Simply Yours (SPG)

Chapter 8

"Hi lady, are you alone?" A voice said that stops her from day dreaming.

Tiningnan niya ang pinanggalingan ng boses at awtomatikong tumaas ang kaniyang kilay ng makita ang isang balbas saradong lalaki room. The man is looking at her with lust on his eyes and that's freaking creepy!

Inirapan niya lamang ang mga ito at muling tumingin sa kawalan. Wala siyang panahong makipaggaguhan.

"Ang sungit mo naman miss," wika nitong muli at bahagya pang lumapit na siyang kinaalarma niya.

"Go away," she emotionlessly said. "I don't have time for your shit." Igting panga niyang tanong.

Imbes na umalis ay mas lalo lamang siyang kinulit ng naturang lalaki. She can handle her self, as long as the man isn't touching her then they're good.

"Ang sungit-sungit mo naman miss, mabuti na lang maganda ka at makinis..." Kinindatan pa siya nito na siyang nagpataas ng kaniyang balahibo.

Anak ng tupa, mukhang manyakis pa ang isang 'to.

Humugot siya ng isang malalim na hininga at matapang na tiningnan sa mata ang naturang lalaki. "Puwede bang layuan mo ako? Wala ako sa mood na makipag-usap sa 'yo."

"Huwag ka ng pakipot miss...alam ko namang gusto mo rin ako," nahihibang nitong saad at hinigit ang kaniyang braso dahilan para siya'y mapatayo at mapasigaw sa gulat.

Bumilis ang t***k ng kaniyang puso nang dahil sa kaba at takot. Siya'y mabilis na nagpumiglas mula sa pagkakahawak nito pero kahit buong lakas niya na ang kaniyang ibinibigay, hindi pa rin siya makawala.

"Ang lambot ng balat mo, nakakagigil ka..." Puno ng pagnanasa ang boses nito na siyang dahilan para buong katawan niya'y manginig sa takot.

"L-let go of me!" She shouted, stuttering. "Let go!"

"Ano ba?! Sinabing huwag ka ng magpakipot e!" Galit na sigaw nito, and she instantly closes her eyes when she saw the man's hands ready to slap him.

She waited for the man's rough hands to reach her but she felt nothing at all, the reason why she opened her eyes but she didn't see anything because it's too blurry. And as her eyes adjusted, her lips parted when she saw her cousins in front of her smiling.

"Bakit ka nakapikit Krista? Masakit ba kami sa mata?" Panimula ni Kuya Fane dahilan para ang iba ay matawa.

"Oo, masakit ka raw sa mata sabi ni Krista," hirit naman ni Kuya Pace at siya'y inakbayan.

"Kaya pala hindi mo marinig ang pagtawag namin kasi natutulog ka," umiiling na saad ng Kuya Polaris.

"B-but—"

"Anong but? Are you day dreaming? Tara uwi na tayo, bored na rin ako e." Ani Kuya Flynt at marahan pang pinisil ang tungki ng kaniyang ilong.

"Baka gustom ka na Krista magsabi ka lang," It's her Kuya Pace again.

What's happening? Is she really just day dreaming? Of course she's not! She can still feel the man's rough hands around her arms. But where is the man? Mababali na ang leeg niya lahat-lahat hindi niya pa rin ito mahanap.

"Ano ang hinahanap at tinatanaw mo?" Kuryosong tanong ni Kuya Polaris habang nakatingin sa kaniyang mga mata ng seryoso.

She heave a sigh and ask. "D-did you see a man here with me kuya?"

"A man?" Kunot noong tanong nito. "Wala naman ako—kaming nakita,"

"May nakikita ka bang hindi namin nakikita Krista?" Her Kuya Fane asks at sa kaniya ay bahagyang sumiksik pa. "Nakakatakot...haunted pala ang bayan,"

"Tara uwi na tayo!" Pag-aaya ni Kuya Polaris at may pinatong sa balikat niya na kung ano. "Buti na lang pinabaunan ka ni Kuya Kohen ng balabal,"

"Balabal?" kunot noong tanong niya.

Bahagya niyang tiningnan ang kaniyang balikat at ang kaniyang mga mata ay nanlaki ng makitang may balabal nga roon. And she's a hundred percent sure that it didn't came from her Kuya Kohen, because of Nigel.

That dentist is really sweet.

"Ang ganda ah?" puri ni Kuya Flynt. "Fane hindi ba't may ganito si Farrah?"

Hinawakan naman ni Kuya Fane ang balabal at sinuri pa.

"Oo kuya, may ganito nga si Farrah. At sa pagkakaalala ko, limang piraso lang ang lumabas sa market—minarket na ganito sa kadahilanang rare ang ginamit nilang tela rito. And as far as I remember, Farrah owned four of it..."

"Farrah really love things that is rare," Kuya Polaris commented. "High maintenance ang disney villain ng angkan,"

Natawa naman siya sa huling salitang binitawan ng kaniyang Kuya Polaris. Pero kung totoo nga ang sinabi ng kaniyang Kuya Fane, ang ibig sabihin ba no'n mayaman si Nigel? Sabagay, halata naman.

"Ang galante talaga ni Gov.!" palatak ni Kuya Pane habang nakatingin sa kaniyang selpon.

"Bakit kuya?" kuryosong tanong niya.

"You see...our of curiosity I did search that balabal on your shoulder..."

"Tangina pa-suspense pa!" malutong na mura ng Kuya Flynt niya. "Sasabihin mo o uunahan kita? Tutal alam ko naman presyo ako na lang kaya?" mapanghamon nitong wika.

"Tangina kahit kailan talaga ang epal mo," wika ng kaniyang Kuya Polaris at binatukan pa ito.

She let out a deep sigh as her cousin's stars on fighting again. They're cursing and hitting each other nonstop like toddlers doing tantrums.

Puno ng pag-iingat niyang kinuha ang balabal na nasa kaniyang balikat at iyon ay tiningnan, and her breathing hitch when she saw how beautiful it it. The fabric feels like silk but it looks like cotton—she can't actually describe it's texture. Manipis lang ang naturang balabal but it ain't see through, in fact she can't see her hand under.

Aside from that, the balabal's appearance is a ten out of ten because it is color pink—light pink to be exact but as you stares at it really carefully, you can see it glitters with the sun's ray.

She saw one man wearing a black suit approaching in their direction, it's one of her older brother's bodyguard and he is holding a pink huge umbrella on his hand.

"Good morning Señorit, pinapasundo ka na ni Gov." May ngiti sa labing tanong nito, and before she can even utter a word—her Kuya Pane cuts her off.

Kuya Pane, without a word ruthlessly snatch the poor umbrella our of the guards hand.

"Who send you here?" Kuya Pane sounds so serious that makes her nervous.

"Inutosan ako ni Gov. na ihatid itong payong at sundoin si Señorita Krista," tugon nito habang nakatayo ng matuwid na tila ba'y isang sundalo.

"Kuya..." pagtawag niya sa atensyon ng kaniyang Kuya Pane.

Binalingan naman siya nito ng tingin, at ang kaninang salubong nitong kilay ay nawala at ginawaran pa siya ng isang malawak na ngiti.

"Yes?" her Kuya Pane asks with a smile.

"I know him," she said, which is true—pangalan lang nito ang hindi niya alam. "He's been in our mansyon before with Kuya Kohen," she added.

"Is that so?" naninimbang na tanong nito.

"Yes," she replied, determined.

"If you say so," wika nitong muli at siya'y pinayungan. "You can go now. Kami na ang bahala kay Krista,"

"Masusunod Señorito," tugon nito at mabilis na naglakad papaalis, na siyang kanilang sinundan.

In the middle of walking, Krista realize something—they're missing one.

"Where's Kuya Faiz?" kunot noong tanong niya.

"Kuya Faiz? Probably get lost somewhere," tugon naman ni Kuya Fane na sinundan pa ng pagtawa.

"Baka kamo nakakita ng magandang dilag kaya umalis," segunda naman ng kaniyang Kuya Polaris.

And then again, they started arguing on what's the reason why her Kuya Faiz is not around. Gustohin niya mang maniwala sa mga sinasabi nito ay hindi niya magawa sa kadahilanang malakas ang kutob niya na mayroon itong hidden agenda.

"Kuya Faiz...nasaan ka na?" she whispers.

Sa kabilang banda naman ay walang emosyong tinitigan ni Faiz ang lalaking nasa kaniyang harapan. Ito ay namumutla at naihi pa sa salawal.

"P-parang awa mo na..."

Faiz just tsked and look at the man who's hopelessly laying in the floor. Wala pa naman siyang ginagawa rito pero kung makaasta akala mo naman natikman na ang kamao niya.

"You see, I don't really have time for your shits." He answered truthfully. "Nagkataon lang talaga na mali ang pinagtripan mong gago ka," dugtong niya pa at isinuot ang disposable black gloves niya.

Ayaw niyang suotin ang pinagawang gloves ni Farrah para sa kaniya. Masyado iyong mamahalin, at isa pa pipitsuging tao lang naman ang nasa harapan niya. Aside from that, he treasures the gloves very much—it is his possession.

"H-hindi ko na uulitin parang awa mo na..." Ani ng lalaki at umatras pang bahagya.

Faiz, who's not in the mood—get his new colt 1911 kimber custom gun. At dahil ayaw niyang maka-istorbo, nilagyan niya iyon ng silencer at walang pagdadalawang isip na binaril ang lalaking nasa kaniyang harapan.

The man didn't get a chance to say his last words, at wala rin naman siyang balak na pagsalitain pa ito.

He stayed for a while to watch the man's blood scatter around. He got no remorse and conscience at all. Well...the man deserves it though, because he touched his cousin.

"Pasalamat ka hindi na kita pinahirapan. Paano pa kaya kung si Kuya Kohen ang nandito ngayon? Edi ubos buo mong angkan," kausap niya sa bangkay at mabilis din itong tinalikuran.

He needs to catch up with his other cousins bago pa magduda si Krista.

He's in a real bad mood. Lahat ng dugo niya'y umakyat sa kaniyang ulo ng makitang hinaharas ng lalaki ang kaniyang pinsan, so, he swiftly kidnapped the man and things happened.

"Sabihin ko ba kay Kuya Kohen ang nangyari?" tanong niya kay Polaris ng ito'y kaniyang maabotan.

"No need. Pinatahimik mo na naman hindi ba?" saad nito at bahagyang tiningnan siya.

"Yes, for good." he replied and watches his girl cousin Krista laughing from a distance.

"But you know what," Ani Polaris. "You're such a bias," dugtong nito na siyang dahilan para kumunot ng kaniyang noo.

"What do you mean?" he asked while fixing his gun.

"You saw Nigel don't you?" wika nito dahilan para siya'y mapahinto.

"What about him?" bawi niya.

"Bakit hinayaan mo 'yon samantalang ang ibang manliligaw ni Krista itinataboy mo?" kuryosong tanong nito.

A sly smile forms on his lips when Nigel's serious but desperate face pops on his head.

"Nigel is a friend Polaris," tangi niyang saad at ito'y nilampasan.