NAGISING ako sa isang bangungot. Bangungot nga ba o isang magandang panaginip. Sa mga oras ng aking pagtulog ay walang ibang laman ang aking isip kundi ang aking asawa.
Ang aking asawang mahigit isang taon ko nang hindi nakikita at nakakasama. Isang taon ko na ring pinananabikang mayakap at mahagkan.
Tumulo ang aking mga luha kasabay nang paggising ng aking diwa. Agad akong napamulat at tanging pangalan lamang ni Sarah ang aking nabigkas.
"Sarah..."
At mabilis akong napabalikwas ng bangon upang hanapin ang aking asawa. Ngunit agad rin akong natigilan at nailibot ang paningin sa kabuuan ng silid. Saka ko lang napagtanto na nasa isang silid ako ng isang ospital at lahat ay isang panaginip lamang. Paniginip na muli kong nakasama si Sarah at naramdaman ang mga yakap nito.
Napansin ko ang
