CHAPTER 41
Keith’s POV
Habang kami ni Mae ay nag-uusap, hindi ko na namalayan na tila nagiging mahirap na ang kanyang paghinga. Ang ubo niya ay mas naging malakas, at may kakaibang tunog, tila may bara sa kanyang lalamunan. Bago ko pa man matulungan siya, napansin ko na ang mga mata niya ay nagiging malabo at ang ilong niya ay nagsimulang magdulot ng maraming dugo. Napakarami na halos hindi ko alam kung ano ang gagawin. “Mae! Mae! Huwag ka, Mae!” sigaw ko, nanginginig ang boses.
Wala na akong ibang naisip kundi ang magmadali at magpanik. Tumawag ako agad ng ambulance at nagdasal na sana makarating sila agad. Hindi ko kayang mawalan ng oras.
Habang hinihintay ko ang ambulansya, pinilit kong magpigil ng emosyon, ngunit mas lalo ko lang nararamdaman ang takot. Tumulo ang malamig na pawis
