When September Begins

Chapter 8

We celebrated Christmas together. Pagkatapos niyang makipasko sa bahay namin ay ako naman ang pumunta sa bahay nila. Her kuya, even in his stoic face, greeted me and even gave me a gift. It was a black Tudor watch. Nahiya pa akong tanggapin iyon pero nagpumilit siya na kuhanin ko. Kai, on the other hand, is whinning beside me because she didn’t gave me a gift.

“Sorry. I didn’t know it was Christmas already,” nakapout niyang sabi habang binubuksan ang regalo ko sa kaniya.

“It doesn’t matter. Basta lagi mong susuotin ‘yan,” turo ko sa kwintas na inaalis niya sa maliit na box.

“I like the design,” she smiled and tried to put it around her neck.

Kinuha ko iyon at ako ang nagkabit.

Of course she’ll like it. Manipis na gold na kwintas iyon na may gold ding surfingboard na pendant. May hati doon sa may gitna ng pendant na linya ng alon ng dagat.

“Sorry talaga. Kung alam ko lang--”

“Shh.. Okay lang. Hindi ako humihingi ng kapalit sa mga bagay na binibigay ko sayo.”

Humarap siya sakin at biglang nagningning ang mata.

“Hmmm. Pwede bang kiss nalang?”

Oh f**k. Eto na naman…

Mabilis ko siyang hinalikan at tinulak sa kama. Napatawa ako.

She giggled excitedly at agad hinubad ang damit. We make out at kung hindi lang kumatok ang kuya niya para kumain ay baka nga nangyari na ang matagal niyang pinagdarasal. Syempre pinagdarasal ko din, alam nyo na naman yun. Hihi.

After Christmas, ay hindi na kami mapaghiwalay. May araw na sa bahay na nila ako natutulog at nagigising nalang sa sampal niya kinabukasan. Syempre, ikukwento ko na naman sa kaniya simula sa una at papakitaan siya ng mga picture namin na magkasama para maniwala siya. Ilang beses ko yun ginawa at natigil lang nung nakita kong namimilipit siya sa sakit dahil sa mga ala-ala.

Simula noon, tinanggap ko ng kailangan kong umuwi sa bahay at bumalik nalang kinabukasan para makita at makasama siya.

Wala siyang idea na aalis na sila ng kuya niya after New Year. Ayokong sabihin yun sa kaniya dahil natatakot akong masaktan siya at hindi ko pa rin matanggap na aalis na sila. Minsan, parang ayaw ko nalang magising ng umaga para hindi tumakbo ang araw na makakasama ko pa siya.

“Gusto ko ng fireworks sa birthday ko,” maligaya niyang sabi habang nakatitig kami sa makukulay na fireworks na nasa langit.

Maingay ang paligid dahil sa mga torotot at paputok pero hindi ko iyon inalintana para mapakinggan lahat ng salitang sasabihin niya.

“Kailan ba ang birthday mo, baby?” tanong ko at pasimpleng tinakpan ang tenga niya nang magpaputok ng boga ang kapitbahay namin.

At oo, nandito siya sa bahay. Mas pinili niyang dito mag New Year dahil aniya ay masaya naman daw ang kuya niya dahil nandun ang girlfriend niya.

“February 14.”

Inalis ko ang kamay ko sa tenga niya sa gulat.

“Pareho tayo ng birthday!!”

“Really?” tuwang-tuwa kami pareho kaya sabay kaming tumalon at nag countdown.

“10, 9, 8, 7”

Pareho kaming nakatitig sa mata ng isa’t-isa. Hindi ko mapigilang malungkot. Dahil alam kong pagkatapos nito, ilang araw nalang ay aalis na sila.

“6, 5, 4, 3, 2..”

Nang marinig namin ang kampana sa simbahan ay agad ko siyang hinila para mayakap nang mahigpit.

Pinapangako ko, sa ilalim ng mga bituin at makukulay na paputok sa langit, ay mamahalin ko ang babaeng kasama ko ngayon. Hindi magiging madali ang paghihintay ko, pero nakakasigurado akong siya lang ang makakapagbigay ng saya sa puso ko. At kung hindi man ako palarin, kung dumating man ang araw na hindi na siya bumalik at wala na siyang maalala sa akin, ay hindi pa rin ako iibig ng iba. Dahil siya lang, siya lang ang ituturing kong tahanan at pahinga sa mundong nakakapagod. I love you, Kai.

“Nasa taas pa po sila Sir Kaius at Ma’am Serena.”

Tumango ako sa kasambahay na naglagay ng juice sa may lamesa sa harap ko.

“Hintayin ko nalang po dito sa baba,” ngumiti ako pabalik sa kaniya at umayos ng upo sa sofa.

Kanina pa sila sa taas. Hindi ko alam ang pinag-uusapan nila pero sabi ng kuya niya kanina ay tungkol ito sa pag-alis nila. Bukas na kasi sila aalis kaya nagpumilit akong hanggang ngayon ay magkasama pa rin kami dahil alam kong bukas ay hindi na ako makakasama paalis. Parang hindi ko kayang ihatid siya sa airport kapag ganon. Baka mahimatay lang ako sa byahe sa kakakumbinsi sa sarili kong huwag sumama pa-Batangas.

Pinangalahatian ko ang orange juice nang makarinig ako ng kalabog sa may second floor, sa kwarto ni Kai.

Napatayo ako. Gusto ko sanang pumasok para tignan kung anong nangyari pero hindi na pala kailangan dahil padabog na lumabas si Kai habang umiiyak.

“Kai! Your professors are looking for you! Baka hindi ka makagraduate kapag nag-stay ka pa rin dito!”

Naestatwa ako sa kinatatayuan ko at tinitigan lang si Kai na pababa ng hagdan at mabilis na yumakap sakin. Agad ko siyang sinalo at inalo.

“Jaron, please leave us for now. We have to talk about this,” frustrated na sabi ni Kuya Kaius at napahilot siya sa noo niya.

“Shh. Baby calm down,” hinagod ko ang likod niya at hinalikan ko siya sa may tenga.

“No please. Ayokong umalis dito! Please kuya. No one's ever stuck with me for so long before, alam kong si Jaron lang. Ayokong umalis. Ayokong iwan siya," sunod-sunod niyang iyak.

Biglang sumakit ang puso ko. Kahapon ko pang ayokong isipin na aalis na sila bukas pero ngayon, parang sinampal ako ng katotohanan na iiwan niya na ako, at aalis na siya.

I hugged her tight. Gusto kong yakapin pa siya nang mas mahigpit dahil kahit ako, ayaw kong mawala siya.

“Serena Kai, you have to.”

Napalingon ako sa kuya niya na malungkot ang mga matang nakatitig samin.

“Ako ng bahala sa kaniya Kuya Kaius.”

Lalong humagulhol si Kai at sumabit na siya sa leeg ko.

“No please. No.. No Jaron. I don’t want to sleep anymore… Please help me. Don’t let me go away.”

I didn’t say anything but hugged her tight. Bumulong-bulong ako sa tenga niya para aluin siya. Hindi siya nakikinig at umiiling lang sakin.

“We’ll communicate. Tatawag ako sa messenger mo.”

Umiling ulit siya.

“Makakalimutan kita. Bukas pagkagising ko, makakalimutan na ulit kita. Paano pa kaya sa mga susunod na araw?”

“Araw-araw ulit akong magpapakilala sayo.”

Suminghot siya. Nilingon ko ang kuya niya na nasa telepono at may kausap.

“We’ll leave early in the morning, Tita. Sorry, you can’t talk to her now.”

Napapikit ako nang marinig iyon.

Pinagstay ako ni Kuya Kaius hanggang gabi. Umuwi lang ako saglit para kumuha ng extra clothes at para na din makuha ko ang bagay na pinagplanuhan kong ibigay sa kaniya bago siya umalis.

Inabot ko ang notebook sa kaniya habang nakahiga kami sa kama.

“Wow! Is this your good bye gift for me?”

Napatawa ako at hinila ko siya papalapit pa sakin para mayakap. I kissed her cheeks then hugged her more.

“That’s my early birthday gift. Hindi mo na ako kasama sa birthday mo kaya dapat ‘wag mong kakalimutang tignan at basahin yan, okay?”

“Hmm. Kelan ba ang birthday ko?”

“February 14 ang birthday natin.”

“February 14?” tanong niya at kinuha ang cellphone para maglagay ng mark sa calendar. Sinilip ko iyon at ninote niya na “Me and my Baby’s birthday ♥️” sa araw ng February 14.

Napangisi ako at pinanood siyang binabasa ang sulat kamay ko sa nasa notebook. Punong-puno iyon ng picture naming dalawa. Bawat larawan ay may caption kung anong araw, anong buwan at ano ang ginawa namin sa picture na iyon. Ang iba nga lang ay stolen shots naming dalawa kapag pinipicturan namin ang bawat isa ng patago.

Napatawa siya ng makita niya ang epic picture ko na kinuhanan niya habang nangungulangot ako.

“Ang gaganda ng mga stolen shots ko sayo. Tapos puro ganyan yung sakin?”

“Ang gwapo mo kaya! Pa-humble ka pa eh! Tsaka love naman kita”

Kinilig tuloy ako.

“Talaga ba? Sige nga, bakit mo ako love?”

Pinaharap ko siya sakin at hinawakan ang magkabilang pisngi niya. Tumingala siya saglit at kunyaring nag-isip.

“Hmm. Ang hot mo. Tapos may tattoo ka pa at may malalim na dimple sa pisngi.”

“Lahat puro sa katawan ko ah? ‘Yun lang ba ang nakita mo sakin? Hays,” nagtatampo kong sabi at binaba ang kamay.

Tumawa siya nang malakas at siya naman ngayon ang humawak sa magkabila kong pisngi.

“Hmm.. You’re kind to me, lovable and caring. I can deeply feel your love for me. Akala ko guni-guni ko lang yun but everytime I look into your eyes, parang they’re telling me how much you love me, at nagrereflect yun sa mga mata ko, how much I love you too.”

Para akong hinehele sa mga salitang sinabi niya. And for once, I feel the urge to become selfish. Na kahit ngayong gabi lang, gusto kong isipin ang sarili kong kagustuhan. I want to own her. Para kung may panahon man na makalimutan niya ako, masasabi kong I claimed her first. Ayokong bigyan ng pagkakataon ang lalaking susunod niyang makilala o mamahalin ng karapatan at pag-asa. Dahil gusto ko, ako ang una.. at ako ang huli.

Hinawakan ko ang kamay niyang nasa pisngi ko. At sa marahang paraan, ay unti-unti ko iyong hinalikan paakyat sa may braso niya… sa may balikat niya kung saan nakaukit ang mga letra ng pangalan niya.

Namungay ang mga mata niya. We stared at each other’s eyes for a minute.

Tonight, I will own her. Because she’s mine and no one deserves her, except me.

“I want you to remember this, Kai. The feelings… my touches…” sabi ko at sinimulang hawakan at halusin ang maliit niyang bewang.

“My kisses…”

Dahan-dahan kong pinaglandas ang kamay ko sa tagiliran niya hanggang sa mahawakan ko ang pisngi niya. I didn’t waste my time as I pulled her closer to me and desperately kissed her lips.

Sinigurado ko na sa bawat pagdampi ng labi ko sa kanya at pag-ikot ng dila ko sa loob ng bibig niya ay hindi niya makakalimutan.

Ginala ng kamay ko ang loob ng tshirt niya. Patuloy ko siyang hinahalikan and the moment I touched her bra, I expertly unhooked it then touched her breast.

Napaungol siya.

“Jaron..”

“Yes baby. Remember me and never forget this.”

Umiwas siya sa labi ko nang hahalikan ko siya at biglang tumingala. I let her moan in desire. Mas lalo pa siyang napaungol nang palitan ng labi ko ang kamay na kanina pang lumalamas sa dibdib niya.

Gusto kong magdahan-dahan. I want to remember this too. Pero ang hirap pala kapag sobrang nag-iinit ka na.

Sinabunutan niya ako at inangat. I didn’t mind the slight pain because of it at sa halip ay hiniga siya sa kama at pumwesto sa gitna niya. I can feel her wetness against her panty.

Bumangon ako ng konti para mahubad ko ang damit pati na rin ang shorts at brief ko nang hilahin niya akong bigla para sa halik.

I kissed her. Mabilis at sabik ang bawat hagod ng labi naming dalawa. Hindi na ako nakapagpigil at tuluyan kong hinubad ang brief ko na hindi nahubad kanina. Ginawa ko iyon habang naghahalikan pa rin kami dahil hindi niya ako bitawan.

She’s still fully clothed though.

Hinabol niya ang labi ko nang inangat ko ang sarili ko para mahubad ang damit niya, ayaw pa rin akong pakawalan.

“I’ll rip your panty sige,” hamon ko pero hindi ko naman nakitaan ng takot ang mga mata niya. Lalo lang iyong nagliyab.

I then watched her as she slowly stood to remove her shorts then her panty. Ginawa niya iyon nang dahan-dahan habang nakatitig sa mga mata ko.

The anticipation killed me more. Marahas ko siyang hinila pahiga ulit sa kama. She laughed sexily.

“Ginagalit mo ako ah?”

“Hmmm. Ang sarap mo naman pala galitin.”

I kissed her jaw slowly up to her lips. Pinagapang ko ang mga daliri ko sa gitna ng hita niya. Napaangat siya at tila sarap na sarap.

Fuck!

Slowly, I moved my fingers. The wetness in her fold is the evidence of her lust on me. Ganon na din ako sa kaniya. My c**k is getting hard every moment I hear her moan.

“Ah!!”

That’s my timing. Inalis ko ang daliri ko sa gitna niya at dinala sa labi. I taste her release. Kinagat niya ang labi niya at tinitigan ako. I stared at her too as I gently entered her.

Napaungol sya sa sakit. I let my lips touch and kiss her neck.

“Ang sakit, Jaron..”

“Shh. You’ll adjust, baby.”

I repeatedly kissed her neck and when she involuntarily moved her hips, I find it the cue to move as well.

The bed made a creaking sound against the wall. Hindi ko iyon pinansin. Nang hindi ko na nakayanan ay hinuli ako ang dalawa niyang binti ay sinampay sa balikat ko. Then, I thrust fast and hard.

She moaned loudly.

Never in my wildest dream had I thought about loving someone. Akala ko, buong buhay ko hindi ko matututunan ang magmahal. Pero heto ako ngayon, promising her that she’ll be the first and the last girl I will love for the rest of my life. Dahil kung hindi lang pala siya hanggang sa huli ay huwag nalang.

I hugged her tight when she convulsed under me. By just thinking of it, I came next. I let my maleness stay in her stomach as I whisper in her ears.

“Maghihintay ako Kai.”

Namumungay ang mata niya at namumula ang labing tumitig sa akin.

“I’ll come back. I’ll come back to you, like I always do.”

There. She told me na babalik siya. At maghihintay ako. Maghihintay ako kahit gaano man katagal. Kahit abutin iyon ng buwan at taon. Maghihintay ako.