Chapter 26: Chezkaluna’s POV
Limang oras na ang nakaraan simula nang umalis sina Tito at Tita at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makatulog. Tila may bumabagabag sa aking isipan. "Tama ba ang naging desisyon ko?" tanong ko sa aking sarili. "Alam kong naguguluhan ka pero maiintindihan mo rin paglaki mo, Luna. Sa ngayon, tulungan mo muna si Andrei na maalala ang lahat." Nagulat ako sa biglaang pagpasok ni Dad sa aking kuwarto. "Kanina ka pa ba riyan, Dad?" tanong ko sa kaniya at saka naupo sa kama. Umiling-iling siya. "Naparaan lang ako para bigyan ka ng isang halik sa noo." Napangiti ako nang pagkatamis-tamis matapos iyon marinig mula sa kaniya. Yumuko at saka hinayaan siya na halikan ako sa noo. Pagkatapos niya akong halikan ay umupo siya sa harapan ko at hinawakan ang mga balikat ko. "Malayo pa ang limang
- Writer
