PUMUNTA kaming memorial kung saan nakalibing si Martin. Hindi ako makapaniwalang sa muli naming pagkikita ay narito siya at mahimbing na natutulog. Kinuha ni Tyler ang isa kong hawak na kandila upang magtulos din.
Habang pinagmamasdan ko ang litrato ni Martin na nakapaskil sa lapida, hindi ko maiwasan ang masaktan. Ang lalaking pinangarap ko makasama ay wala na. Napuno ng galit ang puso ko pero may parte pa rin na pagmamay-ari niya, ito yung pagmamahal na hindi kailanman nawala.
Inaya ko si Tyler na dumaan sa simbahan at gano’n na lang din ang pagkagulat ko noong magsalubong kami ni Georgia, kasama ang kanyang anak at asawa.
Napansin niya ang kasama ko at bumakas sa kanyang mukha ang labis na pagkagulat. Malaki ang ipinayat si Tyler, naging hapis ang mukha, at maging a
