Chapter 10

1703 Words

UMALIS na si tatay bitbit ang kanyang maleta. Hindi na raw siya namin kailangan ihatid dahil gabi na. Delikado na rin sa daan. At baka hindi raw siya makaalis kapag sumama pa ako sa Airport. "C-condolence," I said to Louie. "Thanks," maikling sagot niya. Pakiramdam ko naging awkward ang sitwasyon naming dalawa. Lalo pa't kasama ko ang lalaking na-devirginize ko ang ilong. At saka ang pinakasikat na lalaki sa school namin. Hindi ko alam kung ano ang i-aasta ko kapag kaharap ko na siya. "K-kumain ka na?" basag ko sa katahimikan. "Hindi pa," sagot niya. Tumayo naman ako kaagad. Ipagluluto ko na lang muna siya. Tamang-tama at hindi rin ako nakakain pa ng hapunan. Kung tutuusin kaya ko nang mamuhay nang mag-isa at maging independent. "Where are you going?" tanong niya. "Sa kusina. Maglu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD