Daddy Issues

DaddyIssues 7

Inabot na ng oras kahihitay sa Marinas Hotel si Stella at Marshall dahil sa tagal ng mga kapulisan. Nagalit na ang Tiyuhin ng dalaga dahil sa bagal kumilos ng mga ito. She was then questioned by the police when they arrived for the file report. May pabuya na ring isang milyon ang siyang sino mang makapagtuturo kung nasaan ang Inhinyero, saka ito hahatulan ng death penalty. Hindi makatarungan ang gagawin ng General ngunit sinubukan siya ni Robert, kaya't ibibigay nito ang hinahanap ng tarantadong 'yon.

"I've filed for an emergency leave, I'll be there by this week or next week. Look after her," wika ng General.

Hindi agad nakasagot si Marshall, nagdadalawang-isip kung papayag ba ito o hindi sa hinihinging pabor ng kaibigan.

"I'm afraid I have no time. Call Irene, or maybe Myves can look after her," sagot ni Marshall.

Starting a new business meant he couldn't give Stella his full attention, but that wasn't the only reason. The truth was graver: he didn't want her to stay with him because what they had was never right. Their s****l relationship crossed a line--she was too young, and the gap between their ages was far too wide.

May pagkakamali siya sa pagpilit niya sa dalaga, at inaamin niya iyon. At kahit gusto man niya si Stella, kinakailangan niyang itigil na ang namamagitan sa kanilang dalawa.

"You should've told me soon enough." Umigting ang panga ni Marshall.

"My schedule is just tight."

"It's fine. I'll call Lucho or Alister--" Rafael didn't finish.

That's where Marshall lost it. He couldn't trust other people with Stella.

"She'll stay with me. I'll work on it."

"Marshall, I trust you with her. Do all that you can to find Robert habang wala pa ako riyan. I'll hang-up." Ibinaba ni Marshall ang kanyang tilepono nang magpaalam si Rafael.

Hindi man kagustuhan ng matandang lalaki na sa poder niya pansamantalang mananatili si Stella, ay walang nagawa si Marshall. Isa pa, hindi pa nahuhuli si Robert, at napaka delikado kung sa ibang tao manunuluyan ang dalaga at baka maulit pa ang nangyari sa kanya.

Sa pagtungo niya sa parking lot, sinalubong siya ng isang lalaki--si Lieutenant Antonio Sanchez. Tinawagan niya ang lieutenant kanina na kaibigan din ng General upang mapabilis ang pagkilos ng kapulisan at isagawa ang manhunt para kay Robert. Nakipagkamay at nagpasalamat si Marshall sa lieutenant; nag-usap saglit ang dalawa tungkol sa kaso ng dalaga at sa pagkawala ni Irene bago nagpaalam si Antonio sa Pastor.

Tahimik sa loob ng Ford Expedition habang tinatahak ng dalawa ang daan pauwi sa kanilang baranggay sa bayan ng San Jose. Sa condo sana sila tutuloy sa may ciudad, ngunit malayo iyon sa unibersidad na pinapasukan ng dalaga.

Sumulyap si Marshall sa kanyang kanan. He couldn't bear the silence surrounding them. Tila siya nanibago, at kanina pa niya pinagmumura ang sarili sa isip kung bakit hindi niya sinagot ang tawag ng dalaga. One short call could've saved her from her father. He could've protected her as he had promised, but he chose to ignore her cry for help.

"How are you feeling? Have you eaten?" pagbasag ni Marshall sa katahimikan.

Tumingin sa kanya si Stella, ang mga mata ay namumungay na sa antok at pagod. Umiling siya at muling ibinaling ang atensyon sa labas ng bintana. Hanggang ngayon dama pa rin niya ang mga kamay ng ama sa maseselang parte ng katawan niya. Pakiramdam niya ay napakaruming babae niya, na nawala ang dignidad niya sa kabastusang ginawa sa kanya ng sariling ama.

Kasalanan niya kung bakit nangyari iyon; kung umalis na lang sana siya at hindi na umakyat matapos ng ikinilos ng ama sa hapagkainan, o 'di kaya ay nakinig at hinintay ang Pastor kaninang umaga, hindi sana ito mangyayari.

"I'm sorry, I should've answered your calls," sambit ng matandang lalaki.

Stella didn't speak. Dama na niya ang sobrang antok at wala na siyang enerhiya upang makipag-usap pa. Gusto na lang niyang itulog ang lahat ngunit hindi naman ito makatulog dahil paulit-ulit ang pangyayari sa kanyang isip.

Makaraan ang isa at kalahating oras nakarating na ang mga ito sa kanilang baranggay. Malala ang traffic kaya't inabot na ng hating gabi ang dalawa. Bumaba si Marshall sa driver's seat at pumaikot upang pagbuksan sana ang dalaga ng pinto, ngunit nagkusa na si Stella. Hindi naging rason iyon upang hindi niya alalayan ang dalaga.

Pumasok ang dalawa sa bahay, iginaya ng Pastor sa living area si Stella. Tahimik na naupo ang dalaga sa couch. Hindi ito ang unang beses na makapunta rito, ngunit unang beses niyang manatili sa bahay ni Marshall na silang dalawa lang. Madalas kasi noon sinasama siya ng kanyang ina tuwing may selebrasyon silang magkakaibigan.

Pinagmasdan niya ang paligid. Malaki ang bahay ni Marshall at malinis tignan ang minimalist interior design nito. Iniisip niya kungbakit hindi pa nag-aasawa ang Pastor, gayong kayang-kaya na niyang bumuo at bumuhay ng pamilya. May mga negosyo ang matandang lalaki, may sariling bahay at sasakyan pa--o 'di kaya ay si Karla na ang gusto niyang makasama at hinihintay lang niyang mag-bente siyete ito.

Narinig niya kasi ang sinabi ng Tita Myves niya, na hindi bababa sa edad na iyon ang babaeng dapat makarelasyon ng Pastor.

"I will prepare the guest room, please don't hesitate and be comfortable," wika ni Marshall.

Inabot niya sa dalaga ang isang baso ng maligamgam na tubig, at umakyat sa ikalawang palapag upang linisin ang guestroom kahit hindi iyon marumi at naokupa. Nang matapos sa pag-aayos, matamang nakatingin si Stella sa kanya habang pababa siya ng hagdan. Pagod ang Pastor at pawisan, gayon man nangingibabaw pa rin ang kagandahang lalaki nito, at umaalingasaw ang mamahaling pabango ng matandang lalaki.

"When is Tito coming back?" tanong ng dalaga.

"I am not sure, hija. Probably in two more weeks." Marshall wiped the sweat off his forehead with the back of his wrist. Binaba niya ang cleaning tools sa huling hakbang ng hagdan at tinanggal ang suot na gloves na siyang ipinatong niya sa side ng bucket.

"You will stay with me. Iyon ang kagustuhan ni Rafael," pahabol niya. Katahimikan ang namutawi sa kanilang dalawa.

Stella doesn't feel safe around anyone, not even with him. Pakiramdam niya gagawin din sa kanya ng Pastor ang ginawa ng kanyang ama sa kabila ng pagkagusto at mga nangyari sa pagitan nilang dalawa.

"Was it, or did you force him so you could violate and take advantage of me too?" There was pain in her voice.

"I am not like your father, I will not hurt you."

Hindi pa ba siya sinaktan ng Pastor sa pagsabi nitong wala lang siya para sa matandang lalaki, o sadyang umasa lang talaga si Stella na espesyal siya para kay Marshall kaya ito nasasaktan?

Wala namang ipinangako sa kanya ang matandang lalaki maliban sa hindi siya nito gagalawin nang buo, at may isang salita roon si Marshall.

"Hindi ba?"

Sa ikalawang pagkakataon hindi nakasagot ang matandang lalaki. He knew he had taken advantage of her, too. He was no different. His actions proved it, so what was there left to argue?

"I'm tired. Which is the guestroom?"

Marshall cleared his throat and said, "Second room to the left. I'll get you your necessities tomorrow. For now, I've placed some of my unused clothes on your bed--you can use those instead."

Tumango ang dalaga at tumayo na mula sa couch.

"About what you heard earlier--"

"I don't care." But it did matter to her--it hurt to know she meant nothing to him. "It's clear now that everything you told me was a lie. And it's just as clear where I stand in your life."

"Stella, you're getting it the wrong way. Listen--"

"I'm tired, let me rest." Stella carried her phone with her and made her way to the stairs. Muntik itong matisod sa unang hakbang gawi ng timbang nakapatong kaya't nawalan siya ng balanse. Mabilis ang reflexes ng Pastor at naalalayan niya ang dalaga. Hindi naging maganda ang epekto ng paghawak sa kanya ni Marshall, naging sanhi ito upang maitulak niya ang kamay ng Pastor.

Nakaramdam ng kaba si Stella, naging stiff at hindi makagalaw. Pakiramdam niya may ibang gagawin ang matandang lalaki sa kanya na hindi niya gugustohin.

Naawa ang Pastor sa dalaga, marahil dulot iyon ng ginawa ni Robert.

"I am sorry." Marshall tried to hold her hand to comfort her but she refused to be touched.

She hated being touched--not even his hands were welcome.

"I. Am. Fine. Just... stay away from me." Huminga nang malalim si Stella at naglakad ito paakyat ng second floor. Pagpasok sa guestroom doon bumuhos ang mga luha ng dalaga. Damang-dama pa rin niya ang mga kamay ni Robert na nagsamantala sa kanyang murang katawan. Hindi rin maalis sa isip niya ang katotohanang ang mga marka roon ay siya rin ang may gawa.

Tila lason na unti-unti sinusunog ang kanyang laman. Kahit anong pilit huwag isipin ang nangyari, kusa itong nagpapaulit-ulit sa kanyang isip. Kahit anong kuskos niya sa kanyang balat nang maligo, hindi mawala-wala ang pakiramdam ng kamay ng ama sa maseselan niyang parte.

Lumipas ang mga oras, hindi makatulog si Stella matapos niyang makapagpatuyo ng buhok. Natatakot ang dalaga na baka may pumasok sa silid habang tulog at pagsamantalahan siya tulad ng ginawa ni Robert. Hanggang ngayon hindi niya maalis sa isip ang pangyayari. Para iyong sirang plaka na hindi niya kaya o hindi niya alam kung papaano patitigilin.

She spent her night crying. Thinking. Blaming herself for what had happened to her. She loathed her father, but more than that, she despised herself. Dinapuan lang siya ng antok bandang alas cinco na ng madaling araw dahil sa pagod kaiiyak. Marshall, on the other hand, didn't sleep either. Nakabantay ang Pastor sa labas ng pintuan ng guestroom. Sakaling may mangyari, naroon siya upang tulungan ang dalaga. He wanted to make sure she was alright--even if she wasn't. Naririnig niya ang mga iyak ng dalaga, at gustohin man niyang aruin ay hindi siya pinapapasok ni Stella.

Bandang alas sais ng umaga nang magpasyang maghanda ng almusal si Marshall. Bago iyon tinawagan niya ang kanyang sekretarya at ipina-cancel ang buong schedule sa linggong iyon upang mabantayan nang maayos ang dalaga. Pagkatapos ay pumunta siya sa kalapit na grocery store upang bumili ng bathroom necessities para kay Stella.

He waited in the living area for her to get out of the guestroom after he was done cleaning ang preparing the food. Sa sala inabala niya ang sarili sa trabahong kaya niyang tapusin. Bandang alas nueve ay kinatok niya ang dalaga upang ibigay rito ang bathroom necessities. Ipinagdala rin niya ito ng makakain dahil hindi pa rin nalalamanan ang kanyang sikmura mula kagabi. Ngunit hindi pa rin binubuksan ng dalaga ang pinto.

"I'm in the living room in case you need anything," he said, still waiting for her response. He went back to the living area and preoccupied himself with work.

Sa hapon nakatulog ang Pastor dahil sa pagod, at nagising lamang ito sa ringtone ng tilepono niya. He removed his reading glasses and massaged the bridge of his nose before answering the call. It was Karla. Mapang-akit ang tono ng boses ng bente-uno anyos na dalaga nang sagutin niya ang tawag.

"Tito, I'm so horny. I miss your d**k," malanding wika ng batang dalaga.

Naihilamos ni Marshall ang palad sa kanyang mukha, hindi dahil naaakit ito, kundi dahil bangag siya sa kanyang pagkakagising. "I'm f*****g my p***y right now and it's so wet. Please, come and satisfy me."

Marshall cleared his throat. Tumayu siya sa couch at tumungo ng kitchen upang kumuha ng malamig na tubig. "I'm sorry, Karla. I have a busy schedule this week."

Hindi natuwa ang dalaga sa isinagot sa kanya ng matandang lalaki. Tila siya sinukluban ng galit. Alam niyang nasa bahay ng Pastor ang kaibigan niyang si Stella at ginagamit nito ang pananamantala sa kanya ni Robert upang makasama ang Pastor.

"But your secretary said you cancelled all your appointments this week. Please, please. Did you not miss me? Hindi niyo po ba na-miss kantutin ang p**e ko? Gusto ko nang maiyot ng b***t mo, Tito. Kahit saglit lang, please..." pagmamaka-awa nito.

Marshall filled his cup with water, drank it, and placed the glass in the sink before responding to her. "I can't, Karla. I have to hang up."

Binaba ni Marshall ang tawag. Sa unang pagkakataon hindi siya nakaramdam ng libog sa panglalandi ni Karla, at imbes na matuwa na kastangkasta ito, tila siya nakaramdam ng pagkairita sa dalaga. Kailangan na niyang kausapin ito upang matigil na ang sekswal na relasyon nilang dalawa.

Ibinalik ni Marshall ang babasaging pitsel sa refrigerator. Pagharap niya sa bar counter nakita niya si Stella na nakatayo at nakatitig lang sa kanya. Her eyes were puffy, they were filled with sadness and pain at kaunti na lang bubuhos muli ang kanyang mga luha. Magulo ang buhok nito at halatang hindi nakatulog nang maayos ang dalaga.

Nataranta si Marshall nang husto. "Hey. Do you need anything? Are you hungry, or thirsty? I'll get you cold water--" Hindi siya nakakilos nang lapitan siya ni Stella at yakapin.

In that instant, Stella felt safe, and all her worries seemed to vanish as the warmth of his body enveloped her. Para iyong antidote sa lasong sumisira sa kanyang sistema. Her tears streamed down her face as her embrace tightened. Marshall raised a hand to soothe her back but hesitated, remembering how she recoiled when he accidentally touched her the night before. So he stayed silent, giving her the space to be vulnerable in his presence. And in that silence, she eased her pain and worries, letting them flow with her tears

He simply let her be until she felt a little calmer. When Stella finally loosened her hold, she wiped her tears. She was hurting, she was terrified. That first night of confronting her trauma felt like dying over and over again.

"It's... it's... I want it to end," she murmured but she couldn't find her words.

Marshall understood what she was trying to say. "I'm here, you don't have to face it alone."

Imbes na yakapin ang dalaga, isinandal niya ang ulo nito sa kanyang dibdib. Not long then when Stella pulled away. Ang matandang lalaki ay pinunasan ang mga luha sa pisngi ng dalaga. When she had somewhat calmed down, he offered her food, but she still had no appetite. Gayon man ay pinilit siya ni Marshall at ayaw niyang magkasakit ito. Once she felt full, even though she ate little, bumalik na si Stella sa guestroom. Ngunit sa pagkakataong ito ay kasama na niya si Marshall.

Hindi niya kayang matulog nang mag-isa dahil sa takot na baka bumalik si Robert at gapangin siya ng ama. Kaya't napagdesisyonan ni Marshall na sa sahig na lang ng guest room matutulog. Naglapag siya roon ng isang mattress at nilagyan ng malinis na bedsheet. Nang oras na ng pagtulog, nahiga na ang dalawa at dim lights na lang ang nagsisilbing ilaw sa silid.

Ginapos agad ng atok si Marshall dahil sa pagod nito sa trabaho. Ngunit, kalaunan, naalimpungatan ito nang maramdaman niyang may tumatapik sa kanyang braso. Nagmulat siya ng mga mata at nasilayan niya ang kagandahan ng bente anyos na dalaga. He smiled at her while rubbing his sleepy eyes.

"I can't sleep, Pastor. My mind won't let me sleep," she whispered.

Bahagyang tumayo ang Pastor. "Do you want hot choco?"

Iniiling ni Stella ang kanyang ulo. "I'm allergic to chocolate."

"Milk?"

"Lay next to me."

"Will you be comfortable?"

"Yes."

"Alright." Tumayo ang Pastor at sumunod siya sa dalaga.

Si Stella ay pumwesto sa kaliwang side ng kama habang si Marshall ang sa kanan. Kumportableng nahiga ang dalaga roon habang ang Pastor naman ay kalkulado ang mga galaw dahil ayaw niyang lumikha ng kahit anong makapagpapahirap sa dalaga.

"Come closer," ani Stella nang tumagilid ang dalaga. "I need your warmth. You sooth all my worries."

Marshall was hesitant. Ngunit umusod din ang matandang lalaki, ang kaliwang braso ay ginawang unan ng dalaga. Tumingala si Stella at kitang-kita niya ang perpektong mukha ng Pastor. She placed her hand on his chest and she could feel his breathing. Ang palad ng dalaga ay damang-dama ang katigasan ng dibdib nito.

"Hug me."

"Where can I place my hand? Where are your safe zones?"

"My waist, my back." Tumagilid si Marshall at iniakap niya ang kanang braso sa dalaga; hinagod niya ang likod nito nang marahan hanggang sa makatulog nang mahimbing si Stella. It was surprising how his presence could calm her, and how addicting it was.

The next day, Stella woke up feeling a lot better. Kinapa niya ang kama at wala roon si Marshall. Nagmulat siya ng mata at nag-init bigla ang kanyang mukha nang makita ang Pastor na nasa doorframe ng banyo. Nakatitig ito sa kanya habang pinupinasan ang basang buhok nito.

Nakatapis si Marshall, basa rin ng bahagya ang kanyang dibdib, at parang nililok ang katawan ng Pastor sa kagandahan ng katawan nito.

"Good morning. What do you want for breakfast?" May matamis na ngiti sa labi ng matandang lalaki.

Nahiya ang dalaga.

"I don't feel like eating," sagot niya.

"You need to eat. I've talked to your dean. She approved the school absence excuse letter I submitted last night. It's only for two weeks, but it could be extended depending on how you handle your trauma. Rafael confirmed earlier he will be here by next week. We've also discussed that if it doesn't get better soon, you will be homeschooled and you will stay with me." Isinukbit ni Marshall ang towelette sa kanyang balikat at naglakad patungo sa walk-in closet.

"Okay..." tipig na tugon ng dalaga.

Kumuha si Marahall ng puting t-shirt at itim na sweat shorts sa cabinet at muling bumalik sa kwarto. Nagdadalawang isip ito kung sasabihin ba niya sa dalaga ang nabalitaan niya mula kay Lieutenant Antonio Sanchez.

"I know this is not the right time to tell you, but you have the right to know. Your mom is missing, no one knows where she is, even your father--" Marshall noticed Stella started shaking. Inilapag niya ang hawak na damit sa kama at nilapitan ito.

"I will put my hand on your back," he murmured, voice hoarse. Stella nodded.

He started rubbing her back at pinakalma niya ang dalaga. Nang maging kalmado na ay inalalayan niya itong makatayo sa kama. Nagtungo sila sa living area. Saglit siyang nagpaalam upang makapagbihis, pagkatapos naghanda siya ng makakain. Halos isang oras nang bumalik ang Pastor, may matamis na ngiti sa mapulang labi ni Marshall. May hawak siyang plato na puno ng pagkain. Nagsalo ang dalawa; pagkatapos si Stella ay nagpahinga maghapon, habang si Marshall ay naging abala sa kanyang trabaho.

Everything went smoothly from that day on, though there were still bad days, they managed to get through them together. Nalaman din ni Marshall ang tungkol sa mga pasa ni Stella and he loathed that man even.

⟶ Don't forget to vote, comment, and follow!