Eray’ın gölgesinin hayatımızdan tamamen çekilmesiyle başlayan o yeni dönem, benim için tarif edilmesi zor bir hafiflik demekti. Yıllardır üzerimde taşıdığım o baskı, tedirginlik ve bilinmezlik bulutu, bir anda dağılmış gibiydi. Aras’ın beni kollarına aldığında hissettiğim güven, artık sadece o anlık bir teselli değildi. Nefes alışlarım bile değişmişti. Kendimi, yıllardır ilk defa gerçekten güvende hissediyordum.
Eray’ın gücü çökmüştü, itibarı yerle bir olmuştu. Bir zamanlar şehrin karar mekanizmalarını elinde tutan adam, şimdi geçmişten gelen bir gölge gibiydi. Öfkesi, kibri, tehditleri… hepsi, Aras’ın tek bir hamlesiyle boşa çıkmıştı.
Ve tüm bunların ardından Aras’ın gözlerinde oluşan o rahatlama, benim için tarifsizdi. Onun omuzlarındaki yük kalkmıştı. Artık benimle konuşurken gözlerin
