KABANATA 33
The car came to a stop. Some familiar faces are waiting for us outside. Isang naka-unipormeng lalaki ang lumapit sa gawi ko at pinagbuksan ako ng pinto.
"Welcome home, maam." Bati niya at halos mapunit ang bibig sa kakangiti. Ngayon ko lang ito nakita. I said my thanks at bumaba. Nasa tabi ko na kaagad si Rake at nakapulupot ang braso sa aking bewang.
"Welcome home, ma'am." They greeted in unison. Siniko ko ang katabi at umakto naman itong nasaktan roon.
"What is this? Bakit may paganito pa?" Pabulong kong singhal.
"They are just happy to see you." Aniya na inirapan ko nalang. Nakahanay sa kanila si Marikit na animo'y iiyak na anumang oras. Ganoon rin si manay Lourdes na hindi makatingin. Tanda ko parin noong desperada akong nagtanong sa kanila...akala ko sakin sila papa
