⚜️Başlama saatinizi yazar mısınız?
⚠️⚜️Yazım hatalarım muhakkak vardır.
Kitap final olduktan sonra düzenlenecektir.
İyi okumalar.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Biz insanlar neden kendimize acı çektirmeyi severiz ki ya da neden saçma nedenlerden dolayı kendimizi yıpratırız anlamış değilim.
İnsanları anlamakta zorluk çekiyordum.
Sevgilisinden ayrıldı diye ya da istediği şeyi elde edemediği için göz yaşı döker olup olmadık her şeye isyan ederlerdi.
Ama bilmiyorlardı ki asıl acı sevgili ya da eşya değil.
Ya da bana göre öyle.
Bazı insanlar fazla benciller ellerinde olan hiç bir şeyin kıymetini bilmiyorlardı.
Hepimizin en son gideceği durak bir karış toprak iken neden üzülüyorlardı ya da neden üzüyorlardı.
Keşke benim de tek derdim onlar olsaydı. Bencil olmaya bile razı olurdum sanırım.
Her zaman ki gibi penceremin önünde oturmuş sokaktan geçen insanlara bakıyordum.
Hepsinin aklında farklı düşünceler vardı.
Hepsinin farklı bir yaşantısı ve acısı vardı.
Acısız insan mı vardı ki?
Ben düşüncelerimin içinde boğuşurken gelen sesler ile kafamı kapıya doğru çevirdim.
Odamın kapısının açılmasıyla gelen kişiye baktım.
Baba demeye bin şahit isteyen kişiydi.
Kendisi benim babam oluyordu. Hemde öz babam.
Yaşadığım onca şeyin sorumlusu konuşamamamın tek vesilesi olan kişi.
Hayat bana oldukça acımasız davranmıştı.
Sanki önümde geçmem gereken engeller var. Tüm engelleri geçince oldukça güzel bir sürpriz ile karşılaşacaktım.
Ama gelin görün ki ne yaşarsam yaşayayım bir türlü o sürpriz ulaşamamıştım.
Sanırım benim tek kurtuluşum ölüm olurdu.
"Daha burada oturuyor musun lan sen? Kalk hemen kahvaltı hazırla."babamın bağırarak söyledikleriyle yerimden sıçrarken korkuyla hızla yerimden kalktım.
Tam yanından geçicekken kolumdan sertçe tutup odadan çıkmamı engelledi.
"En yakın zamanda senden kurtulacağım."deyip ittirerek odadan dışarıya attı.
Dengemi kuramayıp yere düşerken ellerimi sıkarak gitmesini bekledim.
Benim düşmemi hiç umursamadan elime sertçe basarak içeriye gitmişti.
Elimin acısından gözlerim dolarken tek isyan ettiğim o an hiç bir şey söyleyememek zorunda olduğumdu.
Sarsak bir şekilde yerden kalkıp mutfağa doğru ilerledim.
Annem hakkında tek hatırladığım gözlerimin önünde acı çekerek ölmesiydi sanırım.
Bu benim küçük kalbimde kocaman bir yara olarak kalmıştı.
Ne zaman arkamı yaslayacak biri arasam bulamıyordum.
Ara sıra da Rüyalarıma girip seni seviyorum diyordu.
Babam ise bana yapmadığı eziyet kalmamıştı sanırım.
Okula gitmeyi bırak evden dışarıya dahi çıkamıyordum.
Yirmi iki yaşında deli dolu,cesur olmam gerekirken korkak ve dilsiz biriydim.
Liseyi zor bir şekilde bitirmiş ne kadar çabalasam da babam yüzünden üniversite sınavına dahi girememiştim.
Şimdiye kadar hiç arkadaşım olmamıştı herkes dilsiz olduğum için beni aralarında pek istemezlerdi.
Ben düşüncelere dalmışken çoktan kahvaltıyı hazırlamış masayı kurmuştum bile.
Masayı hazırlarken atıştırdığım için tek isteğim şuan odama gidip pencerenin önüne oturmaktı.
Masanın üzerinde duran kağıt ve kalemi alıp kahvaltının hazır olduğuna dair yazı yazıp salona girdim.
Babam televizyonun önünde sere serpe otururken elinde ki kumandayla durmadan kanal değiştiriyordu.
Korkarak yanına gidip elimde ki kağıdı ona uzattım.
Yüzüme hiç bakmadan elimde ki kağıdı alıp okudu.
Okuduktan sonra kağıdı buruşturup yere atarken hızla ayağa kalktı.
Bir iki adım geriye gidip geçmesi için ona yol verdim.
"Allah beni ne ile sınıyorsa senin gibi dilsiz bir kızım var."deyip hızla yanımdan geçip gitti.
Benim böyle olmam onun suçu değilmiş gibi konuşması beni sinir ederken tek kelime söylememek fazlasıyla canımı acıtıyordu.
Sanırım en çok canımı acıtan da bildiğim acı gerçeği kendi kanımdan birisinin alay ederek söylemesiydi.
Tek dileğim bu cehennemden bir an önce kurtulmak.
Nereden bilebilirdim ki bir cehennemden çıkıp diğerine gireceğimi hem de daha can yakanından.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Evet bölüm hakkında ki yorumları alayım.
⚜️Bade'nin hayatını nasıl buldunuz?
⚜️Sizce Badeyi daha neler bekliyor?
Beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın.
Görüşmek üzere.