บทที่ 1 ชิ่งวันไนต์สแตนด์

764 Words

บทที่ 1 ชิ่งวันไนต์สแตนด์ มือเรียวยกขึ้นเปลี่ยนเพลง EDM ในรถเป็นเพลงสากลธรรมดา เปลี่ยนโดยไม่คิดจะถามคนที่เป็นเจ้าของรถ กฤษณะกระชากรถเพื่อให้รู้ว่าเขาไม่ได้พอใจที่เธอนั่งมาด้วย “ในรถมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิง...” หญิงสาวหันมามองเสี้ยวหน้าหล่อคมคายของกฤษณะที่กำลังขับรถอยู่ “มันไม่ใช่เรื่องของเธอ” “เฮอะ! มาจูบลูกศรแล้วก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...พี่เมฆเป็นผู้ชายง่าย ๆ หรือคะ” เสียงหวานที่ยืดยานเอ่ยถามอย่างสงสัย กฤษณะจอดรถติดไฟแดง เขาไม่ตอบคำถามแต่เลือกที่จะหันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างแทน ท่าทางของเขาแม้เธอจะสติไม่ครบถ้วนแต่ก็รู้ว่าท่าทางแบบนี้...มันคือท่าทีรังเกียจกัน “พี่เมฆเกลียดลูกศรหรอคะ?” “ฉันไม่ได้ชอบเธอ” “แล้วพี่เมฆมาจูบลูกศรทำไมคะ?” “ก็ลองถามตัวเองดูสิ...ว่าทำไมถึงยืนนิ่งให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักจูบ!” สิริศรหัวเราะในลำคอ ก่อนจะยืดกายเข้ามาใกล้ “ขอโทษที่ครั้งแรกหลอกให้พี่เมฆรอหน้าผับค่ะ...ลูกศรไม่กล้าพอที่จะไปวันไนต์สแตนด์กับพี่...” “หึ!” รอยันเช้า! มันน่าโกรธไหมล่ะ! คืนนั้นหลังจากได้รับคำท้าจากเพื่อนสนิทให้ไปขอเบอร์ผู้ชายโต๊ะด้านหน้าให้ได้ เพราะไม่อย่างนั้นเธอจะต้องดื่มค็อกเทลแก้วไฟลุก ๆ นั่นทั้งหมด ไม่เอาอ่ะ! เธอจะอาเจียนแล้ว! หญิงสาวจึงเลือกที่จะเดินตรงดิ่งเข้าไปกลางโต๊ะที่เป้าหมาย ก่อนจะหันไปขยิบตาให้เพื่อนที่ส่งเสียงเชียร์อยู่ไกล ๆ เธอกวาดตามองผู้ชายหลายคนที่จ้องมองมาทางเธอ บางคนมองแววตาเป็นประกายบ้าง แปลกใจบ้าง แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา... หญิงสาวกวาดตามองไปจนถึงคนที่นั่งตรงกลางระหว่างเพื่อน และหน้าตาดีที่สุดในกลุ่มนี้...สายตาของเขาที่มองเธอ มันเป็นสายตาว่างเปล่า ก่อนเขาจะเบนสายตามองไปทางอื่น หญิงสาวยกยิ้มและเดินเข้าไปหย่อนสะโพกกลมมนนั่งลงบนโต๊ะกระจกเล็กที่ไว้สำหรับวางเครื่องดื่ม... ‘ขอเบอร์หน่อยได้ไหมคะ’ โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูถูกยื่นไปตรงหน้า ชายหนุ่มมองใบหน้าจิ้มลิ้มนั่นและยกแก้วบรั่นดีขึ้นดื่มแทนเป็นคำตอบ ‘อยากได้เบอร์พี่เขาก็หอมแก้มพี่เขาก่อนสิครับ’ เสียงเชียร์และเสียงหัวเราะดังมาจากเพื่อน ๆ ของเขา ‘ขอเบอร์หน่อยค่ะ ลูกศรไม่อยากดื่มเหล้าที่ไฟลุกนั่นค่ะ’ เธอยืดกายเอามือวางเท้าไว้ที่ตรงกลางระหว่างขาเขา และยื่นใบหน้าที่แดงจัดพร้อมกับพ่นลมหายใจที่เจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ใส่เขา ‘วู้วววว สุดยอดเลยยยย’ ‘เร็วค่ะ เพื่อนให้เวลา 5 นาที’ เธอหมุนนาฬิกาดูเวลา ‘ก็ทำอย่างที่เพื่อนฉันบอกสิ...แล้วจะให้’ ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ เขามองท่าทีที่หญิงสาวแสดงออก เธอหมุนนาฬิกา และมองไปที่โต๊ะด้านหลังที่มีผู้หญิงหลายคนผุดลุกผุดนั่ง เหมือนกำลังรอลุ้นเรา ‘ก็ได้ค่ะ’ ริมฝีปากบางกดจูบลงที่หน้าผาก ปลายจมูก และแก้มสากทั้งสองข้าง กฤษณะใจเต้นแรง เขายกยิ้ม ก่อนจะจับปลายคางหญิงสาวและบีบเบา ๆ ‘ไปพาเพื่อนเธอมานั่งนี่...แล้วจะให้เบอร์’ ‘แต่...’ ‘เธออยู่กับฉันคืนนี้…แล้วฉันจะดื่มแทนเธอทุกแก้วเอง’ ดวงตากลมกะพริบปริบ ๆ และยอมเรียกเพื่อนมานั่งรวมโต๊ะกับผู้ชายแปลกหน้าที่พึ่งเจอวันแรก… หลังจากนั้นเราก็สนุกกันสุดเหวี่ยง ความเศร้าหมองที่เหมือนโดนหักอกมาหมาด ๆ จางหายไปพร้อมกับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของผู้ชายคนนั้น… เขาจูบเธอ และเธอก็จูบตอบ ไม่เคยมีความสุขอย่างนี้ ไม่เคยปล่อยตัวแบบนี้ แต่เขาฉีกทุกกฎในชีวิตเธอ ตั้งแต่ที่โต๊ะ รวมไปถึงในห้องน้ำผับด้วย ก่อนเราจะนัดกันไปเจอหน้าร้าน และมันก็เป็นแบบนี้...เธอไม่กล้าพอที่จะพลีกายให้เขา ผู้ชายที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า! จึงชิ่งหนีมา!! “แล้ววันนี้เธอกล้าแล้วรึไง? ถึงได้ขึ้นรถมากับฉัน...” กฤษณะเคลื่อนรถออกเมื่อไฟเขียว “ก็...” “ลงไปได้แล้ว!!”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more