MYOUJIN AKI'S PRISONER (FREE & COMPLETED)

Chapter 23: Sarcastic Obsessions

Yuffie’s POV

Tatlong araw na ako rito sa hotel at ipinagawa ni Master Myoujin na parang bahay ang kaniyang kuwarto. Dito na rin namalagi si Master at madalang na lang siyang umuwi sa kanilang mansyon. Labis naman ang pag-aalala ko sa aking anak na si Yujin na nasa pangangalaga ngayon ni Fiona. Pero sa tuwing umaga ay pumupunta siya ng kaniyang opisina upang magtrabaho. Maaga rin akong nagigising upang ipagluto ko siya. Habang tinititigan ko siya hindi ko maiwasan ang kabahan at hindi ko namamalayan na dumampi ang palad ko sa kaniyang mukha. Hinawakan niya ang kamay ako at niyakap niya ako. Hindi ko maintindihan kung bakit pilit niya akong kinukulong at hindi makausad sa aming nakaraan.

“Don’t leave me again,” saad niya sa akin.

Sa totoo lang wala na akong narararamdaman sa kaniya. Tanging ang puso ko ay naka-focus na lang sa anak kong si Yujin. Natatakot akong mabuntis muli sa kaniya dahil ayoko nang maragdagan ang sakit sa kalooban ko. Araw-araw may nangyayari sa amin at minsan ay napipilitan lang ako. Wala akong magawa sa mga gusto niyang gawin sa akin. Hindi ko rin maipagtapat ang katotohanan sa kaniya na mayroon kaming anak. Naiiyak ako dahil hindi na ako makawala sa palad niya. Natatakot din ako sa tuwing nagagalit siya at pinagbabantaan niya ako.

“Sundin mo lang lahat ng inuutos ko, hindi ka masasaktan,” pagbabanta niyang wika sa’kin.

“P-Paano po si Megumi, master. P-Pakawalan ni’yo na po ako may naghihintay po sa akin sa bahay,” pagpapaliwanag ko sa kaniya.

“Walang kinalaman si Megumi sa atin, Yuffie. Sinong naghihintay sa’yo, lalaki mo?” pagalit niyang saad sa akin.

Sinabunutan niya ako sa buhok at inilapit niya ang mukha nito sa akin.

“I will kill whoever you keep secret from me! You are mine! Hindi ka na makakaalis sa akin at hindi mo na ako maiiwan pa,” pagalit niyang wika sa’kin.

Bigla-bigla ay tumatawag ang girlfriend niya at hindi niya ito sinagot. Ilang sandali lang ay umalis ito at ini-lock niya ang pinto upang hindi ako makatakas sa kamay niya. Hindi ako makalaban dahil kung lalaban ako alam kong lalala lang sitwasyon naming dalawa. Wala siyang hawak na susi dahil code ang ginagamit niya sa pinto ng hotel na pinagkulungan sa akin. Nang kinahapunan, pinagbihis niya ako dahil may pupuntahan daw kami.

“Get dressed we’re going somewhere,” seryosong niyang saad sa akin.

Binilhan niya ako ng bagong damit at nang sumakay kami sa sasakyan niya, napansin kong ngumiti siya. Hindi ko siya maintindihan dahil minsan ay napakaalaga niya sa akin. Kaya mas pinipili ko na lang ang manahimik kaysa ang masaktan pa. Pumunta lang kami sa mall upang samahan ko siyang mag-grocery.

“Hindi talaga ako naggo-grocery pero gusto kong samahan mo ako. Gusto ko lagi kitang kasama, tulad ng dati,” wika niya sa akin.

Ngumiti ako sa harapan niya at napangiti ko siya. Hawak-hawak niya ang kamay ko habang kami ay namimili. Marami ang nakatingin sa amin at naririnig ko ang kanilang bulungan.

“Ay, Korean drama ituu,” saad ng babae sa kaniyang kasama.

“Artista kaya sila sa Korea o China? Ang guwapo ni boy, mukhang mabango at mayaman. Kuhanan mo sila dali!” pabulong na wika ng isang babae sa kaniyang kasama.

Tama nga sila, guwapo si Master Myoujin kaya maraming babae ang nagkakagusto sa kaniya pero alam kong nakalaan lang ang kaniyang puso para kay Megumi. Natatakot akong malaman ni Megumi ang relasyon naming dalawa, hindi kami pero hindi ko maintindihan kung bakit ayaw niya akong pakawalan. Pagkatapos namin mamili, umuwi na kami sa hotel at nagpaluto siya ng hapunan sa akin. Bigla niya akong niyakap sa aking likuran at hinalikan niya ako sa aking labi.

“Napakabango naman ng niluluto mo, aalis muna ako at pupunta ako sa bahay. Babalik ako pangako, may kukunin lang ako. Hintayin mo ako sabay na tayong mag-dinner,” nakangiting saad niya sa akin.

Umalis na siya at ni-lock na naman niya ang pinto. Naghanap ako ng paraan upang matawagan si Fiona pero wala akong mahanap. Naiyak na lang ako sa aking kapalaran.

End of POV

Umuwi si Myoujin sa kanila at nadatnan nito ang kaniyang mommy na si Daniela.

“How’s your day son?” tanong ni Daniela sa kaniya.

“Good,” tanging nasagot niya sa mommy nito at umupo siya sa couch.

Nakita nito ang bata na nilalaro ng kaniyang daddy.

“You look like him, don’t you?” nakangiting wika ni Daniela sa kaniya.

“Yeah, he looks like my replica. Sinong nanay niya?” pagtatakang tanong ni Myoujin sa kaniya.

“Hinahanap namin ang mommy niya pero hindi namin matawagan ang numerong ibinigay niya. Hindi ko na rin matandaan ang mukha ng mommy niya. Nireport na namin siya pero kahapon pa walang naghahanap sa kaniya,” malungkot na saad ni Daniela sa kaniya.

Nilapitan ni Myoujin ang bata at itinanong niya ito.

“Ano ang pangalan mo?” tanong ni Myoujin sa kaniya.

“Yujin,” tanging nasambit ng limang taong gulang na bata.

“Who is your mom?”

Hindi alam ni Yujin ang pangalan ng nanay niya at ang alam nitong palayaw niya ay “Fie”. Iyon kasi ang tawag ni Aling Cossang kay Yuffie. Hinahanap naman nina Alice at Fiona ang bata at napag-alaman nilang nasa poder siya ng mga Aki. Natakot sila na makialam dahil iniiwasan nila ang kanilang kapahamakan. Nilakasan nila ang kanilang loob upang makuha nila ang bata. Ilang sandali lang ay ipinasundo nila sa pulis ang bata at umuwi na siya sa pangangalaga ni Fiona. Umuwi na si Yujin sa pangangalaga ni Fiona at labis pa rin ang pag-aalala ni Alice kay Yuffie. Umuwi na rin si Myoujin sa hotel at nadatnan niyang naghahain na ng hapunan ang dalaga.

“M-Master kain na po kayo,” pag-aaya ni Yuffie sa kaniya.

“Hindi sabay na tayo,” seryosong wika naman ni Myoujin sa a

kaniya.

Kumain na sila at napapansin ni Yuffie na tila naging seryoso ang mukha ni Myoujin. Pagkatapos nilang kumain ay nagpasabay naligo si Myoujin sa kaniya. Habang nasa bathtub sila nakasandal si Yuffie sa kaniya. Dinidilaan niya sa kaniyang leeg at nilalaro nito ang kaniyang hiyas. Hinawakan naman ni Yuffie ang kamay ni Myoujin dahil nasasakatan ito sa ginagawa ng binata.

“Do you like it? I’ll make you come,” sarkastikong tanong nito sa kaniya.

Hindi maintindihan ni Yuffie kung bakit tila naba-blanko na ang kaniyang isip. Hinahayaan niya na dumampi ang palad ni Myouji sa kaniyang katawan. Ibinuhat siya ng binata papunta sa couch at doon niya itinutuloy ang kaniyang ginagawa sa kaniya. He opened Yuffie’s legs and he barely touched her jewel. At the same time he licked the jewel of the maiden. Hindi mapigilan ng binata na itutok nito ang alaga niya sa bibig ng dalaga.

“Lick it,” utos nito sa dalaga.

Yuffie licked and sucked Myoujin’s pet while Myoujin was licking the maiden’s jewel. Napatilak si Yuffie dahil ipinasok ng binata ang alaga niya at binilisan nito ang pagkilos.

“I’m comminngg! ugh!” nanginginig at humihingal na saad ng binata.

“Lalabasan na rin ako,” pabulong na saad ni Yuffie sa kaniyang sarili at napakagat labi siya.

Nang linabasan din si Yuffie dinilaan naman ng binata ang juice na nanggaling sa hiyas niya.

“You came a lot, I will clean it for you,” mahinahing saad ng binata.

Hindi makapagsalita si Yuffie at bigla siyang naluha dahil sa ginagawa nila. Dahil para sa kaniya ay labis nang naaabuso ang kaniyang pangangatawan at tila naulit ang nangyayari sa kanila.

“We are not done yet, we are just getting started,” seryosong saad nito sa kaniya.

Hinalikan nito ang labi ng dalaga at pinisil nito ang kaniyang dibdib. It touched his tongue to her nipz at bahagyang napakislot ang dalaga.

“Ugh!” ungol ng dalaga.

“Just moan as much as you want. I was even more excited!”

Idinampi ng binata ang kaniyang alaga sa kaniyang hiyas. Biglang itinulak ni Yuffie si Myoujin.

“A-Ayoko na po m-master,” umiiyak na saad nito habang nakatakip ang kaniyang dalawang kamay sa kaniyang dibdib.

Tinangka niyang muling halikan si Yuffie subalit pilit niya pa rin itong itinutulak.

“You are mine, wala kang karapatang tumanggi!”

“P-Please tama na po, ayoko na po m-master. Pauwiin ni’yo na po ako!”

Nagmamakaawa si Yuffie na pauwiin na siya dahil ginagawa lang siyang parausan ng binata. Sinabunutan niya muli ito at kasabay nito ang pagsampal niya kay Yuffie.

“Kill or seexx, mamili ka?!” pagalit na tanong niya sa dalaga.

Umiyak nang umiyak si Yuffie habang dinidilaan ni Myoujin ang nipz ng dalaga. Ipinapaikot niya ang dila niya rito at alam ng dalaga na hindi na siya mapipigilan. Biglang ipinasok ng binata ang kaniyang alaga sa loob ng hiyas ng dalaga at napaiyak lalo si Yuffie.

“I will abuse your body as much as I want. Binili na kita hindi ba?! Sa akin lang ang katawan mo at buong pagkatao mo. If I hear that someone is sticking to you, I will kill everything that is important to you!”

Hindi matanggap ng dalaga ang isinaad ni Myoujin sa kaniya dahil inaalala nito ang kaniyang anak. Biglang niyang buong lakas na itinulak ang binata at nasipa niya ito. Patakbo na sana siya dahil napansin niyang hindi nala-lock ang pinto. Ngunit biglang may kinuha ang binata sa drawer at nahila nito ang kaniyang buhok. Bigla niyang itinasak ang injection kay Yuffie na hawak nito. Nanlambot ang dalaga at tila hindi ito makagalaw dahil tila naparalisado ang kaniyang katawan.

“Let’s continue our play. Hindi ka na makakatakas sa akin. You are mine!”

Umiiyak ang dalaga at sumisigaw subalit hindi nito maigalaw ang kaniyang katawan. Ipinasok ng binata ang kaniyang alaga at patuloy lang ito sa pagbayo. Nang matapos ang binata ay nanigarilyo siya at tumawa lamang ito sa kaniyang harapan. Tumutulo ang laway at luha ng dalaga dahil sa injection na itinasak sa kaniya.

“Hindi ko naman sana gagawin pero nagtangka ka kasing lumaban,” saad nito habang nakatingin siya ng napakatalim sa kaniiya.

Biglang tumawag ang kaniyang tauhan sa Japan na brother niya sa Yakuza.

“Watashi wa sudeni kare o kuroshimashita!” wika ng nasa kabilang linya.

“Good, thank you and you killed that stupid moron. No more barriers great! I will go there tomorrow and tell me about the bank we will enter. I know the code so don’t worry!” seryosong saad nito sa kasama.

Nalaman din ni Yuffie na sangkot din pala si Myoujin sa mga illegal businesses.

“Hey, Yuffie. Aalis tayo bukas. Ayokong iwan ka rito baka magtangka kang umalis sa tabi ko. Magpapalamig tayo sa Japan bukas,” seryosong wika ng binata sa kaniya at ibinuhat niya ito patungo sa kama.

Niyakap niya ito at bahagya niyang hinalikan sa kaniyang labi.

“Don’t do it again, I might get even more angry with you. Don’t you worry after 15 minutes makakagalaw ka na,” mahinahong saad nito habang patuloy niyang kinakapa ang maseselang bahagi ng katawan ng dalaga.

“Tulog na tayo, hapon naman tayong aalis bukas.”

Hindi maintindihan ni Yuffie na tila mas naging marahas si Myoujin ngayon kumpara dati.

“Tulungan ni’yo po ako, Diyos ko. Hindi ko na po kaya,” tanging nabulong ng dalaga sa kaniyang sarili habang patuloy ito sa pagluha.