Three Portraits

Chapter 24

KATAHIMIKAN ang nanaig sa aming apat. Jakar hissed, hindi makapaniwala sa sinabi ng kanyang PUSA. Bakit ganyan ang reaksyon niya? Ganyan na ba talaga ka walang kwenta ang tingin niya kay Sir Tristan— No, maybe he just couldn't believe na umalis na sa lungga ang lalaking 'to.

"You gotta be kidding me." Aniya at bahagya pang umiling.

Sir Tristan smirked mockingly. "Tss, I don't need your opinions." Bumaling siya sa akin at sumulyap sa aking katabi na ngayon ang palipat-lipat ang tingin sa aming dalawa ni Sir Tristan.

Sir Tristan gave Henry a cold stare before returning his focus to me.

"Let's go." Pasuplada niyang saad bago kami tinalikuran.

Hindi ko mapigilang hilotin ang aking sentido, bago bumaling sa lalaking ngayon ay nakatingin sa akin na mayroong konting lungkot sa mukha.

"P-please..."

Kaya ko ba? Kaya ko ba talagang pumunta roon? Kaya ko bang makihalubilo sa mga taong malayo ang estado sa akin?

"It's his birthday, Clea. Pagbigyan mo na." Pasimpleng komento ni Sir Jakar, alam kong nararamdaman niya na ayaw kong pumunta.

I exhaled heavily. Fine. Tsaka ginagawa ko lang 'to dahil may utang akong pangako sa kanya! Sana pala ay hindi na lang ako nag-alok ng deal kong hindi ko naman pala mapapanindigan.

"Fine!"

Kaagad siyang napangiti at niyakap ako na para bang isang bata. Naiinis na kinalas ko ang kanyang mga kamay sa aking balikat na siyang nagpatawa sa kanya. Syempre I have my rules and regulations.

Kinuha ko ang malaking box bago siya tinaasan ng kilay.

"Syempre may kailangan kang gawin." I said with a hint of authority on my voice.

Nakita ko ang pasimpleng paglabas ni Sir Jakar hindi na iyon naramdaman ni Henry dahil nasa sa akin ang kanyang buong atensyon.

"Spill it."

"Pupunta ako roon pero dapat... Hindi tayo magpapansinan.I'll simply pretend I'm a regular guest, and you'll pretend you don't notice me, okay? "

Nakitaan ko kaagad ang pag di sang-ayon sa kanyang mukha dahil sa aking sinabi. Bago pa man niya mabuksan ang kanyang bibig. Inunahan ko na siya.

"There's nothing you can do about it."

He sighed apprehensively. "Doesn't it seem a little unfair, Cle?"

Ngumiwi ako. "Asan naman doon ang unfair, aber?"

Pumikit siya ng mariin para bang nahihirapan. "I just couldn't stand... Ignoring you. Hindi kaya ng bibig ko!"

Tss, sinasabi lang n'yan kase hindi pa niya alam kung ano ang mangyayari bukas. Tiyak naman ako na mabubusy ang isang 'to sa kanyang party bukas.

"Edi mamili ka. Pupunta ako o hindi?" Pananakot ko pa.

He clenched his teeth in irritation. "All right, you're the only rule I can't break." Aniya at umaakto pang nasasaktan. "Inaabuso mo ang kahinaan ko, Clea. Dapat makulong ka na... Inaabuso mo ang kagaya ko."

I hissed. "Abuse, my foot "

When I just obtained a smiled on him, I bite my tongue. Nagpaalam na ako sa kanya na umuwi at talagang ayaw pa akong bitawan kaya naman pabiro kong sinipa ang kanyang binti at doon lamang niya ako nabitawan.

BITBIT ang napakalaki at may kabigatan na box, I successfully brought in my room alone. Mamayang gabi ko na 'to susukatin kailangan ko pang maghugas ng pinggan. Nang makalabas ako sa ay siyang pagbukas din ng pintuan ng kwarto ng aking amo.

Nagkatitigan kami saglit bago siya umismid at naunang maglakad. Nga pala...

"Totoo ba na ikaw na talaga ang amo ko? As in official?" Tanong ko habang sinusundan siya papunta sa sala.

Kumunot ang noo ko sa pagtataka na wala na ang mga nagkalat na art material sa coffee table. Nilinis niya? Wow, once in a blue moon lang maglinis ang isang 'to.

Umupo siya sa malaking sofa at parang hari na ipinatong ang kanyang mga paa na walang kasapin-sapin sa coffee table, bagi ni-on ang TV.

"What do you think?" Pabalang niyang tanong habang nasa TV ang atensyon.

"Gusto ko lang malaman, Sir. Baka kase scam."

Marahas niya akong nilingon. "Do you think of me as a jerk who relies on the money of that old man?"

What do I think of you? Syempre ang rami! Baka nga makatulog ka sa haba ng sasabihin ko. Hindi ko na isinabibig ang iniisip at napasimangot na lamang.

"Haba naman ng pride mo."

Kung ako ang inampon ni Sir Jakar, naku baka nakahiga na ako sa perang mamanahin ko sa kanya. Well, let's be practical here... Walang anak si Sir Jakar at siya ang tinuturing anak, diba? Own opinion and own mindset ko rin naman. Magkaiba naman kami.

"Sa loob ng bahay na 'to, ikaw lang ang pagmamay-ari ng matandnag 'yon." Aniya na parang wala lang at tamad na nililipat ang mga chanel sa TV.

What? Ako lang ang pagmamay-ari ni Sir Jakar rito? So ibig sabihin... Sa kanya ang bahay na 'to? His own house? Galing sa kanyang paghihirap? Ganun?

Nang maramdamang wala akong imik nilingon kaagad niya ako. Ngumiwi siya sa nalitang reaksyon sa mukha ko. Oo, Sir ganyan ang pananaw ko sa 'yo.

"So you really underestimated, huh?"

Napailing ako ng konti. Nakaramdam ng konting konsensya. Mali ako in the first place...

"After hearing your background, I thought of you as a person who had lost his way in life..." Bahagyang pumiyok ang boses ko sa dulo.

Tumayo siya na siyang ikina-atras ko ng konti. Kaagad ko naramdaman ang pagtambol ng puso ko ng hindi pa siya tumigil sa pag-abante.

"S-sir..."

Mas lalo siyang ngumisi ng marinig ang nauutal kong boses. My eyes widened when I felt the cold wall on my back, at parang ang puso ko ay lalabas na sa ribcage ng ilang dangkal na lamang ang layo namin sa isa't-isa.

Bahagya siyang nakuyuko dahil sa aking height habang ako naman ay bahagya ng nakatingala sa kanya. Naamoy ko na ang kanyang mabangong hininga na tumama sa aking ilong.

I'm not sure why swallowing is so difficult for me.

"I just discovered a light... Once more."Mahinang at malalim niyang sagot sa aking tanong kanina at walang pasubaling sinunggaban ang aking labi na nakaawang.

I paused, and his lips brushed against mine one again.. Hindi na kagaya noong nakaraang linggo sa kusina...

It feels like the empty space in my heart were filled because of his soft and passionate kisses that bring me a sensation that I never felts since I was born in this world.

My eyes eyes slowly closed... At natagpuan ko na lamang ang aking sarili na gumaganti kahit hindi ko alam kung paano humalik...

Before I felt his large, calloused palm in my nape to deepen our kiss, I heard him chuckle.

Ang kanyang malayang kamay ay siya na mismo ang naglagay sa mga kamay ko sa kanyang batok. Gone the gentleness. Parang sabik na sabik na ito sa paraan ng paghalik sa akin.

Ang kanyang kamay na nasa mga batok kanina ngayon ay nasa maninipis ko ng beywang dahan-dahan siyang naglakad, without breaking our kiss.

Impit akong napahiyaw ng maramdaman ko ang lambot sa aking likod... Nasa sofa na kami ngayong dalawa and him on my top...

Uminit ang pisnge ko ngunit kaagad itong nawala ng bigla na lamang siyang tumigil sa aming halik.

Gosh...

Bakit may kung ano sa aking nainis kung bakit siya tumigil?! Saglit kaming nagkatitigan, ang aking mga kamay ay nasa sa kanyang mga batok pa rin. Para akong unggoy na naka-cling roon.

"I like you." Seryoso niyang saad, hindi ako makapagsalita.

It feels like my heart stopped her own beat.

Gusto niya ako... Hindi naman siguro ako gaganti sa kanyang mga halik kung hindi ko siya gusto diba?

Lahat ng mga sinabi ni Sir Jakar ay biglang mga bula na lumitaw sa aking isipan. Tama siya... No one can resist in this man.

"The words I like you aren't adequate to describe what I'm feeling for you right now," he said, kissing my brow.

My heart skipped a beat. I suffocated. I'm finished. Hindi ko na alam kung makakalabas pa ba ako sa kweba na pinasok ko dahil sa kanya.

"Why?" I inquired, almost in hushed tones.

"I'm not sure, but I know it's... to infinity and beyond," he said, his lips crashing into mine.