Inalis ko na nang tuluyan iyong kamay niya at mabilis na lumayo sa kanya. Ang sakit-sakit lang isipin na wala na pala siyang balak na bumalik sa akin. Akala ko pa naman... m-mahal niya ako. Pero bakit ganito? Bakit ang sakit ng pagmamahal niya?
Hindi naman dapat ganito e, akala ko nga perpekto na iyong relasyon namin noon. Dahil lang sa aksidente? Dahil sa amnesia? Lahat nawala sa isang kisap mata...
"By..." tawag niya.
Pinahiran ko naman ang mga luha at nagmamadaling pumasok sa loob. Akala ko e makakalma ako noon pero hindi, mas lalo akong nasaktan nang nakitang buhat-buhat ni Tita iyong anak ko. Ang sakit lang kasi... masakit, sobra!
Gusto kong mapanatag, pero hindi ko pa kayang magpatawad. Hindi ko pa kayang titigan ng matagal si Hawk.
"Hija, why are you crying?" Gulat na tanong n
