" Rad..." I muttered.
I bit my lower lip, when I felt like someone was stabbing my heart that I couldn't breath. Begging him to glance at me again, baka hindi niya lang ako nakita.
Please, Rad.
Kumunot ang noo ko, o baka nagkakamali lang talaga ako. Pero, siya itong nasa aking harapan. Kilalang kilala ko siya.
" Bella, let's have a seat." Muling tawag sa akin ni Esteban na may pagbabanta na sa kanyang salita.
Tumango ako sa kanya habang ang tingin ko ay na kay Rad pa din na seryosong nakikipagusap sa mga ito. Umigting ang panga nito at muling uminom sa kanyang wine.
Bumigat ang paghinga ko, at halos hindi ako makahinga sa kabog ng dibdib ko.
" Bella!" Esteban warned again and I felt the warmth of his hand on my wrist.
Humarap ako sa kanya at tipid na ngumiti.
" Pa-Pasensya na
