Forbidden

Chapter 11 - Realization

Brent's pov

Palabas na sana ako nang may kumatok sa pinto na bubuksan ko na sana.

Sir,si Rechielle po ito.

Sa pagkataranta ko ay bumalik ako sa swivel chair at umupo.

Hinawakan ang mga dokumentong wala naman akong naintindihan kahit Isa.

I cleared my throat and answered her to come in.

I pretended to be reading while checking out on her nang hindi niya napapansin.Well sana hindi niya napansin.

She is wearing a tight jeans that's hugging the shape of her legs and waist. A simple shirt matching the color of her sneakers in shade of blue. She's so petite,I imagine her being so small under me. I felt my thing inside my pants awakening. This is so damn curse.

Sir ito na po yung lunch niyo. aniya mg makapasok at inilapag ang tray ng pagkain sa side table.

Nai explained na po ni Alex ang mga gagawin ko at ginagawa niyo.

Pati na din po ang pagkain niyo at oras ng pag inom ng gamot.

Ok good.

So alam mo din na naglalakad lakad ako after ko mag lunch.

Yes,Sir.

Sabi po ni Alex, dati ay nagpapatulak lang kayo through wheelchair at ngayon lang maglalakad dahil nag aadjust daw po kayo. Kaya kailangan ko daw po kayo alalayan.

Hihintayin ko na lang po layo sa labas ,Sir.

Enjoy your lunch po.

Ilang minuto nang makalabas si Rechielle ay tulala pa rin ako sa pintong nilabasan niya.

She looks so ordinary but I'm attracted to her.Or lust,maybe. It's normal to feel towards your opposite, right?

I cursed and cursed to myself.

Naaah, I'm being crazy again.

I really need to breath out.

I took glance on the food the she brought.

It looks delicious.

I wonder if she cooked it herself.

Naah,she's probably asked some help from Manang. The way she look. She doesn't look like someone who knows how to cook.

I feel sorry for her future husband.

Anyway i can always cook for her.

What the f**k was I thinking again.

Arrgh.

****

Rechielle's pov

Kasalakuyan kong inaalalayan sa paglalakad si Sir. Brent at aminado akong medyo nakakailang dahil unang una,hindi kami nagkakalayo ng edad,pangalawa,lalaki siya, at pangatlo kailangang halos nakayakap ako sa katawan niya dahil nakapalibot ang braso nito sa balikat ko. At sa kanan ay hawak niya ang saklay niya. Feeling ko dinaig ko pa ang umaalalay ng lasing.

Pero jeeez,ang tyan,matigas. At mukhang may abs. Ang kaso hindi ko mahimas.Makakahalata si Sir na tsinatsansingan ko siya.

Rechielle ang kamay,lumilikot.

Pati utak mo,lalo na panty mo,oy.

My gosh,tatlo na anak mo,Tama na.

Tumikhim ako at niyuko naman ako ni Sir.Brent.

Pagod ka na ba?

Mabigat ba ako?

Ay hindi po kayo mabigat Sir.

Kaya pa po.

Sabay ngiti ko na lang kay Sir na kinailangan ko pang tingalain dahil matangkad ito.

Just few more minutes then babalik na tayo sa office dahil pupunta tayo sa construction site.

That time you will need to push me on the wheel chair dahil hindi ko na kaya maglakad pa.

Sige lang po Sir, walang problema.sagot ko naman at nabalot na ulit kami ng katahimikan.

Awkward.

Sa ngalan ng ipon,Rechielle.

Tiis tiis langs.Kaya mo yarn. Pagpapalakas ko sa loob kong nanghihina na.

Teka, saan ba ako naghihina?

Sa pagkakayakap ba,? este sa pagkaka akbay pala o sa amoy niya?

Shucks bakit ang manyak mo Rechielle?

Amoy lang yan, pabango lang, kung saan saan na dumadako imagination mo,ha?

Magtigil ka.

Saway ko sa malikot kong imahinasyon na naman.

Haiist salamat at malapit na kami sa office.

Kaloka itey,nararamdaman ko na yung bigat ni Sir,pagod na din nga yata siya at ibinagsak na sakin yung bigat niya.

***

Habang nasa byahe kami papunta sa sinasabing site ni Sir ay tahimik kami.Si Alex ay busy sa laptop nito katabi si Robert.Katabi ko naman si Sir sa backseat.

Buti na lang naka captain seat ang sasakyan kaya magkahiwalay kami ng upuan. Grabe nangalay yata buong katawan ko sa ten minutes pa lang yun na paglalakad ah.

Tulak tulak ko ang wheelchair ni Sir.Brent habang nililibot ang construction site.Kasunod lang namin si Alex. Hindi ito puwedeng mawala sa paligid ni Sir.

Siguro magiging mini hotel ito base sa itsura nito nq maraming kwarto ang ndadaanan namin. Or siguro office.Kasalukuyan kaming nasa ikatlong palapag at may ipinipaliwanag ang engineer nito sa kanya.Halos patapos na ito. Mula sa labas ay nakita kong nasa four storey ang building na ito. At may mga kalat kalat pang construction ang nagaganap sa farm base sa nakita ko sa byahe namin. Ang sabi ni Alex ay humina ang exporting nila ng Manga kaya umisip sila ng panibagong pagkakakitaan. At naisipan nga nilang mag advertise ng accommodation in their farm. Manga ang ini export nila. At magmula nga daw nang ma aksidente si Sir ay kumaunti ang na sinusuplayan nila ng mangga. Dahil walang nag asikaso ng negosyo nila ay napabayaan ang ibang costumer at lumipat ng supplier ng manga. Hindi ko na masyadong nausisa kay Alex kung nasaan ba ang pamilya ni Sir.Bakit mag isa niya lang doon sa mala mansyon nilang bahay.

****

third persons pov

Humiga si Rechielle sa kama nito hawak cellphone na tila may kausap.

Ahhhhh,sa wakas!

Makakahiga na din.

Haiiist.Kaya naman pala malaki yung sahod,eh.Nakakapagod talaga.

Pero grabe, ate Jew.Ang lawak ng lupain nila.

Napakayaman nila grabe.ani Rechielle sa kausap niya sa phone.

O,eh kumusta naman ang trabaho mo bilang dakilang alalay aber?

Ayon nga, pagod pero ok naman.

Saka mababait ang mga kasamahan ko sa trabaho. Lalo na sila Manang.

Eh ang Boss mo? Wala ka pa rin talagang kinukwento tungkol sa Boss mo ha?

May tinatago ka ano? Umamin ka. Baka naman nilalandi mo yang Boss mo ha?Kukurutin talaga kita sa singit, sinasabi ko sa yo.

Tawa lang ito ng tawa sa mga pinagsasabi niya. Ate,I appreciate na nag aalala kang magkamali na naman ako.Pero waLa akong masamang ginagawa dito,ano ka ba.

Pero oo,may itsura Boss.

Basta ikwento ko sa'yo pag uwi ko bukas.

Last day of work bukas kasi Friday na.

Ang bilis ng araw.

Then Monday na ulit ako babalik.

Sinasabi ko na nga ba. Longhaired pa siguro ano?Naku,Rechielle ah.Ayos ayusin mo buhay mo.Basta magkwento ka ng nangyari sa iyo jan ah?

Ate,talaga.Relax.

Nakakapagpigil pa naman ako,char.

Tsaka normal lang na ma attract ako no te.

Ang hindi normal eh yung ma attract ka kung kani kanino,at sa lahat,tama ba?Aniya sa kausap sabay tawa ng malakas.

Hay naku,ewan ko sa'yo Rechielle. Basta ako pinag sabihan kita ha.

Oo,Ate at na appreciate ko iyon.

Salamat.

Ang mga bata pala ate.

Ayon tulog na.

Hinanap ka pero naexplain ko naman na.

Kaya dapat i spend mo ang buong day off mo sa kanila pag uwi mo ha?

Sinasabi ko sa'yo.

Oo ate,alam ko yun.

Salamat ha.

O sya,bukas na lang ulit at alam kong maaga din kayo bukas.

Payakap na lang ako sa mga bata.

Salamat ulit ate Jew.Aniya at umayos na ng higa upang matulog.

Walang kamalay malay si Rechielle na pinagmamasdan siya ng Boss niya mula cctv monitor. Bawat kilos at galaw niya ay sinuundan ng tingin ng binata.

Walang sawang pinagmamasdan siya habang sumisimsim ng wine sa hawak nitong baso.

Brent's pov

What is it in you that make me interested to know you more.

Sa loob ng ilang araw kitang nakasama.

Magmula ng una kitang masilayan sa screen monitor.

Sa napakaikling panahon iyon.

Napatunayan kong hindi lang tawag ng laman ang nararamadaman ko.And it scares me more.Love must have hit me really me hard again. Even if I don't want to. Even if I didn't want it.

Pinilit kong labanan ang namumuong damdamin.

But no mater how much I tried to fight and resist the attraction I'm feeling for you,it only makes me more eager to get in to you.

Now I am accepting it.

Now I am decided to make you mine.

The whole you.

I am ready for the fact that you have children from your past.

I admire you for being brave to raise your children. And I want to help you.

Weather you like or not,I'm going to be part of your family.

I grabbed my phone and called someone.

Hey brother,what's up? said the man on the line.

Kailangan mo ng tulong ko kapatid kaya tumawag, Tama ba?

Kung ganon ay ano ang maipag likingkod ko sa'yo.

I will pay you,moron.

I want you to ask your friend again to investigate about a certain Rechielle Alano for me.Know everything about her.Every single detail. Past or present. Everything.

Kailan ba kita binigo?

Sige, kailan mo ba ito kailangan?

As soon as possible before I deeply get into trouble.

uh,oh.

Someone's falling in love again.

I guess.

Damn,yes. And I want it to be clear this time.

I am trying to avoid the same mistake so please.

Provide what I need.

Masusunod kamahalan.

Nga pala kamusta ang prosthetic legs mo.

Anong progress.

None of your business,sagot ko sabay patay na ng Cellphone ko.

TBC