"Are you ready? Ayusin mo ang maskara mong suot," tanong sa'kin ni Fei.
Masasabi kong napakaganda talaga ng kaibigan ko. Ngumiti ako rito nang pilit. Nasa apartment pa lang kami nito ay nanginginig na ang mga tuhod ko sa sobrang kaba. Tila para akong maiihi na matatae. Kinakabahan ako hindi dahil sa muli kong makikita si Orson. Kundi ang takot na malaman ko ang katotohanan.
"Ang lamig ng mga kamay mo, are you nervous, Hera?" may pag-aalala sa boses na iyon ni Fei.
"Y-yes, kinakabahan ako, Fei," sa wakas ay nasabi ko.
"Alam ko, but always remember. Narito lang ako kung sakaling hindi mo na kaya. Tandaan mo 'yan. May kaibigan kang handang ipaglaban ka. Pakiusap ko lang, hindi ako sanay na makita kang mahina pa sa batang paslit," tugon ni Fei sa'kin. Ramdam ko ang pagpisil ng mga pala
