BETWEEN THE CROSS AND HER

LIA'S POV Sa malamig na simoy ng hangin sa gabing 'yon. Nakita ko siyang umahon mula sa Swimming Pool. Walang suot tanging itim na boxer brief lang. Napalunok ako. Nasilaw ako sa basa niyang katawan, sa magandang hubog ng kanyang mga muscles mula sa malapad niyang balikat hanggang sa perpektong hubog ng kanyang dibdib pababa sa kanyang six-pack abs, sa malaking nakabukol sa loob ng nag-iisa niyang saplot at higit sa lahat sa mainit at malagkit na titig niya sa akin. Gusto ko ng tumalikod at umalis. Maglakad pabalik sa aking kwarto. Pero ayaw gumalaw ng aking mga paa. Muli akong humarap at ngayon nasa likod ko na siya. Basa ang kanyang buhok. Seryosong nakatitig nang deretso sa akin. Napakaganda ng mapupungay niyang mga mata. Nang matangos niyang ilong at ang sexy hulma ng kanyang mga labi. Lumapit siya sa akin. Hinawakan ang aking pisngi. Ramdam ko ang init ng kanyang palad sa kabila ng kabasaan nito. Lumapit siya sa akin nang dahan-dahan. Para akong hihimatayin sa bilis ng t***k ng aking puso. Parang ang init ng aking pakiramdam. At dahan dahan nilalapit niya ang mukha nya sa akin. Hinaplos ng daliri niya ang aking lower lips. And God, Lalo akong nanginig. Parang tumayo lahat ng aking balahibo sa katawan. Nakaramdam ako ng kakaibang init at kiliti sa aking natutulog na sensasyon. Nilapit niya ang labi niya nang dahan dahan sa labi ko. Halos mahimatay ako. Nakatitig lang siya sa akin. Parang may magnet ang aming mga mata. Ramdam ko ang kamay niyang humahaplos sa maknis kong hita papasok sa laylayan ng manipis kong nightgown papunta sa tuktok ng pakay niya. Pinasok niya ang kamay niya sa manipis na siwang ng aking gown at doon nahanap niya ang naglalawa kong kabasaan. "Why are you this wet, Lia? Is this because of me?" he asked pagkatapos niyang tuluyang ipasok ang mga daliri niya at hayaan itong kumiskis sa aking basang kaselanan. "I'm always wet because of you, Ahhhhhh!" sagot ko habang kitang kita ko ang mas bumubukol niyang p*********i sa loob ng boxerbrief. Habang patuloy niya akong pinapasaya sa aking baba gamit ang kanyang mga daliri ay napapikit ako nang malapit ng maglapat ang aming mga labi. Kasabay ng aking pagpikit walang labi ang dumampi sa aking mga labi ngunit narunig ko ang kanyang mahinang boses. "Hindi mo matatakasan ang nararamdaman mo sa akin, Lia. You can't resist me. You will always be this wet for me," Mumulat na sana akong muli ng aking mga mata nang bignang, nagising ako sa malakas na katok at boses ni mama sa pinto ng aking kwarto. Mabilis akong napabangon. Panaginip. Panaginip lang iyon? Agad akong napamulat at napabangon. Sabog ang aking mga mata. Maitim at malaking eyebags. Buhol buhol na buhok na parang nakipagsabunutan ako sa aking panaginip. "Ma... 4 AM na po ako nakatulog. Sabado ngayon bakit naman kayo ang agang nambubulabog. Wala akong Class ngayon." "Kailangan nating maghanda. Ngayon uuwi ang Kuya Gabriel mo. Kailangan ko ng kasama sa Kusina para maghanda," Lalong napakunot ang mukha ko sa aking narinig. Oo nga pala, ngayon ang uwi ni Ku...ya, nang lalaking kanina lang ay nagpapaligaya sa akin sa panaginip. Bakit ko siya napanaginipan? Bakit ganun ang panaginip ko? Nakaramdam ako na parang may kung anong basa sa... Magkulong na lang kaya ako naghapon sa Kwarto? Punta kaya ako kunware sa school at sabhin ko may biglaang meeting sa project na gagawin. "Ang tagal mong sumagot Lia! Basta hihintayin kita sa Kusina. Maligo ka na. Mag-ayos st lumabas na dyan. Mamaya ka na lang ulit matulog..." Pasigaw na sabi ni mama. Binagsak ko ang katawan ko sa Kama, tinakpan ng unan ang aking mukha na parang gulong gulo. Umagang umaga pa lang pero stress na stress na ako. Kahit mabigat ang katawan ay bumangon ako. Inayos ang higaan at nagsuot ng slippers deretso sa CR ng aking kwarto. Bakit ba kasi kailangan pang present ako sa ganitong mga ganap? Agad ko ng kinuha ang aking Toothbrush binuksan ang faucet at nagsipilyo. Pagkatapos ay pumasok na ako sa Shower room para maligo. Habang umaagos sa katawan ko ang maligamgam na tubig, doon ko narealize hindi lang ito basta simpleng araw. Ito yung araw na ayaw kong dumating kasi makikita ko siya ulit pagkatapos ng isang taon. Pagkatapos ng mga nangyari. Pagkatapos magshower deretso ako sa aking walk-in closet at namili ng aking isusuot. Ito kayang dress na pink? Masyadong girly. Ito kayang dress na blacks may slit pa. Bahala na nga dyan kung ano na lang. Pagkatapos ng halos 30 minutes ng pamimili ng isusuot, ang ending ko ay ang simpleng purple dress na may see- ang through na black sleeves. Hanggang tuhod at may see through sa laylayan. Nakaayos na ako. Buhok ko na medyo curly sa baba. Light make up lang. Pero bakot parang ang bigat ng paa kong lumabas? 12 Noon na. Binuksan ko na ang pinto at naglakad palabas. Bumaba na ako ng hagdan at napatingin sa paligid. Parang palasyo. Napakalaki. Magdadalawang tao na rin kaming nakatira dito sa Villa Sevilla. Kulay porselana ang mga sahig. Nagkikintaban pag nasinagan ng sikat ng araw. Ang amoy, amoy ng mamahaling pabango na nakaka adik sa pang amoy. Ang mga naglalakihang Chandelier na nakasabit sa kisame. Pagdaan ko sa sala. Nadoon si Tito Philip, ang aking stepdad. "Good morning po tito." Pagbati ko. "Buti naman bumaba ka na iha. Kanina ka pa hinihintay ng mama mo sa kusina." "Sige po tito puntahan ko na si mama." Sagot ko kay tito. "Siya nga pala Lia pwede ka bang gumawa nung specialty mong Mango Graham? Paborito kasi yun ng kuya Gabriel mo." Dagdag pa ni tito. Paborito? Ang graham ko? Ngayon ko lang nabalitaan yan ha. Totoo ba? Kumakain pala siya ng gawa ko? "Ok tito. Sige po." "Thanks iha. By the way, Ganda ng dress mo." puri ni tito sa akin. "Hi Ma. Sorry late ako." Pagbati ko kay mama. Napakunot noo sya at nakasimangot. "Lumabas ka pa. In 1 hour baka nandito na ang Kuya Gab mo basta hindi traffic. Akala ko hanggang pasko ka na sa room mo," "Ang witty mo ma. Sorry na. Akin na gagawa na ako ng Graham." Paglalambing ko. "Ah oo. request ng kuya Gab mo yun. Kaso dahil late ka paano pa yan hahabol sa dessert?" Talaga ba? Paano nya naging paborito? Isang taon na syang wala dito. Teka. May mga times na nagpapagawa si mama sa kin. Sabi niya may pagbibigyan siyang friend niya. Di kaya pinapadala niya seminaryo yun? "Oh bat ka pa nakatunganga dyan galaw galaw na Diyos ko naman Lia umaandar ang oras." Agad kong kinuha ang mga kailangan ko para sa gagawin kong Graham cake. Nakahanda na ang mga sliced na hinog na mangga pati ang Nestle Cream at Condensed milk ay ready na rin. Sinamahan na ako ni mama para mabilis. Pagkatapos ay neref na namin ito agad para lumamig kahit kaunti. Kasama ng ibang maids. Tumulong na din akong magdala ng mga nalutong foods sa dining table. Ayos parang magpapakain kami ng isang barangay sa dami ng inihandang ulam. Nagpaalam ako kay mama na maglalakad lakad muna sa labas total nakaayos naman na lahat para sa lunch. Naglakad na ako sa Hallway palabas ng main door. Saktong pipihitin ko na ang doorknob nang bigla itong bumukas. Natulala ako at parang nag freeze ang mundo dahil harap ko nasilayan kong muli ang isang pamilyar na itsura. Nandito na siya. Si Kuya Gabriel. Bumilis ang t***k ng puso ko. Nagkatitigan kami ng ilang segundo. Bumilis ang t***k ng puso ko. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa. Puting polo shirt na nakalock lahat ng butones sa kanyang leeg. Naka-tuck in sa black pants nya at may makintab na black shoes . Medyo lumaki ang kanyang katawan. Ganun pa rin ang mestiso niyang balat. Napakalinis pa rin nyang tignan. Parang bagong ligo pa rin sa pabango niya. Pero parang may nag-iba sa awra nya. Parang may bago. Nakasalamin na siya ngayon. Straight lang ang tingin niya sa parang walang emosyon. Naging mas seryoso ang looks niya. Kung may pareho man sa kanya noon at ngayon. Yun ay ang amoy niya. Di nagbago ang perfume niya. Ang bango pa rin nya. Bakit ba ganito ang epekto niya sa akin? Hindi ba't dapat ay banal siya? Pero bakit ang bango niya ay parang tuksong humihila sa akin sa impiyerno? Bigla kong naalala ang mainit na tagpo sa panaginip ko. Ang mga daliri niya. Ang kabasaan ko. Ang halik na naudlot. G-Good Morning ku–ya... Father." Utal-utal sa kaba na pagbati ko. Anong kuya father? Sabi ko sa isip ko. Nagulat ako ng inangat niya ang kanyang kanang kamay at nilapat sa noo ko sabay gumuhit ng krus gamit ang kanyang hinlalaki. "Good Morning, Lia. God bless you. Nice dress by the way" Seryoso niyang pagbati sa akin. Napansin niya ang damit ko? Tsaka lang ako nakagalaw ng narinig ko ang boses ni Tito Philip sa likod ko. "Nandito na pala ang Anak kong Pari. Welcome home, Father Gabriel." Parang pabirong sabi ni Tito. Umiwas na ako ng tingin at umatras sa gilid para makapasok si Kuya sa pinto. Napunta ang atensyon nya sa kanyang dad. Ako naman ay nakatingin lang sa kanila. "Father agad dad? Naka 1 taon pa lang ako. Malayo layo pa po." Sagot niya. Lumapit siya kay tito Philip at niyakap niya ito. "I Miss you son." "I miss you too dad." Sagot ni kuya. Pagkatapos ay narinig ko ang boses ni mama palapit sa amin. "Gabriel, anak. Welcome home. Kumusta sa loob ng seminaryo?" Tanong ni mama. "Okay lang naman po tita." Sagot ni kuya. "Siguradong pagod ka sa byahe. Mag-lunch na tayo para makapagpahinga ka na." Paanyaya ni Mama kay kuya. "Pwede po bang magpahinga muna ako? Pasensya na po medyo napagod lang ako sa byahe. Pwede po bang sa Dinner na ako sasabay kumain?" Pakiusap ni Kuya. "Okay son. Sige magpahinga ka muna. Pahahatidan na lang kita ng foods sa maid. Or Mag early dinner na lang tayo mamaya." Sabi ni tito. "Okay dad. Punta lang po muna ako sa room ko. Wag niyo na po ako pahatidan ng pagkain." Sagot ni kuya. "Sige anak. Pahinga ka muna. Sakto ang graham cake ni Lia sa dinner malamig na malamig na iyon for sure." Sabi ni mama. Napasulyap ng sandali ni kuya sa akin pero binawi niya rin iyon. Hanggang sa tumalikod na siya at nagpaalam. "Sige po excuse me. Magpapahinga po muna ako. See you later po sa dinner." Sabi ni kuya. Naglakad na sya palayo at paakyat ng malapalasyong hagdan para pumasok sa kanyang kwarto. Nakatingin lang ako sa kanya hanggang sa makapasok sya sa kanyang kwarto. Ang halimuyak ng kanyang pabangoy nagkalat pa rin sa hallway. Nanatili akong nakatayo sa paanan ng hagdan, nakatingala sa tapat ng pinto ng kanyang silid na dahan-dahang sumara. Kahit wala na siya sa paningin ko, tila naiwan ang bigat ng kanyang presensya sa hangin. Nagpaalam sila mama at tito na pupunta sa Dining area para mag lunch. Niyaya nila ako pero sabi ko ay hindi pa ako gutom. Naisip ni mama na ipabalik muna ang ilang ulam na inihaing sa dining area at iinitin na lang mamaya sa dinner. Ang bawat halimuyak ng kanyang pabango ay parang dagta na pilit kumakapit sa aking balat at nagpapaalala sa akin na ang lalaking iyon-ang lalaking dapat ay nagdadala ng kapayapaan-ang siyang nagdadala ng bagyo sa aking dibdib. ​Bakit ganoon? Isang taon siyang nagpakabanal sa loob ng seminaryo, pero ang pagbasbas na ginawa niya sa aking noo ay hindi nagparamdam sa akin ng kaligtasan. Sa halip, ang haplos ng kanyang hinlalaki ay tila nag-iwan ng isang marka ng apoy. Isang markang nagpapaalala na kahit anong pilit naming maging magkapatid, may isang katotohanang pilit naming itinatago sa ilalim ng aming mga pormal na pagbati. ​"Nice dress, by the way." ​Paulit-ulit na umalingawngaw ang kanyang boses sa aking pandinig. Hindi iyon boses ng isang pari. Iyon ay boses ng isang lalaking nagmamasid.