CHAPTER 22
Hindi naman nagtagal si Kany sa hospital. Kinahapunan ay umuwi na agad sila kasama niya ang Donya at ang isang katulong ng Palasyo. Pagkababa pa lang ng sasakyan ay agad na napatingin si Kany sa malawak na mansion ng mga Valerioso. Dati, pakiramdam niya ay ligtas siya sa lugar na iyon. Pero ngayon… Parang isa na lang itong kulungan. Tahimik siyang naglakad papasok, kasunod si Donya Karah Isabelle at ang katulong. Mabigat ang bawat hakbang niya, parang may kung anong hinihila pababa sa kanya. Pagpasok niya sa loob, kusa siyang napatingin sa paligid. Umaasang makita agad si Dylan at baka nandun lang ito at naghihintay lang sa pag-uwi nila. Pero wala siyang nakita. "Magpahinga ka na lang agad, hija." Sabi ni Donya Karah Isabelle sa kanya. "Nandito lang ba kaya si Dylan, Mom?" t
- Writer
