Olivia’nın bakış açısıyla,
O pencereden uzaklaşırken bacaklarım kurşun gibi ağırlaşmıştı. Eleonora'nın sözleri zihnimde zehir gibi yankılanıyordu: “Theo'ya birkaç yavru daha ver, o zaman sürü seni yüzüstü bırakmaz...”
Sırtımı soğuk taş duvara dayadım ve kusma isteğiyle mücadele ettim. Bunu ne zamandır planlıyorlardı? Eleonora, artık çocuk doğuramayan bir Luna olan bana zorla gülümsemek zorunda kaldığı için büyük zorluklar yaşamış olmalıydı.
Kendimi hareket etmeye zorlarken ellerim titriyordu. Dinlediğimi fark etmelerine izin veremezdim. Henüz değil. Yirmi dokuz gün sonra, hayatlarından sonsuza dek kaybolacaktım ve onlar mükemmel küçük düzenlemelerine kavuşacaklardı.
Merdivenlerden inerken yer altı otoparkı bir mezar gibi geldi bana. Theodore arabasının yanında duruyordu, avucunda benim
