Olivia’nın bakış açısıyla,
Kolye keskin bir sesle kırıldı. İnciler mermer zemine dağıldı, minik beyaz gözyaşları gibi her yöne yuvarlandı.
Avuç içimdeki kırık mücevherlere baktım, kanım dondu. Bu Ay Işığı Safir değildi. Bu sadece basit bir inci kolyeydi.
“Bu ne cüret!” Ophelia çığlık atarak bana doğru koştu. “Evimize izinsiz girip kızımın kolyesini sebepsiz yere kırdın!”
Clara hemen dizlerinin üzerine çöktü, yüzünden gözyaşları akıyordu. “Çok üzgünüm, Luna Olivia. Seni itmekle hata yaptığımı biliyorum. Ama sen beni ve annemi çok acımasızca aşağıladın, kendimi tutamadım.”
Sesi, mükemmel bir şekilde çalışılmış hıçkırıklarla kesildi. “Ben sadece aşağılık bir dişi kurt olduğumu biliyorum. Senin affını hak etmiyorum.”
“Ay ışığı safirini taktığını kendi gözlerimle gördüm,” dedim, sesim ölü
