Three Portraits

Chapter 18

NAPATANGA ako ng makaramdam ng isang likido sa aking likuran. Likido na galing sa kanyang bibig. Kaagad ko siyang itinulak at para aking uod ngayon na patalon-talon dahil nakakadiring malapot na bagay sa aking likuran!

Sinukakahan niya ako! Sumuko siya sa likuran ko! Seriously after what I did to him?

Lahat ng awang naramdaman ko kanina ng makita siyang umiiyak ay parang nawala dahil sa kalapastangang ginawa niya sa akin!

Naiinis na nagpalit muna ako ng damit nago siya tinulungan. He's a completely mess. Nang bumalik ako sa kanyang kwarto nakahiga na siya sa kama at ang kanyang mga binti ay nakasayad sa sahig at habang siya naman ay parang lantang gulay kung makatulog.

I stripped him down to his underwear and forced him to lie down entirely. When I tried to lift him up so he could sleep comfortably on the bed, I sighed in disgust as I realized how heavy he is.

Hindi na talaga ako magtataka kung trangkaso ang aabutin ko bukas.

Kumuha ako ng tubig para punusan siya dahil ang amoy suka niya! Hindi ko tuloy mapagilang manginig habang pinupunasan ang kanyang matigas at malapas na dibdib.

I did it while looking away. Jusko, para yata akong lalagnatin dahil pangingit ng aking pisnge! If this bull is awake, he would most likely tease them and accuse me of liking him, which I do not! Baka kung andito rin ang unggoy na Alberto ganun din ang sasabihin niya, siguradong sigurado ako.

Habang binibihisan siya para akong tanga. Para sa kaloob looban ko ay may nagtatalo, kung bakit ko ba ito ginawa kahit pa sinukahan ako ng lalaking 'to! Kakadiri!

I gasped horribly when I smelled like a Tristan pukes's! Paano ba 'yan hindi ako pwede maligo kase wala pa akong tulog!

Hindi ko na alam na napasama na pala ang tingin ko ngayon sa lalaking nakatulog at tapos ng magbihis. Nasa dulo ako ng kama habang nakatingin sa kanya ng masama.

Everytime... I mention his name, para itong nagbibigay ng isang sting sa aking dila. Kakaiba. Pero pilit kong winawaksi dahil simula nung nagtrabaho ako dito sa bahay na 'to, I became a weird person and seriously that's beyond me!

Akmang tatayo na sana ako para magpahinga ng bigla kong narinig ang maliit na bulong niya, but it's a muffled so I don't really know what he said. Is he having a nightmare?

Bakas sa kanyang mukha ang takot, pag-alala at hinagpis habang umiiling iling sa kanyang kama. Nagsisimula na siyang lumikot, saying words that I don't really what it is.

I just found myself walking towards him. I tugged the hem of his shirt just to wake him up. I tried to call his name ngunit parang lumala lang yata.

"No... No... Please, don't do that to her! I'm begging y-you... Please! No! No! No! Fuc—" Ito lamang ang isnag linya na malinaw sa akin sa mga sinasabi niya.

Who's her? Habang nakatingin sa kanya ngayon parang may kung anong bagay sa aking puso, ngayon ko lang siya nakitang nagmakaawa at hindi ako tanga para hindi maisipan na baka napapanaginipan niya ang babaeng napaka importante (siguro) sa kanyang buhay.

I flinched when he suddenly wake up at ng magtama ang mga mata namin para akong nalunod. Nalunod sa isang emosyon na hindi ko alam. Emosyon na hindi ko maipaliwanag.

He's catching his breath while looking at me, walang pasubaling hinila niya ang kamay ko at niyakap ako. Dahil sa aking bigat at sa kanyang panghihina napatumba kaming dalawa sa kama.

"Bitaw..." Saad ko at pilit siyang itinutulak. Inaangat ko ang aking sarili para makawala s akanyang bisig... but I'm so weak right now... kahit pa wala rin siyang lakas ngayon.

Hinayaan ko muna siya s ganoong posisyon. Ramdam ko ang higpit ng kanyang yakap at ang kanyang init ng katawan. I wanted to divert my attention, na baka sukahan na naman niya ako gaya ng ginawa niya kanina pero hindi ko ito magawa sa aking sarili.

Hanggang sa... Dahan dahan na lamang sumira ang talukap ko sa aking mga mata.

SINAG na mula sa labas ang siyang nagpagising sa akin. Kumunot ang aking noo ng mapagtantong wala namang bintana ang aking kwarto para magkaroon ng sinag na araw na malulusutan.

When I remembered what occurred last night, my eyelids shook slightly. Kaagad kong napahagilap ng mahigput sa kumot na gamit ko. Teka... Bakit may kumot na ako?!

Dahan dahan kong tinignan ang aking sarili ngunit wala namang kakaiba, I couldn't help but to sighed in relief.

I did a streching before I stand up. Tama nga ako ng sinabi kong magkakatrangkaso ako. Wait... Parang...

My eyes widened when I processed everything, lahat lahat! 'yung sinukahan niya at yung inalagaan ko siya at nung natumba ako sa kanyang ibabaw at nakatulog... nang mahimbing.

What did I just... Oh my gosh, you're such a shameless brat Clea. Napailing-iling ako habang palakad-lakad ng pabalik balik hindi mapakali sa aking iniisip.

Baka ano na lang ang isipin nun?! Na baka may ginagawa akong masama sa kanya habang siya ay lasing na lasing! Kung talagang ipagkakalat niya ito, I will punched him right on his face! Inalagaan ko kaya siya at siya lang itong humila sa akin, that's why I end up on top of him!

Hindi naman siguro niya ito ipagkakalat diba? I sincerely hope so, but that beast isn't the child of that jerk I anticipated.

Tanghali ng noong gumising ako. Kaagad akong dumiretso sa kusina para simulan na ang trabaho. I suddenly don't care if he'll fire me just because I woke up late. Kasalanan niya rin naman 'ah, nagmumukha tuloy akong panda ngayon sa aking itsura.

Dahan dahan kong binuksan ang kanyang kwarto para makaalis na ako rito at sana naman ay umalis siya gaya ng ginagawa niya noon na parang pusa umuuwi lang kapag gusto na niyang umuwi! Uuwi lang pagkatapos ng tatlong araw na paglalakbay kung sa saan man siyang lupalop nagpupunta.

Pipihitin ko na sana ang doorknob pabukas ng makarinig ako ng dalawang tao na nag-uusap. Nagsisimula na akong mag-isip ng pangit ng mapagtanto kung sino silang dalawa. It's none other than Sir Jakar and his adopted! Ang amo ko.

"Just f*****g tell me the truth, Jakar! Diba?! Totoo ang hinala ko—" Nangangalating sigaw ng aking amo sa matanda.

Bakit parang leon kung makaast asiya ngayon? 'eh para nga siyang tuta na iniwan ng kanyang ina sa lansangan kahapon!

"It's what the best for her, Tristan." Seryoso ngunit kalmado na saad ng matanda.

Binabawi ko na ang reklamo kung bakit hindi soundproof and mga silid rito kase kung oo baka hindi ko marinig ang usapang 'to!

"How can you, old guy! You know she works for me, and yet you use Danica?! Where is your f*****g conscience?!?" Napaigtad ako ng marinig ang isang malakas na parang bagay na nabasag ngayon. "Tao ka pa ba? Why didn't you just take her back to where she came from?''

Dahan dahang nagloosen up aking balikat. So that Danica girl is really existing? Hindi ako pinaglalaruan ng aking tenga...?

Siya ba ang rason kung bakit naglalasing ang aking amo?

At ako ba ang pinapahiwatig sa kanyang sinasabi ngayon? Syempre ako lang naman ang nagtatrabaho sa kanya...