Changing Tina [COMPLETED]

Chapter 5

Tina

We enjoy every single minute sa pagbabakasyon ko with my parents. Marami kaming pinagkaabalahang gawin kaya walang oras na naboring ako. I always love to be with them. Kung hindi lang sana ako nasaktan noon. Maybe, I spent that five years with them.

Nagpaalam na sina Mom at Dad sa akin. They were too tired already, tsaka it's three na ng hapon. I wanted to get some rest kaso parang hinihila ako ng dagat. Nagpalit lang ako ng pangswimming tsaka ako bumalik sa dagat.

All eyes are on me paglabas ko palang ng hotel na tinutuluyan namin. I'm with my red two piece na mas lalong nagpatingkad ng kaputian ko. I love red, it's my fave color.

I ignore the people, especially those mens na kung makatingin eh napakawagas. Sa Italy naman kasi, kahit na anong isuot mo. They don't care, ang mahalaga sa kanila is to enjoy their swimming.

Napangiti ako ng maramdaman ko ang tubig sa aking mga paa. It felt heaven, how can I resist this water. Nagbabad ako sa tubig hanggang sa magsawa ako. Nang maramdaman ko ang pagod ko sa paglangoy. Umahon na ako at umupo sa bench na nasa malapit sa dagat. Pagkasandal ko ng likod ko, I felt relax. Hindi ka naman masisilaw kasi may payong siyang nakadikit sa upuan.

I was about to close my eyes when suddenly someone sit beside me. Hindi ko n asana papansinin ng bigla itong magsalita na ikinataas ng kilay ko.

"Oh hi, nice to see you again." Sabi niya sa akin but I didn't even bother to see him.

I just stay silent and close my eyes. Kadarating ko palang ng Pilipinas and this guy was telling me that again thing. Tsk. I don't care who he is.

"Hey" sabi niya ulit pero hindi ko pa rin binukas ang mga mata ko and totally ignoring him.

"Look, I just want to say sorry about what happen the last time we bumped in. I was lucky to see you again." Masayang sabi niya, hindi ko siya nakikita kasi nakapikit pa din ang mga mata ko. Pero halata ito sa pananalita niya. I ignore him for the third time. Automatikong napamulat ang mata ko sa sumunod niyang sinabi.

"Can I take you to dinner tonight?" diretsong pahayag niya na ikinainis ko. The hell with this guy. Nakataas kilay akong humarap sa kanya and I was shock. Those eyes, parang nakita ko na siya. And flashback came to my mind. He was the guy at the bar. Ipinilig ko ang ulo ko para mawala ang paghangang iniisip ko.

"Just wow! Your asking me for a dinner? Who the hell are you para pumayag ako? I don't even know you. Get lost!" mariin kong sabi.

"Ang sungit mo talaga, gusto ko lang bumawi sa nangyari." Nakangiting sabi niya sa akin.

"You don't owe me anything para bumawi sa akin." Nakakunot noo kong sabi.

"I owe you. Kasi natapunan kita that night. Gusto ko lang talagang makabawi sayo." Nakangiti pa ding sabi niya. Kahit na nakataas na ang kilay ko sa kanya. He always smile na ikinaiirita ko na. Bakit ba ang hilig niya mag smile.

"Okay, you want to make it up to me right?"

"Yes, of course. So, payag ka ng magdinner tayo?"

Fuck this annoying guy! Kapal ha! In his dreams, never would I imagine myself with him eating dinner. Tsk! Ang sarap sapakin.

"If you want to make it up to me. Just don't talk to me ever again! Doon bawing bawi ka na! Naiintindihan mo?"

"Sorry but I can't." umiiling na sabi niya.

What the!! Is he serious?

"Gusto mong makabawi diba? Yan lang ang gagawin mo. Kaya please lang, can you please leave me alone." Naiinis ko ng sabi.

"I won't accept it. Makakabawi lang ako if your going to have a dinner with me." Ngiting ngiti na sabi niya.

"That won't happen!"

"It will, and I will do everything para mapapayag kita." Nakangiti siya habang nakatingin sa akin.

Those perfect eyes always shut me out. Bakit ba naman kasi ang ganda ng mga mata niya. My God Tina! What are you thinking! Erase those illussions!

"Let's see." Nakataas kilay kong sabi habang hindi ko pa din maalis alis ang mga mata ko sa mata niya. Damn! Why can't I resist those eyes.

"By the way, I'm Tyronne." Nakangiting sabi niya sabay abot ng kamay niya.

Tinaasan ko siya ng kilay at tumayo. I won't waiste my time on him. Tatalikod nna sana ako ng magsalita ulit siya.

"Please, can I get your name. Kahit pangalan mo lang." nagmamakaawang sabi niya.

What the! He's pleading on me para lang sa pangalan ko. This is the first time na may nagplead malaman lang ang pangalan ko. And it makes my heart flatter. Humarap ako at automatikong napatigil ng makita ko ang hitsura niya. Is this for real! My God! I'm not a saint para hindi maawa. Putik naman oh! Napabuntong hininga nalang ako. Sasabihin ko n asana ang pangalan ko ng may nagsalita sa likod ko. It was Mom and dad.

"What is going on here?" nagtatakang tanong ni Mom sa akin sabay tingin niya sa akin at sa lalaking nakatayo sa harap ko. And to my shock.

"Oh hijo, we don't know na kilala mo na pala ang unica hija namin." Nakangiting sabi ni Dad.

"I don't know him dad. He just approach me. Nagtatanong ng daan." Pagsisinungaling ko.

"Are you joking on me baby?" natatawang sabi ni Dad sa akin. Pagtingin ko kay Mom at sa lalaking nasa harap ko. Napakunot ang noo ko ng makitang halos matawa na sila.

"Is there anything wrong with what I said Dad, Mom?" nakakunot noo kong tanong na ikinatawa nila ng tuluyan. God! Help me, I'm totally annoyed!

"How can he ask for the direction baby? Kabisado niya ang buong resort na ito. Because his family owned this resort."

I was automaticall froze. Such an idiot thinking. Aba! Malay ko bang sa kanila pala to! Napatingin ako sa kaharap ko ng magsalita siya.

"Siya pala yung kinukwento niyo Tito. I know her already, we've met the other night Tito. I was actually inviting her for dinner tonight." Nakangiting sabi niya, matalim na tingin ang binigay ko sa kanya na sinuklian niya lamang ng ngiti.

"And I also reject your offer right? So, if you'll excuse me. I have something to do." Sabi ko sabay irap ko na hindi pala nakaligtas sa mga magulang ko. Tumalikod na ako at magsisimula na sanang maglakad ng magsalita si Mom.

"Cristina Margareth!" madiing sabi ni Mom na ikinalingon ko.

"Why Mom?"

"Is that how you treat people?" nakakunot noong tanong niya sa akin.

"I'm sorry Mom." Nakayukong sabi ko. Ayaw kong nagagalit si Mom sa akin.

"Huwag ka sa amin magsorry Tina. Say sorry to him." Malumanay na sabi ni Mom sa akin.

"But Mom." Protesta ko.

"No buts Tina." Desididong sabi niya sa akin. Pag tinatawag na nila ako sa pangalan ko, alam kong nagtitimpi nalang sila na huwag magalit. I heaved a sigh bago humarap sa mokong na to.

"Look, Mr whoever you are." Sabi ko sabay tingin sa kanya na ang lapad ng ngiti.

"It's Tyronne, Tina." Malawak ang ngiti na sabi niya.

"Okay Tyronne, look I'm sorry for being rude to you. Just please, stay away from me." Naiinis kong sabi.

"How about a dinner tonight bago ko tanggapin ang sorry mo."

Fuck! Nang aasar ba to! If he do, nagtagumpay siya kasi sobrang naasar na ako.

Lumapit ako sa kanya at bumulong sa kanyang tenga.

"In your dreams!" gigil kong sabi sabay walkout ko. Hindi ko na narinig pa ang sinabi ni Mom at Dad sa kanya.