Aile kahvaltıları bizimkiler için her zaman çok önemlidir. Babamın ne kadar işi olursa olsun o kahvaltı masasında oturur, acele etmeden ve bizimle sohbet ederek kahvaltısını yapardı. Günün en önemli öğünü olduğunu düşündüğünden mi yoksa geceleri bazen akşam yemeğine geç geldiğinden mi bilmiyordum ama kahvaltıları hep önemserdi.
Bana kalırsa kahvaltı o kadar da önemli değildi. Karnımı biraz bastıracak bir şeyler yesem yeterdi.
Ama sanırım babamın bu düşüncesi Fatih, pardon Fatih Beyde de vardı çünkü her ne kadar ameliyatı olsa da yeğeniyle beraber kahvaltı yapmayı ihmal etmemişti. Ben, her ne kadar evde bir şeyler yemiş olsam da Asya'nın zorlamasıyla beraber az da olsa kahvaltı etmiştim.
Asya, dayısının hemen yanında oturuyor ve kendi çabalarıyla kahvaltısını ediyordu. Fatih arada bir
