Karanlıkta gördüklerimizle gün ışığının görkeminde sunulanlar arasındaki farkı ezelden beri bilmek yine de bizi hataya sürüklemekten alıkoymuyordu. Ne garipti. Gecenin o karanlığında göremediklerimize tutunurken güneşte gördüklerimize tutunamayacak kadar güvensiz olup çıkıyorduk.
Burada gece Kuzah oluyordu. Gündüz ise daha öncesindeki söyledikleri...
Beni bir çıkmazın arasında bırakmaya çalıştığı bariz. Sanki birazdan onun kucağına atlamamı bekliyor gibi bakıyor gözlerimin içine.
Gerçekten, öyle bir profil mi sergilemiştim başından beri? Oysaki amacım onu elde etmekten başka bir şey değildi. Ezilmeden ve ezdirmeden. Neden o vakit en büyük darbeyi kendime atmışım gibi geliyordu?
Yavaşça hareketlendim ve onun o parıldayan gözlerine bakmayı kesmeden aklımdakileri dile getirdim.
"Mecbu
