CHAPTER 43
Charm’s POV
“Thanks God... buhay pa pala ang anak ko...” mahinang sambit ko habang nakatingin sa malayo, hawak-hawak ang balitang iyon na mula kay Cristine. Hindi ako makapaniwala. Si Criszenna Mae… si Joanna Mae Gomez… ang anak naming matagal na naming hinahanap. Ang anak naming akala ko wala na. Ang anak kong iniwan namin… noon.
“Hon…” lumingon ako sa asawa kong si Nolan. Nakaupo siya sa kabilang side ng jet lounge, nakayuko, at mahigpit ang hawak sa kanyang cellphone. Tahimik lang siya pero halata ko sa nanginginig niyang balikat at pulang mga mata na umiiyak siya. Tahimik lang, pero damang-dama ko ang bigat ng emosyon niya.
“Hindi ko kinaya kanina, Charm…” garalgal ang boses niya, “Akala ko patay na talaga si Mae.”
Napahagulgol ako. Hindi ko na mapigilan ang luha ko.
“
