Three Portraits

Chapter 19

SUMAPIT ang hapon at hindi ko alam kung bakit sa buong araw na pagtatrabaho ay lutang ako. Tamad na winawalis ko ang mga dahon nahuhulog mula sa mga kahoy.

Dalawang araw na ang lumipas simula nung marinig ko ang pag-uusap ng dalawa kong mga amo… That's it hindi na umuwi si Sir Tristan pa.

Nakakalungkot mag-isa sa kanyang malaking bahay. Para akong bumalik sa kahapon, sa mga panahon na hindi pa ako napadpad rito.

Malugkot ang buhay. Walang maka-usap. Walang kaibigan. Walang pamilya.

Nahinto lamang ako sa pagwawalis ng mahagip ng aking mga mata ang bulto ng lalaking nakatingin sa akin na parang… Naawa. Ang kanyang magkabilang kamay ay nasa kanyang bulsa.

Humigpit ang hawak ko sa walis bago ngumiti ng pilit ng matamis at malaki. Ayokong malaman o maramdaman niya ang nararamdaman ko sa mga nagdaang araw.

"ANO ho, gusto niyo?"While he was reading a magazine off the rack, I respectfully asked.

Umiling lamang siya, sinenyas niya ang harapang sofa. Napalingon ako roon at alam ko na kung ano ang tinutukoy niya. Nang makaupo ako doon lamang niya sinara ang magazine na binabasa bago ako tinignan ng napaka-seryoso.

"Alam kong narinig mo ang pinag-usapan namin ni Tristan noong nakaraang araw." Aniya na siyang ikinatahimik ko.

Suminghap ako bago nag-iwas ng tingin. It feels like I was in the hotseat with him.

"K-konti lang naman…" Nauutal kong sagot. Totoo naman talaga, hindi ko narinig ng buo ang pinag-usapan nila.

He nodded briefly. "I want to be honest with you… Clea."

Napaangat ako ng tingin sa kanyang sinasabi. Kinakabahan. Serious Jakar is literally choking me to death! This time, I didn't look away. Sinalubong ko ang mga mabibigat niyang titig.

His mouth was pursed. "Tristan had a long-term connection with a girl who died as a result of her sickness; he loves that girl... more than I, who have been looking at him since he was a youngster," he said flatly. "More than his liife... Ganyan niya ka mahala ang babae, two years ago this girlfriend died at it really made him miserable-" I cut him off.

Napailing-iling ako. Hindi ko mapunto kung bakit sinasabi niya ito sa akin. "Hindi kita maintindihan… I don't know why are you telling me that story about his past-"

"Because somehow that girl had some of your resemblance."

I blinked many times and my heart fastened it's beat. Hindi makapaniwala sa kanyang sinabi. Ang mga kamay ko na nasa ibabaw ng aking hita ay dahan dahang nag loosen up.

He sighed. "From the way you smile… From your personality… Kahit ako ay nakikita si Danica sa 'yo."

Danica… That name.

"Alam kong hindi ito ang unang beses mo na marinig ang pangalang 'yan. He mentioned that name to you, am I right?"

Parang biglang mayroong kumalat sa aking pait. Patungong lalamuna at tyan. Wala sa sariling napatango ako na siyang iminabuntong hininga niya ng napakalalim na animo'y hindi ko na maabot kung gaano ito kalalim.

"Everyone beneath me... is like family to me, and you've managed to infiltrate my heart in a short amount of time." Napalapit ka na sa akin, at hindi lang kasambahay o empleyado ang tingin ko sa iyo… Kundi para ko na ring anak." Bakas sa kanyang boses ang sinseridad.

Why I am so being emotionally right now.

"Stay away from Tristan." Utos niya na siyang ikinakunot ng aking noo.

Pagak akong napatawa. "Dadalawa lang kami rito sa bahay, kaya impossible na maiiwasan ko siya…"

"Kung ayaw mong mahulog sa kanya. Stay away from him."

Mahulog? Anong gusto niyang iparating? Natatakot ba siya na magustuhan ko ang anak anakan niya…?

Napangisi ako. "Hindi po ako madaling mahulog."

Tumikhim siya ng nakakaloko. "Hindi nga, pero paano kapag siya ang mahulog, sa 'yo…?"

Natutop ang bibig ko sa kanyang sinabi. His tongue stings a lot! Parang kahit anong sabihin mo ay talagang mahuhuli ka niya.

"Malabong mangyari." Giit ko sa isang mariing boses.

"You have no idea what people who are grieving are capable of.". Hahanap at hahanap sila ng paraan para mawala ang sakit na iniwan ng mga mahal nila sa buhay. I don't want you to be a rebound. Dahil nakakasigurado akong mahuhulog ka sa kanya at ayokong sa pagdating na araw…" Pumikit siya ng mariin at umiling-iling. "Na gigising si Tristan at napagtanto niya ang kanyang ginagawa, ayokong masaktan at maiwan ka sa lalaking katulad niya."

Although what he stated is realistic, I am convinced that I will not fall in love with that bully. Who thinks I'm his girlfriend?

"Why won't you give it a try with… Henry? He's a nice guy."

I shook my head. "Wala akong napupusuan ngayon, kung ganyan ang gusto mong malaman."

Ngumiti siya ng makahulugan. "I doubt that. As I what suggesting give it a try with Henry, malay mo kapag nalaman ni Tristan na merong especial na namamagitan sa inyo ni Henry ay titigilan ka niya." He then chuckled.

What a smooth talker. Hindi na ako magtataka kung bakit napakalago ng kanyang business ngayon. May kakayahan siyang paikutin ang mga iniisip mo sa kanyang mga salita.

Nagkibit-balikat siya."I strongly advise you to do so if Tristan approaches you, as I already warned.

Tumayo siya kaya agarang napatayo rin ako. Aasahan kong lahat ng kanyang mga sinabi ay tatak sa aking kokote ngayo.

Ngumisi siya na siyang ikinatayo ng mga maliliit na buhok ng aking batok. Napaka demonyo kase ng ngisi niya…

"I found you two on the same bed and witnessed him stealing a kiss from you."

Napahawak ako sa aking labi. He can't be so serious right. Bumibilis na ang t***k ng aking puso at hininga dahil sa lanyang sinabi.

That scumbag took one of my kisses?! And that was the first kiss he took from me! Damn!

Lumapit siya sa akin at tinapik ang aking balikat. "So come think of it."

Mayroon pa siyang sinabi ngunit hindi ko na ito nasundan dahil sa sinabi niya. Nang makaalis na siya, padabog akong naupo sa sofa.

Sana ay huwag na siyang umuwi dito pa!

TAMAD ko siyang nilingon habang nakasakay sa kanyang kotse na bago yata…? Hindi naman kase ito ang kotse na ginamit noon ng niyaya niya akong mag date.

It's almost been one week since the last time we keep in touch. Hindi ko alam kung bakit biglang naging MIA ang isang 'to.

Ramd ko sa gilid ng aking mata ang kanyang pasulyap sulyap sa akin. I snorted. Hindi ko mapigilang isipin ang sinabi ni Sir Jakar noong huling pag-uusap namin.

Actually this guy isn't bad... Guwapo, matangkad, mabait at family oriented. It's just... I can't betray my cousin just for him! Tanga, Clea! Ni hindi ko nga alam kung si Alberto ba talaga ang kasama ko. Magkamukhang magkamuha silang dalawa, what labeled them to be different in my point of view is that their personality.

Napanguso ako sa iniisip. Sa huli ay ipinilig ko na lamang ang aking ulo. Clea, no. Stop thinking in that manner. You must not do so.

The only sound between us is his fingers drumming on the driving wheel.

"Jakar mentioned you've been living alone for the last three weeks, but why do you seem so exhausted?" Chismosong tanong niya.

Ngumiwi ako sa kanyang tanong. "Nakakapagod rin na walang gawin sa buong araw."

He chuckled sexily. "Oh, really? I never thought about that."

Tumikhim lang ako. Tama siya wala naman among ginawa buong araw kundi ang humilata lang dahil tapos na ako sa aking trabaho atsaka wala rin maman masyadong gawaing bahay sa bahay na 'yon.

I've never felt so depleted and fatigued as I do right now.

"Do you have girlfriend?" Wala sa sariling tanong ko, opening a topic.

"Why?" he said, licking his bottom lip before looking at me. "Are you worried that I could have one?"

I sneered. He's too full of himself. "Pwede ba? Nagtatanong lang." Naiinis na saad ko.

Nagkibit-balikat siya bago tumikhim."I wouldn't be here with you if I had one."

Ako naman ngayon ang napairap. "Pwede mo naman kaseng isingit sa mga oras mo."

Miss Versoza, I'm afraid I'm not like that. I'm a one-woman man."

I laughed sarcastically. Ayos rin.

"Talaga? Bakit hindi halata?"

Natatawang umiling siya. "Try me then, to prove your assumptions wrong."

"No thanks; I'm confident enough in my assumptions that you're not who you say you are."

Nagtaas lamang siya ng kilay at may konting nakasilay na ngisi sa labi. "If you say so."

I really like how calm he is. Kahit pa iniinsulto ko na siya. Kung ibang tao pa 'to... Baka pinatid na ako palabas ng kotse.

"I have a question." This is my inner self, a curious kitten.

"Go on."

I nodded modestly. "Uhm, have you ever use someone... Like, ginamit mo sila para itaboy 'yung taong gustong-gusto ka pero hindi mo naman gusto. Something like that."

Itinagilid niya ang kanyang ulo na para bang nag-iisip sa sinabi ko. Before that question destroys my small brain cells, I truly need an answer.

"Nah, using someone is bad." Maikling sagot niya na siyang ikinatutop ng bibig ko.

Tama nga siya.

He asked coolly, "Why not reject that individual in a kind way?"

.

Napailing-iling ako. Nagdadalawa ang isip ko ngayon. Reject in a polite manner? However, rejection can hurt or disappoint someone in any way.

"Paano kapag hindi tumigil?" Tanong ko ulit, last na talaga 'to. Baka maghinala pa ang isang 'to, para pa naman itong aso na K9.

"Well... It depends? I don't know, hindi pa naman nangyari sa akin 'yan."

"Ang habulin?"

He smirked. "Do you think I'm unattractive? Girls would queue up for me all the time."

My mouth formed the letter "o."

"So they're not persistent enough to get your attention, then,"

"What I mean is that no one has yet managed to capture my attention, which is why I was unable to experience what you asked.Wala akong pake kung habulin nila-" I cut him off coz it seems like he's annoyed and irritated at the same time right now.

Baka may mangyari pang masama sa amin dito sa loob. I don't want to die!

"Okay." Tanging naisagot ko na lamang.

"You're lazy as fuck."

Marahas akong napalingon sa kanya at sinamaan siya ng tingin. Hindi siya natinag sa matalim na tingin ko sa kanya.

Hindi ba pwedeng pa minsan minsan sy maging tamad sa arguments? Ayoko ng pagurin ang aking dila sa pakikipag away sa kanya gamit ang bibig.

I leered. "I just realize that it's bad to argue with monkey like you."

"A handsome monkey then?"

Binuksan ko ang bintana. "Grabe ang lakas ng hangin." Pagpaparinig ko sa aking katabi nga ngayon ay tumatawa na.

Ilang sandaling katahimikan ang bumalot sa amin bago ko ito binasag.

"Saan ba tayo pupunta?"

He better bring me in the nice places, dahil ang sarap na ng tulog ko nang bigla akong tinawag ng robot na secretary ni Sir Jakar just to inform that this asshole was in his house.

And that old... Para niya talaga akong binugaw sa lalaking 'to. Ramdam na ramdam ko ito kanina!

"Uhm, my cousin and his fiancee want to eat dinner with me, and I'm not interested in being a sucka third wheel."

My eyes opened with surprise. His cousin for dinner?! And I'm wearing my mom pants and a white v-neck shirt!

When I gave him a sharp glare, he grimaced.

"Don't stare at me like that; if you hadn't blocked my phone, I'd be able to keep you updated on our plans. Tss." Aniya at parang ako pa yata ang sinisisi.

Kaya pala napaka formal niya ngayon! At ngayon ko lang pa talaga napansin.

I rolled my eyes like a brat. "Hindi ba obvious na ayoko na magkaroon ng koneksyon pa sa 'yo."

He smiled. "Isn't it self-evident that you can't and won't ever get away from me?"

Ako naman ngayon ang napatawa. Puno ng sarkasmo. "Hindi mo sure, talagang tatakasan kita mamaya."

"Let's see." Then a divillish smirk appeared on his lips.

NAIINIS na winawakli ang kanyang malapad na kamay sa aking beywang. Simula noong makalabas na kami sa kanyang kotse, ito ang kanyang unang ginawa sa akin. Pero kahit anong gawin kong wakli hindi ko magawa! This jerk is taking an advantage!

Nang makapasok kami sa isang mamahaling restaurant, well I should not expect lees to him. Lahat ng mga tao ay sa amin nakatingin. Hindi ko pigilang mapayuko dahil sa kahihiyan. They're probably wondering why I look like beggar beside with this oh-so-called Prince.

Nag-usap sila sa front lady at hindi ko na ito masundan dahil talagang nakakailang ang mga mata ng tao.

"S-saan tayo pupunta?" Tanong ko sa isang maliit na boses nang pumasok kami sa isang pasilyo.

"My cousin booked a private room, so that we can eat without privately." Paliwanag niya.

Tanging tango na lamang ang naiganti ko.

Nang makapasok kami sa isang malaking kwarto, that has fench vibe room, kaagad akong kinain ng kahihiyan ng makita ang isang lalaki na hindi nagkakalayo ang estado sa kanya.

"Henry, motherfucker man." Ito ang bumungad sa amin.

Henry.

"Shut up, asshole." Ganti ng aking katabi bago ako inalalayan paupo na para bang isang bata.

"Oh..." I heard the amusement on his voice, the man infront of us.

Nakayuko pa rin ako habang umuupo. Can't lift a head on him. Para kaseng kapag mag-angat ako ng tingin ay parang papatayin ako dahil lang nagnakaw ako ng tingin sa Hari...

Gosh, I'm exaggerating!

"Don't know that you are pedo now, Hens."

The man beside me, snorted. "I'm just three years ahead of her, motherfucker."

"What? Really? I thought she's just something 18!" Aniya na parang nagulantang.

"Yeah, of course, she's my baby."

Parang nasunog ang pisnge ko dahil sa sinabi niya. Hindi dahil sa kilig kundi dahil kahihiyan! Pasimple kong kinurot ang kanyang hita.

He then crouched a bit and whispered something. "Mag-aangat ka ng tingin or I'll tell them directly that you're my girlfriend?"

Pumikit ako ng mariin. Humanda ka talaga sa akin mamaya!

Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin kahit pa labag sa aking loob.

"Uh, hi? I'm Clea..." Nahihiyang pagpapakilala ko sa aking sarili.

His lips parted before a smile appeared on his face. "Rayver, Henry's cousin from his mother's side,"

Ningitian ko lang siya. Wala akong masabi. I think hindi lang nagkakalayo ang edad nilang dalawa.

His eyes constricted. "Are you sure you're not 18? You have the appearance of a child to me..."

Marahan akong umiling. Was that a compliment or insult? Hindi rin naman ito ang unang beses na mayroong hindi naniwala sa aking edad. Anila ay napaka bata ko raw tignan.

"Stop being so nonchalant, knucklehead; you're making her feel uneasy!"

When Rayver returned my attention, he pouted and smiled broadly at me. "Am I making you uncomfortable?"

Kaagad akong naipiling. "Hindi, ah. He's just making a story."

Henry tsked before he asked a question that made me curious too.

"Where's Alena, motherfucker? Baka iniwan ka na?" Nahihimigan sa kanyang boses ang pang-iinis.

Sa halip na mainis ang kanyang pinsan tumawa lang ito. "Walang dahilan para iwan ako ni Alena, I'm a complete package. Right?" Tanong niya ng bumaling sa akin.

Napatango ako kaagad. Baka kapag umiling ako sa labas na talaga ako pupulutin.

He playfully winked at me. "My beautiful, fiancee was in-"

Hindi na niya natapos ang sasabihin ng biglang ngumiti ito ng napakalawak habang nakatingin sa aking likuran.

Kaya sinundan ko rin ito ng tingin... Para akong namingi at nabuhusan ng malamig na tubig ng makita kung sino ito.

Para itong nagulat ng makita kami ngunit kalaunan ay ngumiti ito ng matamis.

"Uhm, sorry babe. Ang haba kase ng pila sa CR." Aniya at nakipagbeso sa lalaking katabi ko habang nagpapaliwang sa kanyang... Fiance.

"Hey, Alena." Natutuwang sambit ni Henry sa babaeng... Dapat ay kasama niya ngayon! Na dapat siya ang nasa posisyon ng kanyang pinsan!

She's my cousin! Hindi siya si Alena for pete sakes!

Napasinghap ako at bago ko pa man maisabibig ang aking iniisip parang yumanig ang aking katawan. Naramdaman ko ang aking panghihina bago ako nilamon ng kadiliman.

Isa lang ang sigurado ako, sa isang bisig ako natumba...