Nanatili si Romina sa kanyang pagkakahiga, pinipilit bumalik sa mahimbing na tulog, ngunit ang kanyang isipan ay patuloy na naglalaro sa mga nangyari kagabi.
Ang bawat halik, bawat haplos, bawat sandali sa ilalim ng dilim—hindi niya maialis sa kanyang isip ang paraan ng pag-angkin sa kanya ni Alessandro. Sa una, ang lahat ay tila isang panaginip. Isang bagay na hindi niya kailanman naisip na mangyayari. Ngunit heto siya ngayon, nagigising sa umagang ito na may alaala ng isang gabing nagbago sa kanila.
Bumalik pa sa kaniyang isipan ang ilang sandali na pinagsaluhan nila.
Mabilis na umulos si Alessandro habang nasa kaniyang pagitan. Ramdam na ramdam niya kung gaano masagad nito ang kaniyang loob. Bawat pagbaon at paghugot ng kahandaan nito sa kaniya ay parang langit ang hatid sa kaniya.
