Chapter 32

1295 Words

Pasado alas-sais na ng umaga ng marating nila Kevin ang paanan ng talampas. Mataas ito at tinatansyang nasa halos apat na libong steps pa bago marating ang tuktok nito. Wala naman masyadong tao sa paligid at tanging ang malamig na hangin lamang ang yumayakap sa mapusok na balat. Tila Isa itong pamamaraan ng kalangitan upang suruin ang kaibuturan ng bawat taong umaakyat sa talampas dahil sa bawat pagyakap nito ay nagbubukas ng pintuan ng mga pusong naliligaw ng landas. Madalas, kapag ang tao ay nakawala sa napakahirap na sitwasyon ng buhay, they bloom. They shine and they grow. Siguro ang pag-akyat sa matarik na bundok ay hindi nakakawala ng pangamba at takot, kundi ang marating ang tuktok at matanaw ang naabot ng mga pawisang paang tinakbuhan ang masalimuot na kahapon. “Siguradong uuwi n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD