Magbubungang liwayway na rin ng makarating kami ni Alejandro sa destinasiyon namin. Walong oras siyang nagmaneho ng walang tulugan habang ako heto tamang kain at tulog. Hanggang sa nakarating na kami sa wakas, dahil sa sobrang excited ko nabuksan ko ng wala sa oras ang bintana sa gilid ko at nilanghap ang malamig at preskong hangin. Kahit madaling araw pa damang-dama ko ung lamig na galing sa dagat. Madilim pa ngunit kahit papaano naaninag ko na sobrang ganda ng paligid. Ang hangin talaga, sobrang presko nito at sobrang sariwa sa pang-amoy. Nawala tuloy ang lahat ng bigat at pagod ko sa mga naranasan ko sa ilang buwan na 'yon. Nagbigay din ito ng peace of mind sa akin. Lahat ng agam-agam ko nawala at napalitan iyon ng kaligayahan.
Nakapikit ako at ninanamnam ang hangin ng biglang magsalit
