หัวใจสั่งให้รัก

บทนำ ร่างเพรียวระหงในชุดเดรสคล้องคอรัดรูปสีเทาเมทาลิค ผมรวบตึงโชว์ใบหน้าสวยหวาน ดวงตารียาวทอดสายตามองเข้ามาตำแหน่งคนขับ เท้ามือลงกับกระโปรงหน้ารถ Ferrari 488 สีแดงเพลิง ริมฝีปากบางยกยิ้ม ก่อนจะใช้ Chanel crossbody ฟาดลงที่กระโปรงรถอย่างแรง!! “ถอยไป!” เสียงเข้มเอ่ยออกมาจากในรถ ดวงตาคมเข้มทอดสายมองเธอด้วยความเฉยชา “ทำไมชอบหนี! ก็แค่อยากชนแก้วด้วย!” ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย “บอกว่าให้ถอยไปไง! ยัยประสาท!” “ไม่ถอย! อยากให้ถอยก็ไปส่งสิคะ!!” เธอไม่ยอมแพ้หรอก ก็เขาเล่นปัดเตกิล่าใส่ชุดเธอต่อหน้าเพื่อนขนาดนั้น! “ไม่ว่าง อยากให้ฉันชนเธอรึไง!” เริ่มเดือดดาล...เขากำพวงมาลัยแน่น! เมื่อยัยตัวแสบเอากระเป๋าทุบกระโปรงหน้ารถเขาซ้ำ ๆ “จะทุบให้เป็นรอยเลย! นี่แหนะ!” หญิงสาวยั่วประสาทอีกฝ่ายเพราะเธอรู้ว่าผู้ชายมักจะรักรถ! “หยุดทุบ!! มีอะไรก็พูดมา!!” “จูบกันสองรอบนี่หมายความว่ายังไงคะ?” เธอถามใส่สิ่งที่คาใจ ชายหนุ่มถึงกับเม้มริมฝีปากแน่น จูบกันมันต้องมีอะไรด้วยหรอว่ะ! “จะเอาอะไร?” ถ้าเธออยากได้เงินเขาก็จะให้! “ไปส่งหน่อย...นี่เมาจะตายอยู่แล้ว” ความร้อนของเครื่องยนต์ทำให้หญิงสาวชักมือออกจากกระโปรงหน้ารถ และรีบวิ่งมาเกาะกระจกด้านคนขับ ก่อนจะโยนกระเป๋าเข้าไปในรถ กฤษณะถอนหายใจออกมา ก่อนจะตวัดสายตาเหยียด ๆ มองไปที่หญิงสาว...มือเล็กจับลงที่ประตูรถหรู ก่อนจะโน้มตัวลงมาเอียงใบหน้ามองเขา ลมหายใจอุ่นที่เจือด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ เขาต้องเบือนหน้าหนี... “ไปส่งหน่อยนะคะ...คอนโดเดียวกัน ก็ไปทางเดียวกัน” เสียงหวานเอ่ยอย่างออดอ้อนดวงตาดำขลับหยาดเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ “ไปส่งแล้วฉันจะได้อะไร? เธอจะเลิกยุ่งกับฉันไหมล่ะ?” “..........” “ไปเรียกแท็กซี่เอาเถอะ!” เมื่อเธอไม่ตอบ ชายหนุ่มจึงกดคันเร่งค้างจนล้อบนกับพื้นโรงจอดรถ แต่เขาไม่ได้ใส่เกียร์เดินหน้า หญิงสาวถึงกับตาลุกวาว ก่อนจะเอื้อมมือไปล็อกต้นคอชายหนุ่มไว้แนบแน่น! “2,000 จะให้ 2,000 ค่ะ แลกกันกับที่ทำเหล้าหกใส่ชุดสวยนี่ไงคะ อายเพื่อนชะมัด!” หญิงสาวฮึดอัด ยืดหน้าอกอวบอิ่มที่ล้นออกมานอกชุดเดรสให้เขาดู ว่าเหล้ามันเลอะตรงไหนบ้าง กฤษณะละสายตาจากภูเขาลูกโตที่มีเส้นเลือดตรงหน้าแทบจะไม่ได้! “ไม่!” เสียงเข้มเอ่ยเชิงหงุดหงิด ก่อนจะเบนสายตาไปมองที่หน้ารถแทน “ชุดแบบนี้จะกลับแท็กซี่ได้ยังไง กลัวโดนข่มขืนค่ะ” เธอพูดติดตลก แต่แววตากลับฉายแวววิตกกังวล “กลัวโดนแท็กซี่ข่มขืน...แต่ไม่กลัวโดนฉันข่มขืนรึไง?” ดวงตาเรียวรีกะพริบถี่ ๆ ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก “ลูกศรรู้ว่าพี่เมฆกระเดือกลูกศรไม่ลงหรอกค่ะ”