Changing Tina [COMPLETED]

Chapter 7

Tina

After we eat our dinner, nagtagal pa kami ng konti doon bago niya ako niyaya sa dalampasigan.

"If you want, we can go and sit at the seaside." anyaya niya sa akin

"Talagang nilulubos mo na ang chance mo ah." tumatawang sabi ko

"As you said, I have until midnight. So, hindi na masamang sulitin ko, I don't know if when will it happen again." nakangiting sabi niya sa akin

"It will never happen again. Trust me." Sabi ko in a very serious tone para itigil niya na ang pangungulit niya. Alam kong nakuha niya ang ibig kong sabihin.

"Let's go?" alanganing yaya niya

"Sure" sabi ko sabay tayo ko sa kinauupuan ko

We started walking hanggang sa may hagdan pababa ng terrace. Walang umiimik sa amin hanggang sa makaratring kami sa may bench malapit ng seasides.

"Can I ask?"

"What is that?"

"Bakit may mga benches sa tabi ng dagat?" tanong ko

Hindi naman kasi kadamihan ang benches. And it's 8-10 meters away ang pagitan nila. I'm not pretty sure.

"We build that para may maupuan ang mga tao just incase na ayaw nilang madumihan ang shorts nila." sagot niya habang nakatingin siya sa dagat

"Oh is that so? May mga tao palang ganyan?"

"Yep, lalo na kung ang gusto lang nila ay ang matanaw ang sunrise at sunset."

"Ganoon ba? How I wish, I can watch the sunrise or sunset again." malungkot na sabi ko sabay tingin ko sa dagat. Hindi ko nakita ang seryosong pagtingin niya sa akin ng nagtatanong.

"You can Tina."

Hindi ko siya tinignan at bumuntong hininga nalang.

"I can't Tyronne. I can't." malungkot na sabi ko habang hindi ko pa din inaalis ang tingin ko sa dagat

"Why Tina?" nagtatakang tanong niya

Tumayo ako na ikinabigla niya. Ayokong pag usapan ang nakaraang matagal ko ng kinalimutan.

"Just don't ask. Can you send me to my hotel room now?"

"Okay" maiksing sagot niya sabay tayo niya din at sumabay sa akin sa paglalakad. Alam kong ayaw niya pa sana pero hindi niya nalang sinabi. And I thank him for that at hindi na siya nangulit pa.

I don't want to reminisce the past na ibinaon at nilimot ko na ng ilang taon. Bakit nasaktan pa rin ako ng maalala ko ang nakaraan namin? Tanong yan na gumugulo ngayon sa isip ko.

Wala kaming imikan na naglalakad papasok ng hotel. Hinatid niya naman ako sa harap ng hotel room ko bago siya nagpaalam.

"Thank you Tina." nakangiting sabi niya

"No, thank you Tyronne. You made me happy tonight."

"It's my pleasure Tina. I hope it will happen again." seryoso ng sabi niya pero nakangiti pa din

"I'm sorry Tyronne, I can't let it happen again. Thank you and I'm sorry." sabi ko sabay bukas ko ng pinto.

Bago ko pa mabuksan ang pinto ng hotel room, pinigilan niya ako by holding my hand na nakahawak sa may seradura.

"Let me help you Tina." seryosong sabi niya habang nakatingin siya sa akin. I don't

"What are you talking about?" pilit na ngiti ang pinakawalan ko bago ko inalis ang kamay ko sa pagkakahawak niya.

"I know you've been hurt in your past. I can see it in your eyes." sabi niya sabay pinaharap niya ako sa kanya.

"I don't know what are you talking about!" inis na sabi ko to hide the truth

"You don't have to lie on me Tina. I will do everything to erase that hurtful memories of yours. I will guarantee you that Tina. I promise." seryosong sabi niya sa akin

"Just cut it off Tyronne! I don't need anyones help! I can and manage to do it on my own! So back off!" galit na sabi ko

"You can't push me away Tina. Remember this, I will be your savior when your down. Just call me if you need me, I will be there. I will stay beside you till that hurt will totally be gone." Seryosong saad niya sabay halik niya sa noo ko na ikinagulat ko.

Hindi ako nakapagsalita sa ginawa niya. I should slap him for doing that! Pero hindi ko nagawa. I realized na gumaan ang pakiramdam ko sa sinabi niya. I wouldn't expect na gagaan ang pakiramdam ko sa mga sinabi niya, either it's a truth or a lie just to make me feel good. But, I don't care at all.

Hindi ko napansing mag isa na lang pala ako sa may labas ng pinto. Hindi ko napansin ang pag alis niya, sobrang gulat talaga ako sa paghalik niya sa noo ko. Pumasok na ako sa loob at dumiretso sa kuwartong inookupahan ko.

Pagkahiga ko palang, hindi ko na mapigilang pumatak ang luha ko. Akala ko ba nakamove on na ako? O nakamove on na nga ba ako? Hindi ko mapigilang sariwain ang dating masasayang ala-ala namin.

Flashback

"Babe, I will not get tired of doing this everytime we're together. I love you babe." Marc said while kissing me in the top of my hair and hugging me so tight.

Nasa tabing dagat kami ngayon at hinihintay ang paglubog ng araw. Lagi naming ginagawa ito after our class.

"Naks naman babe, kinikilig ako." sabi ko sabay tingin sa kanya at dinampian ng magaan na halik sa kanyang labi.

"Ikaw babe ha, nagnanakaw ka nanaman ng halik." tumatawang sabi niya sa akin sabay pisil sa tungki ng ilong ko

"Wow ha babe, ako pa talaga? Gustong gusto mo naman." nakangiting sabi ko sabay lapit ko ng mukha ko sa mukha niya. I wanted to tease him.

"You know, I can't resist your charm babe." sabi niya sabay lunok niya, natawa naman ako dahil doon.

"Nobody's stopping you from what you wanted to do babe?" sabi ko to tease him more

"f**k babe! Why so very charming." sabi niya sabay halik niya sa labi ko na ginatihan ko din ng matamis na halik. We savor the kiss until the two of us catches our breath.

"I love you babe until the end." sabi ni Marc sa akin sabay dampi niya ng magaan na halik sa labi ko habang hinahaplos niya ang mukha ko.

"I love you too babe till the end." nakangiting sabi ko sabay yakap ko sa kanya.

Napansin namin bumababa na ang araw kaya napaharap kami mismo sa sunset. Nakupo kami sa may bench at nakahilig ako sa may dibdib niya habang nakayakap naman siya sa akin.

As the sun goes down, mas lalong lumalawak ang ngiti sa mga labi ko.

"When we finish our studies babe at nagkatrabaho na tayo. I will make you totally mine. Magpapakasal tayo sa kahit saang simbahan na gusto mo babe." masayang sabi niya sa akin habang nakatanaw sa papalubog na araw. Napatingala ako sa sinabi niya at napangiti.

"Kahit saang simbahan pa yan babe, I will be very happy. Ilove you babe." nakangiting sabi ko sabay kalas ko sa yakap niya at humarap para dampian siya ng halik. Agad niya naman itong tinugon.

"I love you too babe, forever." sabi niya pagkatapos maghiwalay ng aming mga labi. Napangiti ako ng dahil doon.

Napailing nalang ako ng maalala ko ang isa sa pinakamasayang ala-ala naming dalawa. Pinunasan ko ang luhang pumatak sa mata ko at pinilit ko nalang makatulog. I won't let that memories ruin me again and again.