Yüzü her daim asık olan Edis gülümseyebiliyor muydu?
Ve tanrım! Onun gamzeleri mi vardı?
Evrende her şeyin mümkün olduğunu biliyordum. Bir tanrı olduktan sonra buna inanmamak elde değilken karşımdaki dövmeli insanın gülümsediğini görmek nedense hiç gerçekleşmeyecek bir unsur gibi gelmişçesine izliyordum...
Gerçek bir gülümseme ne demek bilirdim.
Göz kenarlarına yansırcasına kıvrılırdı.... İstediğinde o gamzeyi gösterirdin ama gözlerindeki o merhamet belirtisi güldüğünde ortaya çıkardı...
Merhamet? Edis'ten bahsediyorduk...
Bu benim ona şüphe ile bakamı sağlamaktan başka bir şey yapmıyordu... gözlerinde gördüğüm merhamet değildi. Tehlike kendisini çoğunlukla gösterirken arkasında gördüğüm o buğu içime derin bir nefes çekmemi sağlamıştı...
Gözleri bana kaydı, bense ona dikkatle diktiğ
