Thaliya Deinliz
Birthday
Didn't we just celebrate this like a year ago?
Don't count the candles, just enjoy your day by day.
The speed of the sun, as if you were still young.
Over the moon, which I should have felt, but now not in euphoric.
Every year when this day comes, I feel the fear of the past.
I know it hurts, I should let bygones be bygones.
Did my pain I felt, fell as heavy as the rain in the sky?
Is the flow of tears,
fast as the current of the waterfall.
Is it as heavy as the waves in the sea, the pain?
for thou leaving me is as swift as the advent of the rainbow after the rain in the sky.
Life is like a flower that blooms and withers, While trees growing and becoming strong.
Running a life without meaning, Is like running in circle of world without stopping.
heart is heart, mind is mind, think not to hurt feel not to burden what is felt.
Thou heart is already broken, don't let it be crushed like fine sand again.
Be happy because today is your special day.
"Maligayang kaarawan thaliya." Sambit ko sa sarili ko.
My tears keep pouring after I write, It's like I'm drowning in the past every time I come to this day. My knees hurt so I laid myself down on the bed. I want to stop the pain, I want to be happy even now. why does it seem like someone is stopping me?
Why do I feel like I don't have the right to be happy?
"Thaliya? Are you okay there?I hear you sobbing, does something hurt?
"Si kleo sa pintuan.
"I'm okay kleo, no need to worry" sambit ko pinipigilang hindi pumiyok.
"Can I go inside? I want to hug you." Turan nya, Medyo my lungkot sa boses nya.
When she entered my room, she immediately ran to me and hugged me, I'm thankful to this girl.
"Dont let this day ruin you" bulong nya saakin.
"I will do" turan ko.
"If you want to pour out all your feelings, I will be the bucket to catch all your pain, I'm here to be a handkerchief to wipe your tears." She said "I'm willing to do that, just to see you happy again, just to see your beautiful smile..again" pahabol pa nya.
"Thank you for always being by my side, kleo...thank you for now because you are here again to ease me." Turan ko.
"You're always welcome, our bunso"
"Kleo.." bumitaw na ako sa yakap.
"Hmm?"
"Why do we hurt ourselves?" Tanong ko, Kumunot naman ang noo nito sa tanong ko. Sinusuri kong seryoso ba ako sa tanong ko o hindi.
"Maybe... because of our problems, that's why we are able to hurt ourselves even if we don't want to, not only physically but also mentally, We can't tell others the pain we feel because we think no one is listening or we think that they will just judge us."ngumiti ito ng bahagya at ngpatuloy "You hide your feelings, because you thought that if you hid it, the next day it would be over, that when you cry, all we think the pain is over...like there would be no pain again. we hurt ourselves the way we hide our feelings and we hurt ourselves with the way we think." Tumango lang ako.
Silence enveloped the inside of my room again when kleo finished what she said. She was just looking at the table where I was writing earlier.
"Kleo.." nabasag ang katahimikan ng pagtawag ko.
Hindi sya sumagot, ngunit alam kong nakikinig sya, Kaya ipinagpatuloy ko ang sasabihin ko.
"Siguro...kung hindi sana ako nag aya mamasyal dati, hindi sana kami madidisgrasya no?" Napalingon naman ito saakin. " maybe.. mom and dad are still alive today...M-maybe they were still here to celebrate my B-birthday." Hindi ko namalayang unti unting bumagsak ang luha ko. "I wouldn't have been brought back to the past every time I landed on this day...On this important day in my life that I should have felt joy, but now, I can only show how pain really is."
"Hindi..hindi mo kasalanan, diba nag aya ka lang naman dahil gusto mo sila makasama nung araw na yon...gusto ka lang nila sumaya kaya pumayag sila, kasi kaarawan mo yon. Kaya wag mo sisihin ang sarili mo ha, hindi mo kasalanan. Wala kang kasalanan" Turan nya."Tama na thaliya ha, wag mong hayaang saktan ka ng nakaraan please....Huwag mong hayang lunurin ka ng mga luha mo, Nasasaktan kami sa tuwing nakikita ka naming ganyan.." ginulo nito ang buhok ko.
"Klo, thaliya. Baba na kayo madami ng bisita" si reese sa pinto.
"Sige sunod na kami"
"Punasan mo na luha mo, dapat maganda ka ngayon kasi kaarawan mo" nakangiti nyang turan.
I hope tonight I can forget the pain of the past, let me be happy even now, Let me enjoy every page I can write tonight. No pain, no tears to be felt...Only happiness for tonight.
"Anong hiniling mo?" Sambit ni reese.
"Secret no clue" biro ko na ikinasimangot nya.
"Sana bigyan nyo na po ako ng taga bakod ko"
"Maam wag nyo po sana ako ibagsak sa exam"
"Ngiti lang ni thaliya sapat na po"
"Kotse din sana sa birthday ko, ulan"
"May makilala sana akong babae ngayon"
Napangisi nalang ako sa kalokohan nila, sila na kasi humiling at nag blow ng kandila sa isang cake. Plano yata nila yon dahil saktong lima lang ang kandila.
"Happy Birthday Thaliyaaaa" sigaw nilang lahat.
Nabaling naman ang tingin ko sa babaeng kakapasok lang, simple lang suot nito ngunit bumagay sakanya dahil mas umibabaw ang kagandahan nya dahil sa suot nya ngayon. May mga kasama din syang tatlong babae din.

"Happy Birthday Maam, di mo naman po sinabing birthday mo ngayon." biro ko.
"Thankyou, why you didn't tell me to wear just normal dress." Iritang sambit nya.
Nagkatinginan naman silang apat. Ah so birthday nya talaga? O sinabayan nya lang trip ko?.
"Pasensya na po, di ko din alam" natatawang sambit ko.
"How did she know na birthday mo ngayon?" Bulong ng isa.
"This is miss Castuera, the Celebrant" pakilala nya sakin sa mga kasama nya.
"Professor Cartilez, ang ganda mo pala" turan ng isang professor daw.
"Not like that, asra" suway ni maam.
"Why? I just said that she is beautiful" natatawang sambit nya.
"Ah hindi naman po, Thankyou po"
Nahihiya na ako, help.
Kinuha naman ng isa yung kamay ko"Klynzei Xyress Patricarsia, architecture professor.. Happy Birthday" formal nyang sambit.
"Ah maraming-" di palang ako tapos ay hinila naman ng isa ang kamay ko.
"Gosh, Archien" si maam
"Archien Dinzell Henderson, Magandang professor ng engineering" ng nakangiti.
"How did you know na birthday ng professor mo?" Tanong ni maam Henderson.
Naglalakad kami ngayon pataas, nasa kwarto kasi yung cr. Sa baba kasi natatabingan ng mga sumasayaw yung pintuan kaya mahirap makasiksik, Kasama ko si miss Henderson.
"Ah, ih"
"Eh uh oh?" Biro nya.
"Ano po kasi, biro lang po sana yung pag bati ko sakanya kaso totoo palang birthday nya din po" paliwanag ko.
"Ah yes, the case is that she doesn't want to celebrate her birthday so we're here now, sige salamat sa pag turo kung saan yung cr....I'll go see them first." tumango naman ako.
Gusto kong regaluhan din si maam, May naisip na akong ibibigay sakanya, kesa sa mga mamahaling bagay na alam ko namang kaya nya bilhan sarili nya. Para kahit papaano maramdaman nya masaya ang araw ngayon.
"Pst, ano ginagawa mo dito? Ayaw mo sa baba?" Tanong ni reese.
"Ah hindi, may gagawin lang ako"
Napatingin namn ito sa cp ko, kaya inagaw nya.
"Si miss to diba?" Tanong nya.
"Halata naman diba?" Tanong ko pabalik."Balak ko sana sya regaluhan, birthday nya din daw kasi ngayon"
"Oh, how did you know?" Tanong nya.
"Binati ko kasi sya kanina, as joke lang pero nag Thankyou sya...Nakausap ko din si ms Henderson nasabi nya na birthday nga daw-"
Biglang bumukas ang pintuan at iniluwa nito si maam soler.
"Oh, I'm sorry I accidentally entered without knocking"
"Ayos lang po maam" sambit namin.
"What are you two doing here?" Nakakunot noo nyang tanong with matching paturo pa samin.
"Ah may pinagusapan lang po kami" tumango naman ito makikigamit daw sana sya ng cr.
"Oh, you are also good at drawing huh" turan nya saka nilibot ang paningin sa loob ng kwarto.
"Di lang maam, marunong pa yan mag guitar. Ewan ko nga sa babaeng to kong ano pa hindi kayang gawin" si kleo.
"Mambabae lang hindi, wala sa vocabulary ko e" biro ko.
"sing for us" turan nya napatingin naman kami ni kleo sa sinabi nya.
"P-po?"
"I said sing for us" paulit nya.
"Ah maam wala po akong boses" sambit ko ng biglang may kumatok nanaman.
"Hoy thaliya,ah oh hi miss doler..." Kumaway sya "nakalimutan kong sabihin na mag pe perform kayo nila kleo ngayon sa baba" si rain.
"What???!!" Sabay naming turan.
"Need ko pa ba ulitin?" Nakataas isang kilay nya.
"I mean, bakit ngayon mo lang sinabi" napasapak pa ko sa noo ni kleo.
"Aray bat ka nanapak" reklamo ni kleo.
"Ayaw ko masaktan noo ko kaya ikaw nalang pinalo ko"
Nakita ko naman na nagpipigil ng tawa si maam na nasa harapan namin ngayon. Ayon napilitin tuloy kami bumaba, kinuha ko electric guitar ko tas yung stand mic naman dala ni kleo. Para kaming pinagsakluban ng lupa ngayon dahil hindi kami ready kumanta.
"Anong kakantahin natin" tanong ko ky kleo.
"Mic test, mic test" sambit nya sa mic.
"Inaanyayahan po namin ang aming mga barkada" turan nya.
"Hoy gago hindi kami kumakanta" sigaw ni rain
"Pake ko, aakyat kayo dito o yung mic yung bababa jan sayo" banta ni kleo.
Natawa naman kami dahil sa kahit saan talaga tong mga to parang ano.
Nasa taas na kami ngayon ng mini stage.
"Hayaan nyo po kaming haranahin kayo ng ating pambansang kanta ng gulay." Si kleo.
BahayYyYYyY kubow kehit mountain
Ang halaman down ey sari-sari-e-e-ey
Sing ka man at tulonggggg
Sigarilyo at moneyyyy
Si taw bat aw pat ani
Seryosong nanonood ang mga bisita nakikisabay sila sa trip namin, Napatingin naman sa gawi nila miss soler ang tingin ko at seryoso silang nanonood saamin na akalain mo hindi sila natutuwa saamin.
Kundol pa tula
Upo kala basaaa
At chaka merown pa
Lebonanon with pasta
Sing buyas ka matsing
Bewang at lugaw
Sa paligid ligid ah puno ng ipisss.
"Nagustuhan nyo po ba?" Tanong ni kleo.
"Oo, isa pa" sigaw naman ng isa at napatingin kami dito. Seryoso ka maam Henderson?
Kami nalang naiwan ni kleo dito sa taas dahil hiyang hiya na yung mga kaibigan sa pinaggagawa namin dito.
Tinabig naman ako ni kleo upang sinyasan na umpisahan ko na ang pag kanta.
Wonderful tonight
It's late in the evening
She's wondering what clothes to wear
She puts on her makeup
And brushes her long blonde hair
And then she asks me
"Do I look all right?"
And I say, "Yes, you look wonderful tonight"
Nagpalakpakan naman ang mga nanonood saamin, feel ko binayaran sila di naman ako marunong kumanta e.
We go to a party
And every one turns to see
This beautiful lady
Who's walking around with me
And then she asks me
"Do you feel all right?"
And I say, "Yes, I feel wonderful tonight"
Si kleo naman sa part na yan at seryosong nanonood ang mga tao na akalain mo ay may libreng pa concert sa kanila, hoy may bayad to no..di pwedeng wala.
I feel wonderful because I see the love
light in your eyes
Then the wonder of it all is that you just don't realize
How much I love you
Sabay kami at nag tinginan para kunwari damang dama namin yung kanta kahit sama ng loob talaga nararamdaman naming dalawa, agad din kaming umuwas ng tingin dahil baka kung mag tagal masira yung kanta pag natawa kaming dalawa.
It's time to go home now (bbye)
And I've got an aching head (dasurv)
So I give her the car keys
(I'm not your driver biatch)
And she helps me to bed
Nagpipigil nalang ako ng tawa at idinaan sa ngiti dahil sa pag second voice ni kleo sa mga sinasambit ko.
And then I tell her
As I turn out the light
I say, "My darling you were wonderful tonight"
"Oh, my darling, you were wonderful tonight"
(Oh, my darling, you were wonderful tonight)
Ng matapos ang kanta ay saka namin ibinuhos ang tawa naming dalawa habang bitbit ang mga ginamit namin, at nilapag na sa loob ng kwarto.. nakakalimutan ko kasing hindi pa ako tapos sa ginagawa ko.
"Pasok!" Sigaw ko ng may kumatok.
"Uhm, I just want to give you my gift..Happy Birthday Castuera" turan nya.
"Thankyou Wendz" sagot ko.
Ngumiti lang ito "open it"
I opened it and a gold necklace was revealed to me. Pwede to isanla gipit pa ko ngayon e.
"Akin na isuot ko sayo, I hope you like it" turan nya, hinayaan ko naman sya na isuot iyon saakin.
Wendz is my childhood friend, Kaibigan ko na sya since nasa province palang kami nung 7 years old palang ako.
Nabaling naman ang tingin nya sa ginagawa ko na painting at nilapitan nya ito.
"Who is she?" She asked.
"Ah she's my professor, Birthday nya din kasi ngayon so reregaluhan ko sya"
"Oh my- sorry thaliya, Hindi ko sinasadyang gawin iyon"
"s**t" bulong ko pilit ngumiti. "No its okay, ayusin ko nalang ulit mamaya"
Nagulat naman ako ng natapunan nya ng kape yung ginagawa ko dahil sa pagkagulat ng may biglang kumatok.
"Ano ba kung maka katok ka naman parang gusto mo na sirain yung pinto ko!" Sigaw ko bago buksan yung pintuan.
"Ano yon?" Tanong ko, bwesit na kleo to lasing na.
"Mish dholwer shaid, theyszd are leaving now, they are going homexsd" turan nya.
Ano daw? Parang bubuyog naririnig ko.
"Tongno para kang zombie, pumasok kana sa kwarto mo" iritang turan ko.
Sinara ko na ang pinto at bumaling sa giangawa ko na natapunan, medyo ayos naman yung pagkatapon, hmm.. kunting ayos lang pwede na yon maging design.
"Hays, naayos din" at humiga sa kama. "Ay s**t yung cellphone ko saan?" Tanong ko sa sarili ko.
Pagbukas na pagbukas kong cellphone ko ay halos notification ng messenger at f*******: maging sa Instragram ay happy Birthday.
Xheira Veileen Doler send friend a request.