ตอนที่ 8

3785 Words

เปรมมาดึงแขนสามีไปด้วยเพราะได้ว่าให้พนักงานสาวและทางร้านไว้เยอะจึงวางหน้าไม่ถูกเพราะอายแขกในงาน ส่วนสิรินทราก็ผลักเพื่อนให้เดินไปหน้าเวทีตอนนี้เธอก็ช่วยไม่ได้ “ไปสิเวย์” ฝ่ายกรินเมื่อรู้เรื่องเขาก็ให้พนักงานควบคุมกล้องวงจรปิดที่ร้านดึงภาพจากกล้องวงจรปิดในเรือขึ้นจอใหญ่ดูเหตุการณ์และให้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยของโรงแรมช่วยเก็บภาพที่คนในงานเลี้ยงแชร์ออกไปและคอมเมนท์แรงๆทำให้โรงแรมและร้านอาหารเสียหายเก็บไว้ให้หมดและมองดูเหตุการณ์ในเรือ สิริภพมองพนักงานสาวที่ยืนนิ่งใบหน้าสวยมีเสน่ห์เป็นภาพซ้อนเหมือนอดีตภรรยาและเขามั่นใจเกินร้อยว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นลูกสาวคนโตของเขากับมาลาตีและมองวรดิษย์ด้วยความไม่พอใจ “ผมขอโทษด้วยนะครับผู้จัดการ เรื่องที่เกิดขึ้นทางเราจะรับผิดชอบทุกอย่างแล้วหนูจะให้ทางเราชดใช้ยังไงก็บอกมาได้เลย ฉันกับภรรยาจะชดใช้ให้เต็มที่” สิริภพพูดขึ้นเมื่อภรรยาของเขาไม่พูด แต่ทำอะไรมากไม่ได้เพราะมันจะเป็นการหักหน้าภรรยาจึงมองลูกสาวอย่างเอ็นดู “ผมขอโทษครับ ยินดีรับผิดชอบทุกอย่างครับ” วรดิษย์ขอโทษหญิงสาวที่เขายำก้นงอนด้วยความมันส์มือไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องราวขึ้นมา “เรื่องนี้ผมให้หนูเอิร์นตัดสินใจเองนะเพราะหนูเอิร์นเป็นฝ่ายถูกกระทำและเสียหายครับ” อาวุธบอกลูกน้องของเขาส่วนเรื่องความเสียหายเกี่ยวกับทางร้านเจ้านายให้ทนายความจัดการ “เรื่องที่เกิดขึ้นดิฉันต้องขอโทษด้วยเพราะตอนนั้นตกใจมากไม่คิดว่าจะถูกกระทำแบบนี้เพราะแขกในงานทุกท่านอยู่ในสังคมและมีชื่อเสียง ดิฉันเป็นเพียงผู้น้อยทำงานตามหน้าที่เพื่อให้ลูกค้าทุกท่านประทับใจแต่สิ่งที่ดิฉันได้รับคือการกระทำอนาจารที่น่ารังเกียจและไม่มีโอกาสได้พูดความจริง หากไม่มีกล้องวงจรปิดดิฉันก็เป็นคนผิดสังคมก็จะประนามทั้งตัวดิฉันและร้านอาหารทองจันทร์ เรสเทอรองต์ ก็จะต้องเสียชื่อเสียงไปด้วย ขอให้คุณรับผิดชอบตรงนี้ให้ด้วยนะคะ” สิริยากรพูดออกไมโครโฟนอย่างฉะฉานทำเอาสิริภพ เปรมมา พ่อแม่ของของทั้งสองและวรดิษย์หน้าม้านและเป็นเรื่องจริงตอนนี้สิริยากรและร้านอาหารทองจันทร์ เรสเทอรองต์เสียชื่อและมีคนด่าทออย่างหยาบคายทั้งในเฟสบุ๊ค ไอจีและทวิตเตอร์ที่เพื่อนของสิรินทราแชร์ออกไป “หนูอยากให้ผมทำอะไรก็บอกมาได้เลย คุณก็พร้อมจะรับผิดชอบใช่มั้ย” สิริภพถามผู้ช่วยเชฟสาวและวริดิษย์ที่หน้าเหลือสองนิ้วด้วยความอายพนักหน้ายอมรับ “แค่แก้ข่าวให้ดิฉันกับร้านทองจันทร์ เรสเทอรองต์ ให้ถูกต้องและขอโทษออกสื่อด้วยค่ะ” สิริยากรมองหน้าพ่อและภรรยาอย่างไม่หลบตาเธอไม่ได้ท้าทายแต่เธอไม่ผิดและยังถูกเปรรมาประนามอีกทำไมเธอจะต้องยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำ “เรื่องนี้ฉันขอได้มั้ย ให้จบตรงนี้เธอจะเรียกร้องค่าเสียหายเท่าไหร่ฉันจะจ่ายให้” เปรมมาไม่อยากให้เป็นข่าวไม่อย่างนั้นเธอจะเป็นฝ่ายขอโทษพนักงานเสิร์ฟได้อายคนทั้งประเทศ “ใช่ครับคุณน้า ผมจะจ่ายตามที่คุณเรียกร้องครับ บอกมาได้เลยว่าจะเรียกเท่าไหร่” วรดิษย์พูดขึ้นเขาอยากให้จบตรงนี้ดีกว่าอายคนทั้งประเทศ “ใช่แล้วหนู ให้ทุกอย่างจบลงที่นี่เถอะอย่าให้เรื่องมันยุ่งยากวุ่นวายเลยเดี๋ยวจะไม่ได้อะไร” มรว.ภูวเดชเดินมาช่วยพูดให้ลูกสะใภ้แค่นี้ก็อายแขกในงานจะแย่ขืนมีข่าวออกไปอีกก็เสียงชื่อเสียงไปทั้งตระกูล “น้องเอิร์น” ผู้จัดการหนุ่มใหญ่เรียกผู้ช่วยเชฟสาวที่นิ่งไปมองหน้ามรว.ภูวเดชอย่างไม่เกรงกลัวปกติสิริยากรจะอ่อนหวานนอบน้อมคำพูดคำจาก็สุภาพแต่วันนี้คำพูดสุภาพจริงแต่เชือดเฉือนจนลูกค้าวีไอพีได้แผลเหวอะหวะหากรับเงินค่าเสียหายก็จบแต่ร้านและสิริยากรก็จะเสียชื่อผู้คนก็จะประนาม “ฉันให้หนึ่งล้าน จบเรื่องทั้งหมดที่นี่” เปรมมาพูดขึ้นเพราะคิดว่าเสียเงินล้านเดียวก็ถือว่าสมน้ำสมเนื้อ “ผมให้อีกหนึ่งล้านครับ แล้วเราจบเรื่องนี้” วรดิษย์ยอมเสียเงินหนึ่งล้านเพื่อให้ตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำและคิดว่าไม่มีใครโง่กล้าปฏิเสธเงินสองล้าน “ดิฉันต้องขอโทษด้วยนะคะ เงินไม่มีใครไม่อยากได้ดิฉันทำงานก็เพื่อเงิน แต่เงินที่คุณสองคนเสนอมานั้นมันซื้อศักดิ์ศรีของความเป็นคนของดิฉันไม่ได้ ดิฉันต้องการคือศักดิ์ศรีของความเป็นคนที่ถูกกระทำแต่ถูกเหยียดหยามและประจานด่าทอ ถ้าทำไม่ได้ดิฉันคงต้องไปเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเองค่ะ” สิริยากรตอบด้วยน้ำเสียเยือกเย็นมีสติ “ตกลงเธอไม่ยอมรับเงินงั้นเหรอ” “ค่ะ” “ก็ตามใจให้ไปเรียกร้องเอาเองละกัน” “ค่ะ ดิฉันขอตัวนะคะ” สิริยากรตอบสั้นๆ “อวดดี” มรว.ภูวเดชกัดฟันพูดในลำคอกำมือแน่นด้วยความโกรธเพราะไม่เคยมีใครแข็งข้อกับเขาและนังเด็กนี่เป็นใครถึงมาท้าทายเขาอย่างนี้ “เดี๋ยวก่อนหนู” สิริภพเรียกผู้ช่วยเชฟสาวไว้ สิริยากรหันมามองพ่อและปู่ผู้สูงส่งมีเชื้อมีสายเป็นลูกหลานเจ้าหลานนายชนชั้นสูงที่เหนือกว่าทุกคนแต่การกระทำช่างน่าละอายนักเอะอะก็เอาเงินฟาดหัว “ผมจะทำตามที่หนูต้องการ” “คุณอิน/นายอิน” “ก็แค่ยอมรับผิดมันยากนักหรือไงคุณเปรม แล้วคุณถ้าเป็นลูกผู้ชายพอก็ยอมรับความจริงซะจะได้จบเรื่อง” สิริภพมองวรดิษย์ด้วยความไม่พอใจที่ทำแบบนี้กับลูกสาวของเขา “คุณน้าครับ” “เดี๋ยวฉันจะคุยกับเจ้าของร้านอาหารเอง ผู้จัดการติดต่อเจ้าของร้านให้ฉันด้วยเรือถึงท่าเมื่อไหร่ฉันจะไปคุยด้วย” เปรมมาพูดอย่างเย่อหยิ่งไม่มีทางที่เธอจะยอมรับผิดให้ตัวเองเสียชื่อและไม่รู้ว่าลูกสาวกับเพื่อนแชร์ภาพออกไปจนเกิดการคอมเมนท์วิจารน์ด่าทอออกไปเป็นวงกว้างโดยที่คนคอมเมนท์ไม่รู้ความจริง “ได้ครับคุณเปรมมา” อาวุธตอบลูกค้าไฮโซเพราะรู้ว่าเรื่องนี้จะจบยังไงต่อให้มีเส้นสายยังไงเจ้านายของเขาก็ไม่ยอมแน่เพราะทำให้โรงแรมและร้านอาหารเสียชื่อเสีย เมื่อเปรมมาเดินไปพร้อมกับมรว.ภูวเดชและวรดิษย์ก็เหลือสิริภพที่อยากคุยกัยผู้ช่วยเชฟสาวที่เขามั่นใจว่าเธอเป็นลูกสาวคนโตของเขาถึงออกหน้าช่วยไม่ได้แต่เขาก็จะพยายามแอบช่วย “ไปทำงานกันได้แล้ว” อาวุธบอกลูกน้องทั้งสาม “ครับ/ค่ะ..” “ผมขอเวลาสักสิบนาทีคุยกับหนูเอิร์นก่อนได้มั้ยครับผู้จัดการ” “ได้ครับคุรสิริภพ” อาวุธยิ้มให้สิริยกรที่ไม่เห็นแก่เงินหากเป็นคนอื่นคงรับเงินสองล้านไปแล้วเห็นแบบนี้เขาก็ไม่ห่วง “เชิญทางนี้ค่ะ” สิริยากรเชิญสิริภพไปคุยด้านหลังโต้ะขนมหวานที่ตอนนี้มีเพื่อนร่วมงานอีกคนมาช่วยดูแลแทน “ฉันถามได้มั้ยว่าหนูชื่อจริงนามสกุลจริงอะไร” สิริภพถามหญิงสาวตรงหน้าและรอฟังด้วยหัวใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ “ท่านอยากรู้ไปทำไมคะ ดิฉันเป็นแค่เด็กต่างจังหวัดมาเรียนในกรุงเทพเท่านั้นค่ะ” “หนูเหมือนผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันรัก” สิริภพตอบผู้ช่วยเชฟสาว “ผู้หญิงที่ท่านรักงั้นเหรอคะ จะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อภรรยาของท่านก็อยู่นั่น ขอโทษนะคะดิฉันต้องทำงานค่ะ ขอตัวนะคะ” สิริยากรมองผู้ชายตรงหน้าที่บอกเธอว่าเหมือนผู้หญิงที่เขารัก ช่างน่าขำจริงๆถ้าเขารักแม่จริงคงไม่หย่าแล้วไปแต่งงานกับคนอื่นและไม่ดูดำดูดีลูกเมีย “เดี๋ยวสิหนูเอิร์น” “ถ้าจะพูดเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ดิฉันได้พูดไปแล้วค่ะ และยังยืนยันคำเดิมดิฉันจะสู้เพื่อขอความยุติธรรมให้ตัวเองและร้านอาหาร ทองจันทร์ เรสเทอรองต์ค่ะ” สิริยากรพูดจบก็ยกมือไหว้พ่อของเธอแล้วหันหลังเดินไปที่โต้ะขนมหวาน สิริภพมองตามลูกสาวแล้วถอนหายใจก่อนจะเดินไปนั่งที่โต้ะฟังภรรยากับพ่อแม่คุยกันว่าจะทำยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้แม้จะรู้ว่าคุณหญิงคุณนายและไฮโซ เศรษฐี คนดังทั้งหลายที่มางานนี้ต้องเอาไปพูดแต่หากไม่เป็นข่าวมันคงจะดี “คุณไปคุยอะไรกับนังเด็กนั่น” เปรมมาถามสามี “ก็เรื่องของคุณนั่นแหละ” “ขอให้จริงเถอะ ไม่ใช่ว่าเห็นมันสวยนะ” เปรมมาพูดอย่างรู้ทันสามี” “พูดบ้าๆอะไรขอคุณน่ะ” “ยังไงคุณต้องช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ฉันด้วย” เปรมมาโยนให้สามีช่วยจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ “ทีหน้าทีหลังทำอะไรก็ให้คิดก่อนและจะใช้เงินกับทุกคนมันไม่ง่ายอย่างที่คุณคิด” สิรภพพูดกับภรรยาก่อนจะเงียบไปครุ่นคิดว่าจะทำยังไงกับเรื่องนี้ดีแต่ที่แน่ๆเขาอยากให้ผู้ช่วยเชฟสาวเอาเรื่องวรดิษย์ ฝ่ายสิริทรากับเพื่อนก็พากันลบโพตส์ออกจากเฟส ไอจีและทวิตเตอร์แต่มันสายไปแล้วเพราะทีมงานของกรินได้เก็บไว้เป็นหลักฐานหมดแล้วว่ามีใครโพตส์บ้างและใครคอมเม้นหากจะลบก็ต้องไล่ลบที่แชร์ออกไปด้วยซึ่งทำไม่ได้ “ดีนะที่ฉันลบทัน” ดานิกาพูดขึ้นอย่างโล่งใจแล้วค้อนเพื่อนชายในกลุ่ม “มึงก็มือไวจริงๆนะไอ้เวย์ เป็นไงล่ะเจอคนจริงเข้า” นเรศว่าเพื่อนที่มือไวแต่ครั้งนี้เจอของแข็งเข้าเต็มหัว “เลือดหื่นน่าจะออกหมดตัว” อาริสาอายเพื่อนที่แฟนหนุ่มลวนลามพนักงานเสิร์ฟอย่างไม่ไว้หน้าเธอทั้งที่นั่งอยู่ด้วย “ผมผิดไปแล้วครับริสา ขอโทษครับ” “เราห่างกันสักพักนะคะเวย์ ริสารับไม่ได้ค่ะ” อาริสาพูดกับแฟนหนุ่มแล้วเชิดหน้าไม่สนใจ ที่ร้านอาหารทองจันทร์ เรสเทอรองต์ กรินดูภาพเสร็จก็เดินออกไปหาเพื่อนกับรุ่นน้องที่นั่งดื่มกันที่โต้ะริมแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อรอเรือของร้านเข้าฝั่งและเขารู้ว่าต้องจัดการต่อยังไงเขาจะจัดการเรื่องความเสียหายของร้านกับโรงแรมส่วนเรื่องของสิริยาการเขาไม่ห่วงเพราะหญิงสาวจัดการเองได้แค่ให้ทนายช่วยดูแลก็พอ “เป็นอะไรคะกริน” เอริกาถามแฟนหนุ่มที่รับโทรศัพท์แล้วขอตัวหายไปครึ่งชั่วโมง “ที่เรือมีปัญหาน่ะ” “มีอะไรครับพี่กริน พอดีคุณพ่อคุณแม่ของผมไปงานเลี้ยงบนเรือด้วยครับ” ชยางกูรถามรุ่นพี่ “แขกลวนลามน้องสาวของพี่น่ะสิ” กรินพูดแล้วอดโมโหไม่ได้สิริยากรเป็นน้องสาวของเขาแล้วไอ้นั่นมันเป็นใครถึงได้มาลวนลามถ้าเขาไม่จัดการคงไม่ใช่ไอ้กรินแล้ว “น้องสาวมึงเหรอวะ ใครกัน” ธานีถามเพื่อนแล้วมองหน้าเอริกา “เอิร์นน่ะสิ ไอ้บ้านั่นมันจับก้นเอิร์นแล้วเอิร์นเอาถาดเสิร์ฟอาหารตีหัวแตก น่าจะตีแรงๆให้มันสลบไปเลย” กรินพูดด้วยความโมโห “แล้วน้องเอิร์นเป็นยังไงบ้างคะกริน” “ไม่เป็นไร แต่ถูกเจ้าของงานต่อว่าและมีคนเอาภาพไอ้นั่นหัวแตกไปแชร์ทำให้มีคนคอมเมนท์วิจารน์ ด่าทอเสียๆหายๆน่ะสิครับเอ้” กรินตอบแฟนสาว “แล้วทำยังไงครับพี่” “ก็เจ้าของงานกับไอ้นั่นให้เงินคนละล้านเพื่อจบเรื่อง แต่เอิร์นไม่เอาเอิร์นจะเอาเรื่องน่ะกูก็เลยโทรตามทนายมาแล้วยังไงต้องเอาเรื่องเพราะทำให้เอิร์นเสียหายยังไม่พอ ยังทำให้โรงแรมกับร้านของกูเสียชื่อเสียอีกด้วย” กรินพูดแล้วมองไปที่เรือของร้านลอยใกล้เข้ามา “เดี๋ยวนะพี่กรินบอกว่าน้องสาวคนไหนครับ พี่มีน้องสาวคนเดียวไม่ใช่เหรอ” อานนถามรุ่นพี่เขารู้ว่ากรินมีน้องสาวคนเดียวและเรียนที่ฝรั่งเศส “เพื่อนของยัยเก๋น่ะ เป็นผู้ช่วยเชฟก็ขนมที่ไอ้เสือมันชอบนั่นไงฝีมือของเอิร์นแหละ” “อ่อ.. คนจะสวยไอ้นั่นถึงได้จับก้น แล้วมีแฟนหรือยังพี่” “สวยน่ารักเลยแหละไอ้เรย์แล้วไอ้เหี้ยนี่มันวอนซะแล้วที่มาทำน้องเอิร์น” ธานีพูดกับรุ่นน้องเขาเคยจีบสิริยากรตอนที่หญิงสาวมาทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านอาหารของเพื่อนแต่ไม่สำเร็จเธอบอกว่ายังไม่คิดเรื่องแฟนและขอเป็นน้องสาวทำให้เขายอมรับเพราะเขาเองก็ยังไม่อยากมีพันธะหากผู้หญิงคนไหนสนใจเขาก็เล่นด้วยได้หมด “ยังไม่มีแต่พวกมึงอย่าไปยุ่งกับเอิร์นเลย น้องกูเป็นเด็กดีถ้าไม่คิดจริงจังกูไม่อยากเสียเพื่อนอย่างพวกมึง” กรินพูดกับเพื่อนรุ่นน้องอย่างจริงจัง “โหพี่สกัดดาวรุ่งกันตังแต่ยังไม่เห็นหน้าเลยนะครับ” อานนมองรุ่นพี่ยิ้มๆ “น้องเอิร์นเป็นเด็กน่ารักค่ะ สู้เสือร้ายอย่างคุณเสือคุณเรย์ไม่ได้หรอกค่ะ” เอริกาพูดกับเสือหนุ่มตัวร้ายทั้งสองที่มีสาวๆล้อมหน้าล้อมหลัง “ดื่มกันไปก่อนนะ กูไปจัดการไอ้เหี้ยนั่นก่อน” กรินพูดกับเพื่อนและรุ่นน้องทั้งสอง “ตามสบายเพื่อน มีอะไรให้ช่วยก็บอกละกัน” กรินลุกขึ้นเดินออกไปพร้อมแฟนสาวเพื่อคุยกับลูกค้าวีไอพีและไอ้หื่นที่จับก้นสิริยากรที่ผู้จัดการแจ้งมาว่าอยากคุยกับเขาจึงไปรอที่ห้องทำงานเพราะเรือมาเทียบท่าแล้ว “สวัสดีครับคุณภมร” กรินทักยกมือไหว้ทายทนายความประจำครอบครัวที่ดูแลมากว่ายี่สิบปี เอริกาก็ยกมือไหว้ตามแฟนหนุ่ม “สวัสดีครับคุณกริน คุณเอ้” ทนายความรุ่นใหญ่นั่งลงบนโซฟาแล้ววางเอกสารหลักฐานที่ไปรับมาจากคนของกรินที่ปริ้นออกมาให้เขา “คุณพิภพคิดว่ายังไงครับ” “เรื่องชื่อเสียงของโรงแรมและร้านอาหารเสียหายก็แจ้งความหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณาหรือหมิ่นประมาทและพ.รบ. คอม สามารถเรียกร้องค่าเสียหายได้ แล้วเรื่องของคุณสิริยากรถูกลวนลามก็แจ้งความกระทำอนาจารได้ครับ” ทนายความตอบเจ้านายหนุ่มหล่อที่มาบริหารงานต่อจากพ่อ “เรื่องโรงแรมกับร้านอาหารหากเขาทำตามข้อเสนอของเราก็จบส่วนคนที่โพตส์และคอมเมนท์ก็ให้โพสต์ขอโทษในเพจของร้านถ้าตกลงกันไม่ได้คุณภมรก็จัดการดำเนินคดีตามกฎหมายได้เลยครับ ส่วนเรื่องของเอิร์นก็รอฟังเจ้าตัวเขาอีกครั้งว่าจะเอายังไงครับ” กรินพูดกับทนายความเพราะเขาไม่ยอมให้สิ่งที่พ่อสร้างมาเสียชื่อเพราะคนเห็นแก่ตัวพวกนี้แน่ “ก๊อกๆๆ..” “เชิญครับ” กรินตอบเสียงดังแล้วประตูห้องก็เปิดออก “เชิญครับ” อาวุธเชิญลูกค้าวีไอพีเข้าไปในห้องทำงานของเจ้านาย “สวัสดีครับเชิญนั่งก่อนครับ” กรินยกมือไหว้สองสามีภรรยาและมองไอ้หน้าหล่อที่มันจับก้นสิริยากรแล้วเขาอยากจะตั้นหน้ามันจริงๆก่อนจะนั่งลงและพยักหน้าให้หญิงสาวมานั่งข้างแฟนสาว “สวัสดีครับคุณกริน ผมต้องขอโทษด้วยที่รบกวนเวลาพักผ่อน” สิริภพรับไหว้เจ้าของร้านกับนางแบบสาวสวยและหนุ่มใหญ่ทนายความชื่อดัง “ไม่เป็นไรครับ ผมว่าเรามาเข้าเรื่องกันเลยครับเอาเรื่องเด็กของผมก่อนนะครับ” กรินพูดแล้วมองหน้าไอ้หื่นด้วยสาวตาดุดัน “คุณวรดิษย์จะรับผิดชอบตามที่คุณสิริยากรต้องการมั้ยครับ” ทนายความพูดขึ้นเพราะเขาได้ดูคลิปที่สิริยากรพูดกับลูกค้าแล้ว “คือผมยินยอมชดใช้ค่าเสียหายตามที่เธอเรียกร้องเพื่อให้เรื่องจบในคืนนี้ครับ” วรดิษย์พูดออกไปตอนนี้เขาไม่อยากเป็นข่าวไปในทางไม่ดีจึงยอมเสียเงิน “คุณสิริยากรจะว่ายังไงครับ” ทนายความถามหญิงสาวผู้เสียหาย “เอิร์นพูดไปเลยจ้ะว่าต้องการอะไร” เอริกาบอกสิริยากรเบาๆ “ดิฉันไม่ต้องการเงินค่ะ ดิฉันต้องการให้ผู้ชายคนนี้ขอโทษและแก้ข่าวพูดไปตามความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนี้ ส่วนเรื่องที่ดิฉันทำร้ายเขามันเป็นการป้องกันตัวค่ะ” สิริยากรพูดขึ้นอย่างไม่สนใจตอนนี้เธอถูกใครก็ไม่รู้ด่าอย่างเสียๆหายๆ “คุณวรดิษย์จะทำตามที่ผู้เสียหายต้องการมั้ยครับ” “เดี๋ยวผมจะให้ทนายมาคุย” วรดิษย์ไม่ยอมหากเขาแก้ข่าวก็คงถูกถล่มเละไม่เป็นชิ้นดีแน่และพ่อแม่ต้องอับอายคนทั้งประเทศ “ดิฉันจะแจ้งความค่ะ คุณกรินคะรบกวนขอหลักฐานด้วยนะคะ” สิริยากรมองหน้าวรดิษย์ด้วยสายตาสมเพช “พี่ให้ทนายความเตรียมไว้ให้แล้วครับ” กรินตอบแล้วยิ้มเขาจะช่วยสิริยากรเต็มที่ “เรื่องแค่นี้เธอถึงกับแจ้งความเลยเหรอ” เปรมมามองสิริยากรด้วยความไม่พอใจและดูถูกเหยียดหยาม “คุณอาจจะมองว่าเป็นเรื่องแค่นนี้เพราะมันไม่ได้เกิดขึ้นกับลูกสาวของคุณ แต่สำหรับดิฉันมันคือการกระทำอนาจารคุกคามทางเพศทำให้ตัวเองไม่ปลอดภัยทั้งที่อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายและไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเพราะดิฉันเป็นแค่พนักงานตัวเล็กและยังถูกประนามอีก ดิฉันยืนยันคำเดิมค่ะ และคุณทนายคะดิฉันจะขอแจ้งความคนที่เอาเรื่องนี้ไปโพสต์ลงโซเซียสทำให้ดิฉันเสียชื่อเสียงด้วยนะคะ” สิริยากรพูดกับเปรมมาก่อนจะบอกทนายความที่พร้อมจะทำตามความต้องการของเธอ “ได้ครับคุณสิริยากร นี่เป็นหลักฐานของคนโพสต์ที่ทางเราได้เก็บไว้แม้เขาจะลบไปแล้วก็ไม่เป็นไรเพราะที่แชร์กันไปก็ชัดเจนอยู่แล้วครับ” ทนายความวางเอกสารตรงหน้าหญิงสาว “ขอบคุณค่ะคุณทนาย” “มีคนโพสต์อะไรฉันขอดูหน่อยสิ” เปรมมาลืมไปเลยว่าตอนนี้ทุกคนสามารถทำอะไรก็ได้แค่มีโทรศัพท์ก่อนจะคว้าเอกสารมาดูอย่างไม่สนใจมารยาทก็เห็นเฟสบุ๊ค ไอจี ทวิตเตอร์ของลูกสาวและเพื่อนที่โพตส์เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้แล้วมองหน้าสามี “คุณอินนี่มัน มัน..” “เดี๋ยวครับคุณทนาย หนูเอิร์น” สิริภพนั่งอึ้งตั้งแต่ได้ยินทนายความเอ่ยชื่อของสิริยากรไม่ผิดตัวแน่หนูเอิร์นเป็นลูกสาวของเขาจริงๆ “มีอะไรครับคุณสิริภพ ตอนนี้ทั้งโรงแรมและร้านอาหารทองจันทร์ เรสเทอรองต์ กำลังถูกสังคมถล่มจากฝีมือของคนพวกนี้ทำให้เสียหายเสียชื่อเสียงซึ่งเรื่องนี้ผมยอมไม่ได้” กรินพูดเสียงเข้มตอกย้ำเข้าไปอีก “คุณอิน” เปรมมาหน้าซีดทำอะไรไม่ถูกเขย่าแขนสามีส่วนวรดิษย์ก็หน้าเสียตั้งแต่สิริยากรบอกว่าจะแจ้งความแล้ว “เรื่องหฯุเอิร์นจะแจ้งความก็จัดการได้เลยส่วนความเสียหายของร้านทั้งหมดผมจะรับผิดชอบเองครับ คุณกรินจะให้ผมทำยังไงก็บอกมาได้เลยครับ” สิริภพพูดกับเจ้าของโรงแรมและร้านอาหารชื่อดัง “จัดแถลงข่าวและพาทุกคนที่โพตส์มาขอโทษทางร้านและเอิร์นต่อหน้าสื่อมวลชนและคนทั้งประเทศ ถ้าทำไม่ได้ผมจะฟ้องเรียงตัวทุกคนและชดใช้ค่าเสียหายที่ทำให้เสียหายและเสื่อมเสียชื่อเสียง” กรินตอบชัดเจนเขาต้องสั่งสอนพวกที่เรียกตัวเองว่าไฮโซทำตัวอยู่เหนือคนอื่นทั้งที่เป็นคนเดินดินเหมือนกัน “ได้ ผมขอเวลา..” “พรุ่งนี้บ่ายผมจะแถลงข่าวครับ” ทำไมเขาจะต้องให้โอกาสคนที่ไม่ให้โอกาสคนอื่นล่ะยิ่งทิ้งไว้นานก็ยิ่งทำให้ร้านของเขาเสียหาย “ตกลงครับผมจะจัดการให้เรียบร้อย” สิริภพตอบกรินซึ่งมันก็ถูกของเขาที่ไม่ยอมอ่อนข้อให้และเขาก็ทำ “โอเค ผมจะทำตามที่ผู้หญิงคนนี้ต้องการ” วรดิษย์มองเห็นความหายนะมาเยือนจึงรีบรับปากหากอีกฝ่ายแจ้งความฟ้องร้องเขาก็ผิดอยู่ดีเพราะหลักฐานชัดเจน “เรื่องของคุณสิริยากร คุณต้องแก้ข่าวและสารภาพความจริงและขอโทษเธอพร้อมกับค่าเสียหายหนึ่งล้านบาท ส่วนเรื่องของคนที่โพสต์โทำให้โรงแรมและร้านอาหารเสียหายคนที่โพสต์จะต้องขอโทษทางร้านและขอโทษคุณสิริยากรและชดใช้ค่าเสียหายที่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงทางร้านอาหารคนละห้าแสนบาทและคุณสิริยากรคนละห้าแสนบาทครับ” ทนายความจัดการเรียกร้องค่าเสียหายให้เจ้านายและพนักงานของร้านที่เสียหาย “อะไรกันอีกล่ะ ผมยอมรับแล้วต้องเสียเงินอีกหเหรอ” วรดิษย์ถามด้วยความไม่พอใจ “ตอนทำ ทำไมมีคิดแล้วตอนนี้จะมาโวยวายทำซากอะไรวะ ลูกผู้ชายกล้าทำก็กล้ารับไม่งั้นไปเอาผ้าถุงมานุ่งเลยดีกว่า” กรินพูดเสียงเย็นมองวรดิษย์ตาขวาง “ก็ได้” วรดิษย์ยอมง่ายๆไม่อยากงัดข้อกับหนุ่มหล่อตรงหน้าที่กว้างขวางในหมู่นักเลงรถหรู “ฉันว่าคุณเรียกร้องค่าเสียหายเยอะไปนะ คนห้าแสนห้าก็น่าจะพอ” เปรมมาขอลดค่าเสียหายที่ต้องจ่ายคนละหนึ่งล้านบาท

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more