Güzel bir günün ortasına atılmış derbede bombası gibiydi aramızda olan. Tek fark, ikimizin de günü güzel olmadığıydı.
Ne vardı onun o şeytani gözlerinin ardında saklanan haylaz çocuğun aklında? Ne vardı benim ona asıl sormam gereken sorunun içerisinde?
Yalnız başına kalmış bir sahil gibiyim nedense. Dalga vurdukça içindeki pisliklerini bana bırakıyor ve ardına bakmadan gidiyor. Çöplüğümde kalmış hatıralarla yaşıyorum. Kimse sesini dahi çıkaramıyor.
O an, kulağıma sorumun adeta cevabıymışçasına o ses ilişiyor.
"Şilan!"
Farklı bir ses. Tanıdık ama Kuzah'a ait değil. Dudakları hareket etmedi. Onun duymaya alışık olduğum ses tonuyla alakası yok.
Başka birisi bu sesin sahibi.
Kafamda bir bir oturan yapboz parçaları ile öylece kalakalıyorum. Gözlerim hâlâ Kuzah'ın o gece karası gözleri
