The Girl He Lost

CHAPTER 04: IT'S YOU BUT NOT REALLY YOU

Nang makapasok ako sa kwarto ko ay agad akong nahiga sa kama ko

"Finally, I can rest now." Saad ko nang makahiga ako sa kama ko

"A marriage without love will never be called marriage."

"Everything is so f****d up" bulong ko sa aking sarili at ipinikit ko na lamang ang aking mga mata

KNOCK! KNOCK! KNOCK!

"Who?"

"It's me, kuya" Saber said

"What do you want from me?" Tanong ko

"Nothing. Mom just ordered me to see what you were doing." He replied

"For someone's sake. Bakit kailangan ka pa nyang utusan na tignan kung anong ginagawa ko eh thirty years old na ako at hindi teenager" iritadong saad ko naman

"Ayon na nga eh thirty ka na pero wala ka pa ding asawa't anak!"

"When I go out and see you, I will really skin you alive!" Sigaw ko at narinig ko naman ang pagtakbo ni Saber paalis sa kwarto ko

Fuck! What's their problem with me?!

A few days have passed since our family dinner, and I'm just doing my job again, so my company's monthly rate has gone up again, not only the enterprise but also the entertainment company I hold, and thanks to Saber, so many applicants went to our audition because of his influence. Sa araw na mga lumipas ay sa trabaho ko lang na naman umiikot ang oras at mundo ko

"Sir, andito na po ang ibang papeles na kailangan nyong tignan at pirmahan" aniya Sid nang makapasok ito sa opisina ko

"Ilagay mo na lang muna yang mga 'yan sa kabilang lamesa" saad ko naman habang patuloy kong binabasa ang iilang papeles na aking hawak

"Ah!" Sigaw ko ng biglang may kumirot sa ulo ko

"Are you okay, sir?" Nag-aalalang tanong sakin ni Sid

"I-i'm o-okay, it's just an head ache" sambit ko at hinawi ang kamay ni Sid

"Sir, It's been a week and all you've done is work. You can rest because the company is doing great thanks to you, so you should rest for a while and take care of your health." Said Sid

"Ang sabi ko ay ayos lang ako" I insist. Pero nagulat naman ako sa sunod na ginawa ni Sid

"What are you doing?!" Singhal ko sa kanya

"Sir, alam kong importante ang trabaho at kumpanya pero mas importante pa rin ang kalusugan nyo kaya hangga't hindi kayo nakakapagpahinga ay hindi ko rin ibibigay sa iyo ang mga 'to!" Singhal nito sakin nang makuha ang mga papeles sa akin

"Ibibigay mo sakin 'yan o hindi kita papasahurin?" Pananakot ko sa kanya

"If that's the case, I'll just resign." Sid said, as if what he said had no effect on him.

"Tinatakot mo ba ako?!" Inis kong tanong sa kanya

"Hindi, sir." Halata sa boses ni Sid ang pagiging seryoso nya. Knowing Sid, I know he won't really hesitate to resign if I don't follow his wishes.

"Okay fine." I surrender

"I'll just call Ricky to drive you and accompany you outside." Sid added.

"At saan naman ako pupunta aber?" Tanong ko sa kanya

"Kahit saan, basta yung lugar na makakapagpahinga ka" mabilis nyang sagot

"Edi uuwi na lang ako sa bahay ko"

"Hindi ka pwedeng umuwi sa bahay mo, sir, dahil pinadala ko ang ibang gawain mo doon at natatakot ako na baka kapag umuwi ka eh hindi ka magpahinga" hindi pagsang-ayon ni Sid sa sinabi ko

"Nakakapagpahinga naman ako ah" saad ko

"Nasaan ang sinasabi mong pahinga, sir?" He asked sarcastically

"Anyway, hihintay na daw kayo ni Ricky sa baba" dagdag pa nya

"Sige, sabihin mo sa kanya na pababa na ako" tugon ko

At gaya nga ng hiling sakin ni Sid ay iniwan ko muna ang trabaho ko at kasalukuyan akong nasa byahe kasama si Ricky, ang isa sa mga driver ko

"Saan tayo pupunta, sir?" Tanong ni Ricky habang nagmamaneho

"Kahit saan basta ang mahalaga hindi mag-resign si Sid" mabilis na sagot ko naman sa kanya

"hmmm"

"Kung may sasabihin ka ay sabihin mo na" sabi ko naman

"Kung ayos lang sa inyo, sir, pwede ko kayong dalhin sa lugar na madalas naming puntahan ng girlfriend ko" aniya Ricky

"May girlfriend ka?" Tanong ko

"Hehe, opo, sa katunayan nga nyan eh limang taon na kami" nakangiting tugon nya sakin

Sa pagkakaalam ko ay twenty-five palang itong si Ricky, hindi ko akalain na may girlfriend na pala sya at higit sa lahat ay limang taon na sila

Wait. What? Sa lugar na madalas nyong puntahan ng girlfriend mo?" Naguguluhang tanong ko sa kanya

"Opo" sagot nya

"Kung dating spot lang iyan ay hindi na lang" sabi ko at muli akong sumanday

"Hindi po, sir, park lang po 'yon at kaya lagi kaming andoon ng girlfriend ko eh dahil doon namin madalas pinupunta yung alaga nyang aso para makipaglaro sa ibang aso" paliwanag naman nya sakin

"And?"

"Atsaka marami ring food stall sa paligid ng park kaya kahit mag-isa ka lang magpunta doon eh ayos lang" dagdag pa ni Ricky

"Is that so?" Sabi ko naman. Base sa pagkakabigkas ni Ricky sa park na 'yon mukhang maganda ngang puntahan, bigla tuloy akong nagkaroon ng idea para next project ng kumpanya namin, siguro ay pwede kong magamit ang park na 'yon bilang subject as new project

"Andito na po tayo, sir" ang bilis naman

"Bakit parang ang bilis lang natin?" Tanong ko

"Wala po kasing traffic" mabilis nyang sagot sakin

"Ah" I just said that, and I quickly got out of the car. And when I got out of the car, a clean and very beautiful park appeared before my eyes.

Hindi ko alam na may ganitong lugar pala dito.

"Anong balak nyong gawin, sir?" Tanong ni Ricky

"Take me to a place where there aren't too many people, and if only it were possible, it would be the one with only trees." I replied

"Ah! May alam akong magandang spot, sir!" Masiglang saad naman ni Ricky at nauna na itong maglakad na sya namang agad kong sinundan

Matapos ang ilang minutong paglalakad ay nakarating na rin kami sa lugar na tinutukoy ni Ricky at gaya nga ng sinabi nya ay wala masyadong tao ang nagpupunta sa parte ng parke na ito. "Ricky, buy me coffee and whatever food you think that I will like." I told him after I sat on the bench.

"Sige po" sagot nya naman sakin at agad na umalis para gawin ang iniutos ko sa kanya habang ako naman ay naupo lang sa bench at nagmasid masid sa aking paligid

"Mommy! Nile! HUHUHUHUHU!"

"Huh?" Saad ko nang makarinig ako ng boses ng isang batang sumisigaw habang umiiyak

"Mommyyyyyyy!" Muling sigaw nito kaya naman tumayo at naglakad upang hanapin kung saan nanggagaling ang boses na naririnig ko

"Malapit lang 'yon dito eh"

"Mommyyyyyyy!"

"Mommyyyyyyy!"

"Mommyyyyyyy!"

"I finally found you." Saad ko matapos ko itong makita sa halamanan. It was a chubby little girl with black and long wavy hair.

"What are you doing here alone?" Tanong ko dito ngunit patuloy pa rin itong umiiyak habang nakayuko kaya naman umupo ako upang maging kapantay sya

"Hey, are yo----" hindi ko na naituloy ang dapat kong sasabihin ng iangat ng batang babae ang kanyang ulo

"It's the same girl who bumped into me at the airport the last time!" Bulong ko sa aking sarili

"Mommy huhuhuhu!" Saad nito habang patuloy na umiiyak

"Are you lost again?" Tanong ko dito at kanya lamang akong tinanguan. Gaya ng una naming pagkikita ay pagtango lang ang kanyang sinasagot

"Sir River!"

"Oh, Ricky, you're back" sabi ko nang lingunin ko ito

"Anong ginagawa nyo dito, si---- BAKIT MAY BATA KAYONG KASAMA?!" Sigaw ni Ricky sa gulat

"Waaaa! Mommyyyyyy!"

"Look what you've done, Ricky" sambit ko

"Sorry, sir"

"Pero anong ginagawa mo dito at bakit may kasama kang bata?" Tanong nya

"Hhyyss, kanina pagkaalis mo ay may narinig akong batang umiiyak at hinanap ko kung saan and look, I found her here" paliwanag ko naman sa kanya

"Nawawalang bata?" Kunot noong tanong pa nya

"Sa tingin mo ba mapupunta 'tong batang ito dito kung hindi sya naliligaw?" Sarkastikong tanong ko naman sa kanya

"Ah! HAHAHAHAHA oo nga naman, may point kayo, sir" damn, ang slow naman nito

"Eh tinanong mo na ba sya kung bakit sya andito, sir?" Dagdag pa nya

"I asked her earlier what she was doing here and if she was lost again, but she just nodded at me in response." I said

"Hi baby girl, what's your name?" Tanong dito ni Ricky ngunit tinitigan lamang sya nito

"HAHA! She's not answering" kamot ulong aniya ni Ricky

"Ay teka, anong naliligaw ulit? Kilala mo ba sya, sir?"

"She bumped into me at the airport when I came back from my business trip. That time she also got lost." Paliwanag ko

"Ahh, kaya pala"

"How old are you?" Tanong ko sa batang babae, ilang beses muna itong kumurap kurap bago initaas ang kanyang kaliwang kamay at nag-peace sign

"Two years old?" Sabay naming saad ni Ricky

"No wonder she behaves like this." Sambit ko

"Kaya nga po, normal lang sa mga batang nasa edad nya ang maging tahimik lalo na kung hindi nila kilala ang taong nasa harap nila" pagsang-ayon naman sakin ni Ricky

"Mommy" mahinang aniya ng batang babae ngunit sapat pa rin ito upang marinig namin

"Nahiwalay ka ba sa mommy mo?" Tanong ni Ricky sa kanya, obvious namang nahiwalay yung bata sa magulang nya kaya bakit kailangan pang tanungin ng ganun?

"Bakit hindi na lang muna tayo bumalik kung saan ako nakaupo kanina para mas matanong mo sya ng maayos?" Saad ko naman

"Sige po, sir" mabilis nyang

"Okay, let's go" I said and I quickly get up and walk

"Sir?" Tawag sakin ni Ricky

"What?"

"Hindi nyo po bubuhatin yung bata?" Tanong nya sakin kaya naman napakunot ang noo ko

"What do you mean?" Tanong ko

"Sir, dala ko po ang pagkain nyo kaya imposibleng mabuhat ko itong bata" paliwanag nya

"So, anong gusto mong sabihin?" Kunot noong tanong ko sa kanya

"Na ikaw po ang magbuhat sa kanya" nakangiting sagot nya

"What? Are you ordering me to carry a child? Are you serious about what you're saying?" Sunod sunod ko namang tanong sa kanya ng nakangiwi

"Eh may dala dala po ako eh, alangan namang iwan natin dito itong bata" sabi pa ni Ricky kaya napakamot na lamang ako sa aking ulo

"Fine, fine" iritadong saad ko at agad kong binuhat ang batang babae at muli akong nagsimulang maglakad

"Oh, ngayong magkalapit kayo, sir, parang may hawig kayo sa isa't isa" aniya Ricky habang naglalakad kami pabalik

"What nonsense are you saying?" Kunot noong tanong sa kanya

"Oo nga, sir, pero siguro dahil magkakulay lang kayo ng kulay ng mata kaya medyo hawig kayo" paliwanag nya

"Huh? Just because we have the same eye color doesn't mean that we resemble each other." I said

"Oh, right sir" mahinang saad naman ni Ricky

Nang makabalik kami sa pinanggalingan ko kanina ay agad kong inupo ang batang babae sa bench at muli itong kinausap

"Little girl, do you have your mommy's contact number?" I asked, but she just stared at me as if she didn't understand what I was saying. f**k! Bakit ang hirap kausapin ng mga bata?!

"Ako na, sir" pagboboluntaryo naman ni Ricky kaya naman hinayaan ko na sya na lang ang makipagusap dito

"Baby girl, what's your name?" He asked

"M-mawina" utal nyang sagot

"Mawina?" Kunot noong tanong ko at mabilis ako nitong inilingan at nagsalitang muli.

"Mawina" Inulit nya lang ang sinabi nya kanina

"Madina?" Tanong ni Ricky at muli, umiling na naman ang batang babae

"Mahina?"

"Malina?"

"Marina?"

"Oh!" Sigaw ng batang babae

"Oh, Marina ang pangalan nya, sir" saad ni Ricky habang nakangiti

"Why can't she pronounce her name properly?" Bulong ko sa aking sarili ngunit narinig pa rin pala ito ni Ricky

"Sa edad nya kasing 'yan, sir, hindi talaga malabo na hindi sya mabulol sa letter R, karamihan talaga sa mga bata eh bulol bulol magsalita lalo na sa mga ganito ang edad" paliwanag ni Ricky

"Bakit parang ang dami mo naman atang alam sa mga bata?" Tanong ko sa kanya

"May pamangkin na po kasi ako na halos kasing edad nya lang" mabilis nyang sagot sakin

"Anyway, may malapit bang police station dito para doon na lang natin dalhin itong bata?" Pagiiba ko naman ng usapan

"Meron po, paglabas natin ng park sa kabilang kanto mayroong istasyon ng pulis doon" sagot nya sa akin

"Okay. Akin na iyang kape ko at ikaw na ang magbuhat sa kanya atsaka ibigay mo na lang sa kanya yung pagkain ko, pupunta na tayo ngayon sa police station para kung sakali ay doon na lang sya hanapin ng mga magulang nya" sabi ko naman at mabilis akong naglakad papalayo nang makuha ko sa kanya ang kape ko

"T-teka lang, sir!" Utal na sigaw nito sakin ngunit hindi ko na ito pinansin bagkus ay nagpatuloy na lang ako sa aking paglalakad

FIVE MINUTES LATER

"Ito na ba 'yon?" Tanong ko kay Ricky



"Opo" sagot nya naman

"Let's go" saad ko

Nauna na akong pumasok sa loob ng istasyon at laking gulat ko naman nang may marinig akong isang pamilyar na boses sa di kalayuan kaya agad ko itong hinanap sa piligid hanggang sa makita ko ang isang pamilyar na pigura sa information desk ng istasyon. Tila ba parang huminto ang paligid ko nang makita ko ang likod ng taong ito, likod palang ay alam ko na agad kung sino ang taong ito

"Keilee"

"Sir, maliit na batang babae po sya tapos nakasuot sya ng pink dress, basta yung looks nya mukha syang strawberry dahil sa suot nya tapos ang chubby nya, itim at wavy yung buhok nya at naka-full bangs din sya" rinig kong paliwanag nya sa pulis

Kahit hindi sya humarap, sa boses palang ay alam ko ng sya si "Keilee" no. f**k! Bigla na lang ako nagsalita ng hindi ko man lang namamalayan!

"Y-y-you?!" Utal nyang saad na may halong gulat nang makita ako nito at kasabay naman nito ang pagdating ni Ricky at ng batang babaeng nakita namin

"S-sir, b-bakit a-ang b-bilis m-mo n-namang m-maglakad" aniya Ricky na kinakapos ng hininga dahil sa hingal

"Mommy!"

"Eh? Marina... Marina!" Singhal ni Keilee at mabilis itong tumakbo papunta sa direkyon ni Ricky at kinuha ang batang babae

"Oh my gosh, where have you been? Sobrang nag-alala si mommy sayo, ayos ka lang ba?" Usap ni Keilee sa batang babae

Wait, this girl Keilee's daughter?! How come?!

"Keilee, anong ba--- Marina? Oh thank god, nahanap ka na rin" saad ng isang boses mula sa aking likuran kaya agad ko itong nilingon upang tignan

"Hunter" tawag sa kanya ni Keilee nang makalapit ito sa kanila

"Um, nahanap po ng boss ko si Marina sa dulo ng park kanina. Huwag po kayong mag-alala ma'am Keilee dahil ayos lang yung bata" paliwanag dito ni Ricky. Oh, I almost forgot na kilala pala ng mga driver ko si Keilee, because she used to be my wife

"T-thank you" saad naman ni Keilee at nginitian nito si Ricky ngunit bakas sa mukha nito ang pagkagulat nang makita ako.

"You know each other?" Tanong nung lalaking kasama ni Keilee

"Well, yeah hehe" Keilee answered awkwardly

"Wow, hindi ko akalain na may pamilya ka na pala ma'am Keilee, kaya pala kanina ay iniisip ko na parang may kamukha itong bata na kilala ko pero hindi ko lang matandaan ng maayos pero ngayong magkatabi na kayo, kuhang kuha nya ang mukha mo HAHAHAHA" sabi naman ni Ricky na tuwang tuwa pa

"Ano, um... Salamat sa tulong nyo at madali kong nahanap ang anak ko" saad ni Keilee

So anak nya talaga itong batang babae, sinong tatay? Itong kasama nyang lalaki? Mukhang imposibleng sya ang tatay ng anak ni Keilee

"Hunter, mauuna na kami ni Marina sa sasakyan dahil si Danwil lang ang bantay doon ni Nile. Ikaw na ang bahala dito" dagdag pa nya

"Sure, you go first" said the guy named Hunter and Keilee left quickly without even looking at me.

"I just want to say that I am very grateful that you found Marina, so if you want compensation, just tell me." Nakangiting saad naman sakin nung Hunter

"We don't need anything, ginawa lang namin ang tama. Let's go, Ricky" I said coldy

At aalis na sana kami nang bigla ulit itong magsalita

"It was exactly what I expected from a River Collymore." He said

"What did you say?" Muli ko syang hinarap

"Well, all I'm saying is why would you ask for anything in return for what you did. You are River Collymore. You already have everything, so why would you ask for something na kaya mo namang kunin di ba?" He smirked at me. Why do I feel like this man is provoking me?

"That's why I said I don't need anything in return for what I did, because just like you said, I could get everything I wanted." Sabi ko naman sa kanya

Hindi ko na sya hinintay na magsalitang muli bagkus ay muli ko na syang tinalikuran at naglakad papalabas ng istasyon at sa aming paglabas ay nakita ko si Keilee sa tapat ng isang itim na kotse at mukhang may kausap sa telepono nya

"Aalis na po ba tayo, sir?" Tanong sakin ni Ricky

"Oo, bumalik na lang tayo sa kumpanya" mabilis na sagot ko naman sa kanya

"Sige, sir, kukuhain ko lang po ang sasakyan. Hintayin nyo na lang ako dito" saad nya at mabilis na naglakad paalis at hindi man lang ako hinintay na magsalita

"f**k, this is so awkward" bulong ko sa aking sarili

"Mr. Collymore" huh? Who called me that?

"Keilee?" Saad ko nang malingon ko ito. You're calling me by my surname now, huh?

"Gusto ko lang magpasalamat na nahanap nyo si Marina"

"That's nothing" sabi ko naman.

Sa loob ng dalawang taong hindi naming pagkikita eh masasabi kong sobrang laki ng ipinagbago ni Keilee, lalo na ang pagtingin nya sakin. If you look back then, she seemed timid and she was having a hard time looking me in the eye, but now it's different to the point that it seems like Keilee is no longer in front of me but someone else.

"Then, mauuna na ako" saad nya at agad akong tinalikuran upang bumalik sa pwesto nya kanina ngunit hindi pa man ito nakakalayo ng tuluyan ay hinatak ko na ang kamay nya para pigilan

"Wait!" I said as I grab her wrist

Kitang kita ko naman ang pagkagulat sa mga mata ni Keilee dahil sa aking ginawa kaya agad nyang kinuha pabalik ang kanyang kamay

"What do you think you're doing?!" She asked in shock.

"Oh, I just have a question"

"Just because you have a question for me doesn't mean you have to touch or grab my wrist." Pagmamaldita nya sakin

"That's because you're suddenly leaving" sabi ko naman

"Wala naman na tayong ibang paguusapan, gusto ko lang magpasalamat sa ginawa mo. That's all" paliwanag ni Keilee. Well, I guess pati na rin ang way ng pakikipagusap nya sakin noon ay nagbago na rin ngayon

"Is she your daughter?" Tanong ko at ilang segundo pa bago ako sinagot ni Keilee

"Yeah, she's my daughter, and what's that with you?" Seryoso nyang sambit

"Who's the father?" Tanong ko pa

"Bakit kailangan mo pang malaman?" Mabilis naman nyang sagot habang nakataas ang kanyang kanang kilay sakin

"Well, nothing. I'm just amazed because we've only been annulled for two years and you've already started a family." I smirked at her as if I was provoking her

"As far as I know our marriage was just a contract and we didn't even have a proper wedding, so you can't use those words on me because the reason why I became Mrs. Collymore was for the same benefit of the two of us." She said as she crossed her arms and smile at me as if she was looking down on me

"Keilee!"

"Oh, since nasagot ko lahat ng tanong mo eh pwede na ba akong umalis, Mr. Collymore?" She asked and I just nod at her as my response

"Well then, salamat ulit sa pagkakahanap sa anak ko. I hope we never meet again." Aniya Keilee bago ito tuluyang umalis at kasabay naman nito ang pagdating ni Ricky dala dala ang sasakyan kaya agad na akong sumakay dito

"Nakausap nyo po si ma'am Keilee?" Tanong sakin nito habang nagmamaneho

"Oh, she just thanked me." I replied

"Grabe, parang noon lang ay laging naghihintay si ma'am Keilee sa inyo na umuwi para sabay kayong maghapunan pero ngayon may pamilya na sya. Kung hindi siguro kayo naghiwalay eh siguro may anak na din kayong dalawa, sir" busalan ko kaya ang bibig nitong lalaking 'to. He's very nosy.

But did he just say na lagi akong hinihintay ni Keilee umuwi para sabay kaming kumain?

"Buhay nya 'yon, Ricky, hindi na dapat tayo mangialam doon" saad ko naman

"Sorry, sir" aniya Ricky at nagpatuloy na lamang sa pagmamaneho

AT RIVER'S OFFICE

"Bakit bumalik kayo agad?" Tanong sakin ni Sid

"Something happened" walang ganang sagot ko sa kanya at nagtuloy tuloy akong maglakad papunta sa lamesa ko at doon nagpahinga

"Tatlong oras palang simula nung umalis kayo dito kanina, ang bilis nyo naman masyado?" Tanong pa nya

"Sid, sayo na rin nanggaling na tatlong oras na ang nakalipas, siguro naman ay sapat na 'yon di ba? Can't you just let me work?" Iritadong sambit ko dito

"Okay fine, hindi ko na kayo kukulitin" aniya Sid

At gaya ng araw araw kong buhay ay bumalik na naman ako sa pagtatrabaho ng buong araw. But why do I seem distracted now?!

"f**k, bakit hindi mawala sa isip ko si Keilee at yung anak nya" usap ko sa aking sarili, hindi ko alam kung bakit hindi sila maalis sa isip ko

RING! RING! RING!

"Who the f**k is calling me at this hour?" Saad ko nang marinig kong may tumatawag sakin at agad ko naman itong sinagot nang makita ko ang pangalan ni Seven sa lockscreen ko

"Anong kailangan mo?"

"Are you free tonight?"

"Anong meron?"

"Raji wants to have a drink with the three of us."

"He's back?"

"Oo, tinawagan ko na din si Red. Sasama daw sya, so bali ikaw na lang ang hinihintay namin"

"Anong oras ba?"

"7 pm at Cloud"

"Okay, I'll go straight there after I finish my work."

"Sige"

"Timing nga naman ni Seven" saad ko matapos kong maibaba ang tawag at saglit na nagpahinga

AT CLOUD EXACTLY 7:30 PM

"Oh! Mr. Collymore, good evening." Bati sakin ng bar tender

"Good evening, asan sila Seven?" Tanong ko naman sa kanya nang hindi ko makita sa mga table sila Seven

"Nasa VIP po sila, kayo na lang ang hinihintay na dumating" sagot nito habang nagpupunas ng baso

"Ganun ba?" Saad ko

"Saang room sila?" Dagdag ko pa

"Ah! Teka lang po ah... Maeee! Samahan mo nga si Mr. Collymore sa VIP room kung nasaan sila Mr. Keller!"

"Mr. Collymore, this way please" aniya ng babaeng tinawag nung bar tender na kausap ko

Agad naman akong naglakad sa direksyong kanyang tinuro. "How long have they been here?" Tanong ko sa waitress na kasama ko

"Mga isang oras na din po silang andito" mabilis nitong sagot sakin

"I see"

Matapos naming makaakyat sa second floor ng bar kung nasaan ang mga VIP room ay mabilis na itinuro ng waitress ang kwarto kung nasaan sila Seven

"You may go now" sabi ko rito at agad naman itong umalis

"Yow! You're late Mr. Businessman" asar ni Seven nang makapasok ako sa loob

"Shut up freeloader hacker" saad ko sa kanya

"Dude! I'm just kidding, bakit mo ko pinepersonal?" Sambit naman nya habang nagpapaawa

"I'm also just kidding you" I said as I sat down beside Raji

"Anyway, it's so rare for you to ask us to drink. Anong meron? Did someone reject you?" Tanong ko naman kay Raji

"Stop with your jokes. River, it's been a few months since we last got together, so I took this day to invite you for a drink." Paliwanag naman ni Raji sakin

"Base sa tono ng boses mo eh mukhang may nangyari nga" I said after I took a sip on my drink

"Well, it's just you kno----" hindi na naituloy ni Raji ang kanyang sasabihin nang pangunahan ito ni Red na magsalita

"It looks like our pilot friend has found love at first sight with one of his passengers." Said Red

"What?" Kunot noong tanong ko

"Well, it's just an unexpected encounter." Aniya Raji naman

Matapos iyon ay wala ng nagsalita ni isa samin ulit bagkus ay uminom na lang kami ng uminom. It seems like I'm getting some idea why Raji asked us to drink tonight.

Ilang minuto pa ang lumipas bago nagsalitang muli si Raji. "She is an archeologist. I saw that in her ID when I helped her pick up the things she dropped." He said as he took a sip on his drink. Base sa tono ng boses ni Raji ay mukhang tinatamaan na sya ng alcohol

"Buti ka nga at least alam mo kung sino yung babaeng gusto mo, samantalang ako ito... Picture lang ang meron at ang alam ko lang sa kanya ay isa syang dancer" saad naman ni Red at sabay na tinungga ang beer na inumin nya. Hindi ko alam pero parang tinatamaan na rin ako ng alcohol dahil sa puro whisky angg iniinom ko

"Huh? What's happening?" Kunot noong tanong naman ni Seven na halatang naguguluhan sa nangyayari

"Well, I actually met Keilee earlier" saad ko at bigla namang tumigil ang paligid ko at kasabay naman nito ang sabay sabay na pagtingin sakin ng tatlo na may halong pagkagulat sa kanilang mga mukha

"Don't look at me like that, because I was also surprised when I saw her earlier." Sabi ko naman

"WHAT?!" Sigaw na tanong sakin ni Seven

"Saan kayo nagkita?" Tanong pa ni Red

"What happened?" Dagdag na tanong naman ni Raji

"Well, I saw a lost girl earlier in the park and I immediately took her to the police station to report that the girl was missing. Then, there I saw Keilee talking to a police officer, and it turns out that she was the daughter of Keilee, the girl I brought with me." Paliwanag ko sa kanila at hindi ko naman inaasahan ang naging reaksyon nilang tatlo

"MAY ANAK NA SI KEILEE?!" Sabay sabay nilang tanong dala ng gulat

"Yeah, kahit ako din naman ay nagulat nung nalaman kong may anak na sya at higit sa lahat ay kamukhang kamukha nya pa yung batang babae" sabi ko pa

"Damn, that's unexpected. Ang akala ko mahal na mahal ka ni Keilee kahit pa kontrata lang naman yung kasal nyo noon but it turns out na mabilis ka nyang nakalimutan at bumuo na lang ng pamilya" aniya Raji na mukhang nawala ang pagkakalasing dahil sa balitang sinabi ko

"The funny thing is that I also met her daughter at the airport. It was like deja vu because when I first met Keilee's daughter at the airport, she was lost that time too, and now I met her again because she went missing again." Sabi ko

"Napaka-malas naman ng batang iyan, lagi na lang nawawala" sambit ni Seven na ikinatawa naman nung dalawa

"Shut up, Seven, kung wala kang ibang sasabihin" saway ko naman sa kanya

"Malay mo tadhana palang magkita kayo ni Keilee at malay mo naman hindi nya anak yung bata di ba?" Sabi ni Red

"I asked her if the girl was her child and she told me that the girl was daughter" sagot ko sa kanya

"What a turn out of event" aniya Raji

"And she's with a guy named Hunter." Dagdag ko pa

"Are you affected?" Kunot noong tanong sakin ni Seven

"What do you mean?" Tanong ko naman sa kanya

"What I said is what I mean" seryosong sambit nito sakin

"Why should I be affected when we don't have any relationship anymore and one more thing, the only thing that tied us together two years ago was our contract, right?" I smirked at him

"Eh kung ganun naman pala eh bakit ang asim ng mukha mo habang kinukwento mo samin na nagkita kayo at nalaman mong may anak na sya plus you frowned as you mentioned na may kasama syang lalaki na Hunter ang pangalan?" Bakit pakiramdam ko ay ine-enterogate ako ni Seven?

And one more thing. Did I really make such a face as Seven told me?

"Why would I make such a face?" I asked

"Who knows" said Seven

Hindi ko alam kung dala ba ito ng alak ko o nahawa lang ako sa mood nila Red at Raji. Pero kung tutuusin, sobrang nakakagulat talaga na may pamilya na agad ni Keilee dahil parang kahapon lang ay mag-asawa pa kami sa papel pero ngayon? I guess people do change

"Nagkita kita lang ba tayong apat para pagusapan ang mga problema natin sa mga babae sa buhay natin?!" Iritadong sabi ni Red at tinungga na naman ang isang boteng alak na hawak hawak nya

"Dude! Magdahan-dahan ka nga sa pag-inom mo ng alak, may photoshoot ka pa bukas ng hapon di ba?" Saway naman sa kanya ni Seven

"Pwede ko namang i-cancel 'yon kung gusto ko eh" aniya Red

"Anong pwede mong i-cancel? Nakakalimutan mo bang sobrang laking project ng photoshoot mo bukas?!" Singhal ni Seven sa kanya

"Oo na, oo na" aniya Red at binitawan na ang alak nya

"Kung hindi lang ako papatayin ng kapatid mo ay hahayaan talaga kitang uminom ng uminom" reklamo ni Seven kay Red

"Nagulat lang ako na sobrang laki ng ipinagbago ni Keilee sa loob ng dalawang taon" biglang saad ko

"What did you say, River?" Tanong sakin ni Seven. He looks drunk

"Well, hindi naman na nakakagulat kung magkakapamilya sya" I said

"I wanna know about these girl" said Red

"Sana magkita kami ulit" Raji

"WHAT THE HECK?! WHY ARE YOU GUYS IN TROUBLE WITH WOMEN WHO ARE NOT EVEN YOURS TO BEGIN WITH?!" -Seven