papuntang canteen. Dun ko ikukwento sa kanya ung mga nangyari kanina sa opisina ni Devonyo.
- Writer
