“I'm sorry, hindi ko kaya ang ganitong set-up. Mahal na mahal kita, Anna. Pero hindi ko kaya na may kahati ako sayo. Kahit sabihin pa na kapatid o ama ko, hindi ko talaga kaya. Sana wag ka magalit sa akin, sana wag ka magdamdam. Sa ngayon, mas gusto ko na muna na mag-isa,” yan ang sinabi ni Nico ng gabing ‘yun.
Ngumiti lang ako at hinalikan ang pisngi nito. Sagana ang luha sa patuloy na pag-agos sa mukha ng lalaki, habang nakaluhod ito sa harapan ko.
“Okay lang, hindi kita mapipilit. Ayaw ko rin ng magulo na buhay, kung ayaw mo, ayos lang. Pero kung isang araw, bigla mong maisip na hindi mo pala ako kayang mawala, at babalik ka na sa akin. Baka hindi na rin kita mahal pagdating ng araw na ‘yan.”
Mula sa pagkakahiga sa hita ko, umangat ang ulo nito at tumitig sa aking mukha, “Ganun ba
