“ขอบคุณครับคุณเอิร์น งั้นตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะครับ” ตอนนี้เป็นเพื่อนก่อนก็ยังดีแต่ต่อไปจะเป็นอะไรมันอยู่ที่ใจของเขาแล้วว่าจะเอาชนะให้เธอได้หรือไม่เพราะสิริยากรไม่ได้มีท่าทีอะไรกับเขาเลยสักนิดจนเขาชักจะไม่มั่นใจเสน่ห์ของตัวเอง
“ค่ะ”สิรยากรยิ้มให้เพื่อนใหม่แล้วชะงักเมื่อสบตากับเขาก่อนจะหันหน้าออกไปมองนอกรถด้วยความเขินเพราะฝ่ายชายแสดงออกทางสายตาว่าชื่นชมเธอ
ชยางกูรก็ชะงักไปเมื่อสบกับหญิงสาวแล้วก็ชวนคุยเรื่องงานทำให้สิริยากรกลับมาคุยอีกครั้งจนเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงรถตู้คันใหญ่ก็เลี้ยวเข้าไปในคอนโดหรูที่สิริยากรพัก
“คุณเอิร์นพักที่นี่เหรอครับ” ชยางกูรถามหญิงสาวเพราะกรินก็มีเพนท์เฮ้าส์ที่นี่
“ค่ะ,เอิร์นเช่าห้องของพี่กรินค่ะ”
“เช่าห้องพี่กรินเหรอครับ เพนท์เฮ้าส์เหรอครับ” เขารู้ว่ารุ่นพี่มีห้องพักอยู่ในตึกสูงริมแม่น้ำเจ้าพระยาและเคยมาดื่มชช่วงที่กลับมาเมืองไทยใหม่ๆหลายครั้งทำไมไม่เห็น
