"Hindi ko inaasahan na ganoon ka talaga kasama!" Sigaw ni Elfrida habang naglalakad kami ngayon patungo sa isang gubat na hindi ko alam kung hanggang saan. Ayon sa kaniya ay dito raw ang daan papunta sa kakilala niyang nagtitinda ng mga halaman na nasa listahan ng papel. Saan nga ba kami patungo nito? Baka maraming halimaw dito at mapatay pa kami ng wala sa oras.
"Nagbibiro lang naman eh," sabi ko rito habang natatawa pa rin sa kaniya, "Huwag mong dibdibin masiyado 'yong sinabi ko."
Kanina ko pa nga siya inaasar tungkol sa ilusyon na mayro'n siya pero hanggang ngayon ay malaking halaga pa rin 'yon. Halos mag-isang oras na nga ang lumipas pero patuloy pa rin siya sa kaniyang pagdadabog.
"Oo nga pala, Elfrida," tawag ko rito, "Bakit ba kailangan natin pumasok sa gubat na 'to? Hindi kaya
