Matapos ang napakasayang gabi, ito na ang araw na kung saan kami ay babalik na sa aming paaralan. Muling maiiwan ko na naman ang aking mga kaibigan. Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa amin sa pagbalik doon pero nasisigurado ko na sabik na akong malaman ang lahat. Sa loob nang ilang araw namin na nagsama nila Lauriel, ramdam na ramdam ko ang saya sa aking kalooban. Sobrang gaan nang aking pakiramdam na para bang may isang tinik na nabunot mula rito. Malalim na hininga ang aking pinakawalan, ibinaling ko ang tingin ko sa mga kaibigan ko na ngayon ay pinunasan na ang kanilang mga matang luhaan.
"Kailan kaya tayo ulit magkikita, Kori?" Tanong ni Treyni at hinawakan ang kamay ko. Medyo maga na ang mga mata nito kaka-iyak simula pa kanina. Pinipilit ko nitong manatili sa bayan nang isa p
