Three Portraits

Chapter 5

My mouth absolutely fell the moment I opened the door. Isang maliit na liwanag lamang ang mayroon ang bahay na ito, ngunit kahit gaano pa kaliit ng liwanag makikita mo pa rin kung gaa o kakalat ang bahay.

Napaawang ang bibig ko at napailing. Parang isang dosenang bata ang nakatira rito dahil sa mga kalat na sa kung saang banda mo na lamang makikita.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa sala. Iniwan ko ng nakabukas ang pintuan.

"Makakaya ko kaya ito?" Bulong ko sa sarili habang pinasadahan ng buong tingin ang silid.

Napakaganda nga sa labas ngunit kabaliktaran naman ang nasa loob. Gosh.

Isang munting hilik ang bahagyang nakakuha ng aking atensyon. When I saw the rude man sleeping on the floor half-naked, I grumbled irritably, habang sa kanyang kaliwang kamay ay may hawal na bote.

Hindi mapigilan ng aking sarili na ngumiwi. Ito ba ang magiging amo ko? Dapat talaga ay makipagpalitan na ako roon sa malditang babae kung ganito rin lang naman ang magiging amo ko!

But, dammit, I have no right to complain.

Paano ko lilinisin ang bahay kung nandyan siya at nakatihaya?

Parang nagkaroon ng light bulb ang utak ko ng makakita ng isang walis. Kaagad ko itong kinuha upang gamitin para gisingin siya.

Bahagya akong nagtago sa isang pang-isahang sofa, natatakot na baka maging leyon ito kapag ginising ko.

Sinundot-sundot ang kanyang pisnge gamit ang dulo ng silhig. Nakaabot pa ako ng limang sundot bago siya gumalaw ng konti, ngunit hindi pa rin sapat para mapagising siya.

Nang ang tenga na niya ang sinundot ko doon siya napadilat. My eyes immediately widened on his next move, marahas niyang hinila ang katawan ng walis dahilan para mapalabas ako sa pinagtataguan.

Our eyes met…

Sabi na nga ba 'eh! Para itong isang leon kapag gumising na!

His brows furrowed in an insult way. Tiyak akong namumukhaan na niya ako ngayon. Iniwas ko ang aking mga mata sa kanyang mga matang kulay na lang ay papatay na ng tao.

"You again?!" Malalim at matulis niyang tanong.

Bahagya na siyang nakaluhod ngayon at ang kanyang hita ay nakaawang ng konti. Tanging faded jeans lamang ang suot niya.

Damn, hindi kaya ng mga mata ko ang makipagtitigan sa kanya. Napalunok ako kahit pa nahihirapan.

"Uh… Sir Jakar hired me as your-" He cutted me off immediately.

"Damn that old man. Ano bang mahirap sa sinabi kong ayoko ng kasambahay?!"

Oh, bakit ako pinapagalitan niya?

Napakagat ako sa ilalim ng aking labi bagp binitawan ang walis at tumayo, ngayon ko lang rin kase napansin na pawang kaming nakahawak sa walis. What a poor broom.

"Sige, sasabihin ko na lang si Sir Jakar na ayaw mo." Then I shrugged still not looking on his eyes.

Tatalikuran ko na sana siya ng bigla siyang nagsalita.

"What's your name?" Kunot noong tanong niya habang binubuksan ang panibagon beer.

Bukod sa mga balat ng pagkain at chichirya, napakarami ring bote ng alak ang nakakalat sa kanya bahay. Hindi pa ba patay ang atay na niya n'yan. Marami na akong bar napagtrabahuan kaya alam ko kung alin ang malakas at hindi, na alak.

Parehong nakakunot ang noo namin. Pinapanood ko siya kung paano umupo doon sa sofa na pinagtataguan ko kanina.

Nang hindi ako makasagot nilingon niya ako habang sumisimsim doon sa bar. Bawat galaw niya ay parang napakamarahas. Walang babae yata ang tatagal sa isang 'to.

"I said what's your name?!" Mariin niyang bigkas sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya.

Itinago ko sa aking likuran ang mga kamay 'kong hindi mawari sa dahil sa likot. I often did this when I'm nervous. Sinisikap kong huwag mautal sa kanya.

"Clea… Clea Versoza."

Automatikong tumaas ang kilay niya sa naisagot ko.

"Hmm… Clea." Hindi ko alam, pero napaka-sensual ng dating nito sa akin.

"What made you say yes on that old man's proposal?"

I smirked. Hindi kaya ako pumayag.... Talagang wala lang akong choice 'no. Tss.

I faked a cough. "I need money, Sir."

"How much did he offer? Tritriplehin ko."

How arrogant...

"Uh, nakapirma na ho ako ng kontrata."

"Tss, what's use on that f*****g legs if you can't runaway?" Puno ng panunuya ang kanyang boses.

This man...!

"Wala na po akong ibang mapupuntahan." Giit ko.

"Then what's the use of the money I'll gave to you?" Giit niya rin na siyang ikina-inis ko.

Akala ba niya siya lang ang ayaw sa sitwasyon na 'to? Ako rin naman 'ah! Kung ayaw niya mas lalong ayaw ko. Tss. Gusto ko itong ipamukha sa kanya, but I'm to coward to voice it out.

Tsaka nakapirma na rin ako ng kontrata. Si Sir Jakar lang ang may kakayahan na iurong ito!

Sarkastikong tumikhim siya ng hindi ako umimik. Natatakot ako na baka ano na naman ang magawa ko kapag inatake na naman ako ng aking sakit. Ayokong makasakit ng tao rito...

"What made that old man hire you, huh? Ni hindi ka nga taga rito-"

"Aalis na ako." Pinal kong anunsyo, nang makatalikod na ako... Isang nakangiting imahe ng matanda ang sumalubong sa akin.

Pumalakpak siya ng malakas dahilan para mag-echo ito sa loob ng bahay. Rinig ko sa aking likuran kung paano ito tamad na bumuntong-hininga.

"Sir Jakar-" Hindi ko na natapos ang aking sasabihin ng bigla niya akong inakbayan at pinaharap roon sa lalaking magiging amo ko.

"So you meet your new maid!" Masaya niyang saad doon sa lalaking ni isang maliit na porsyentong interes ay hindi makita sa kanyang mukha.

Mukhang ang matanda lang yata ang masaya rito sa sitwasyon na 'to. My lips pursed, pinipigilang mapasimangot.

Before he focused his attention on us, he sneered. "Do I have to tell you how many times that I don't require cleaning service?" Tamad ngunit mariin niyang tanong.

The man next to me sighed and rolled his eyes. "How many times do I have to tell you that you're in severe need of a thousand maid?" Tignan mo nga ang bahay mo? Mapatatawag mo pa ba itong bahay?"

He frowns and tilts his head. "Can't you get me a cleaner? I don't need a maid, and I despise maids."

Ngayon ang gilid naman ng aking labi ang tumaas. Hindi lahat ng kasambahay sa buong mundo gusto siya, ano?!

"It's a waste of money to use cleaners-"

He laughed, which caused the elderly guy to stop talking.

"Please, don't involve me in your business; we both know that woman comes from another dimension-"

Kusang natanggal ang brasong nakasabit sa aking balikat. Nilingon ko ito dahil sa pagtataka at hindi ko mapigilang mapakurap ng makita kung gaano na kabigat ang aura niya ngayon.

"Don't say anything, Tristan; this was your fault, and I'm going to make it right..."

May sinabi siyang isang lenggwahe na hindi ko alam.

The arrogant man locked his gaze on the man next to me. He rose up and walked without saying anything, his jaw tightened.

Dahan-dahan akong napatingin sa katabi ko. Nakita ko kung paano niya sundan ng tingin ito papasok sa isang kwarto.

I flinched a little as he slammed the door shut. Ngunit ang katabi ko ay parang isang pader... Pader na umaalab sa apoy.

Gusto kong magtanong sa matanda ngunit natatakot na baka ang mapagbuntungan niya ng galit.

Uh... They're so weirds.