Rechielle's POV
As usual ay tinanghali na naman kami ng gising. Malamig ang klima sa baguio at talagang hihilahin ka ng kama para mahiga. Ngunit hindi pwede. Nilingon ko si Brent na tulog na tulog pa rin. Dalawa na nga ang kama, sumiksik pa talaga siya sa kama ko. So, ang lagay eh, ipit na ipit ako. Haiiist. Nakadantay ang isang braso nito sa bandang tyan ko kaya hindi ako agad makabangon. Nang mapatingin ako sa bandang paanan nang tangalin ko ang kumot ay naka jogging pants na ito. Sadya lang bang mahilig sa jogging pants si Brent? Pero ano ba kasi iyong madalas kong maramdaman na tila malamig na bagay sa binti ko?
Nagtataka din ako kung bakit isang paa
lang nito ang may suot na medyas. Ipinagkibit balikat ko na lamang ang naisip. Nang subukan kong tanggalin ang kamay ni Brent ay nagising ito.
Saan ka pupunta Babe? tanong nito na tila ba tatakasan ko siya.
Magbabanyo sana ako eh. Pwede ba? baliktanong ko naman sa kaniya.
Oh,okay, I'm sorry. sagot niya at pinakawalan naman ako.
Paglabas ko ng banyo ay may food na sa table. Sakto nagugutom na ako.
Let's eat our early lunch bago tayo mag check out. We still have two hours. Napatingin ako sa kaniya.
Bakit parang iba ang dating sa akin ng pagkakasabi niyang ,we still have two hours?
What? don't you like the food? pansin nito sa akin nang nakatingin lang ako sa kaniya.
Or baka ako ang gusto mong kainin? Pwede naman, dagdag nito nang may pilyong ngiti. Inirapan ko na lang siya na ikinatawa niya na lang.
**********
Papalubog na din ang araw nang makauwi kami. Dinala niya ako sa bulwagan kung saan kami nag stay noon para sa interview. Mukhang may gaganaping party dahil naka set up ang lahat para sa isang birthday. Abala ang lahat sa pag aayos. Halos patapos na din naman sila. At nang mabasa ko ang banner ay pangalan ni Brent at Brandon ang nakalagay. Birthday ni Brent today? At sino iyong Brandon? Nandoon ang mga kasamahan namin sa bahay at ibang mga trabahador sa farm.
Happy Birthday bro. Bati ng lalaking matipuno kay Brent nang makalapit kami at tuluyan nila kaming mapansin. Nakakahiya, wala man lang akong regalo.
Yeah, right! Happy Birthday din sa'yo bro.
Naks, so who's this lovely lady na kasama mo?
Oh, she's Rechielle Alano. My girlfriend.
Nagulat ako sa pakilala niya sa akin sa kapatid nito. Kailan pa kami naging mag karelasyon?
Bakit mukhang hindi yata niya alam na girlfriend mo siya ha,Brent?
Tumahimik ka na lang kung wala sasabihing matino. Brandon. sagot ni Boss sa kaniya.
Oh, so siya pala iyong Brandon. Magkapatid siguro sila. Malamang, bro nga daw diba.
Lumapit sa amin si Nay Rosa at binati kaming dalawa.
Congratulations sa inyong dalawa. Hala tara na maghapunan. Happy Birthday din sa'yo Brent. Maganda ang natanggap mong regalo ngayong kaarawan mo Brent.
Indeed Manang. Sagot ni Brent ng nakangiti at sabay hawak sa kamay ko.
Mabuti naman at nagkakaintindihan na kayong dalawa. Doon kayo pumwesto sa harapan. Si Brandon ay magsosolo na lang daw sa isang lamesa.
You can share in our table Bro. alok ni Brent.
Nope, thanks. I'm happy to be alone in my table than to witness your sweetness. Lalo na iyang kabaduyan mo. tuya nito sa kapatid.
Wait till you experience it yourself bro. I promise, I'll laugh at you.
That would never happened bro. iiling iling na lang na sumagot si Brandon..
Nag umpisa ang party sa batian at kantahan.
Kalagitnaan ng party ng mawala sa paningin ko si Brent. Kasabay ng pag alingawngaw ng napakagandang kanta.
Playing... Until I fall in love again by David Pomeranz
I know the path of love
Is insecure, can't be sure
There are no guarantees
Will took a chance and I fell for her
And when she left
I put my heart up on the shelf
"Swore I'd never fall again"
I told myself
Broken hearts are never mended
Fools who say they are pretend it
That's what I believe
Until I fall in love again
Love will always leave you cryin'
Those who tell you're not a lyin'
And that's what I believe
Until I fall in love again, oh oh oh
So, dahil naka wheelchair nga siya that time. Nakaupo lang ito sa stage habang kumakanta. Gayunpaman ay sa akin lamang nakatuon ang paningin niya. Tila ba ipinirarating sa akin ang bawat salitang kaniyang inaawit. Nang matapos ito ay tumayo ito at lumapit sa akin.
I know that we barely know each other yet. But we have our lifetime to spend knowing each other. Will you give me the pleasure to be your husband? Rechielle, will you marry me? I was so shocked that the questions barely entered my mind. Natahimik ako at hindi agad nakasagot. Ilang sandali pa ang lumipas ng mag ingay ang paligid sa pangunguna ni Brandon. Say yes, say yes aniya na sinegundan naman ng iba pang mga nandoon. Napatingin ako kay Brent na tila nangangawit na sa pagkakaluhod. Tila ba naawa lang ako at hangang sa narinig ko na lang ang sarili kong sumagot ng Oo. Nagulat pa ako nang abutin nito ang kamay ko at isuot sa daliri ko ang engament ring pagkatapos noon ay hinila niya ako upang yakapin. Tila ako robot na sumusunod lang sa galaw niya.
Thank you for saying yes, Rechielle. I promise you won't regret it. I swear to be a good husband to you and father to our children. bulong ni Brent sa akin. Saka ko lang naalala ang mga anak ko. Napakawalang kwenta ko namang ina at nawaglit sa isipan ko ang mga anak ko. Tama ba itong ginawa ko? Handa na ba akong bigyan ng ibang tatayong Ama ang mga anak ko? Am I being selfish? Inanunsiyo ni Brent na sa isang lingo din ay gaganapin ang kasal namin. Kaya't aayusin na ang detalye ng kasal sa lalong madaling panahon. Bakit tila nagmamadali ka yata masyado Brent? Anong meron? May hindi ka ba sinasabi? Next thing I knew is tumutulong na nga ako sa pag organize ng wedding katuwang ang baklang wedding organizer na hinire ni Brent. I even asked my friend, Jewelyn to help me out with other details. nalibang ako sa pag aayos ng mga detalye. Hindi ko gaanong napansin ang namumuong tensyon sa pagitan nila Brandon at ate Jew.
TBC